ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਗਾਉਂ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀ ਰਹੇ ਸਨ—ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਯਗ-ਸਥਲ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਯਗ-ਸਥਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਗ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ, ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਤਲਾਵ ਵੇਖੇ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਗ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਕਈ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋਜਾਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਵੇਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਯਥਾਯੋਗ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਚੌਫੇਰੇ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਦਾਕਾਰ, ਕਲਾ-ਸੰਪੰਨ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣ, ਉੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਸ਼ਰਦ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਮੁੱਖੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਚੀ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸੀ, ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਜਵੇਹਰਾਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਚੰਦਨ-ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ, ਮਸਤ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸਿੰਧ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ, ਚਿੱਟੇ, ਕੁਝ ਕਾਲੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਦੇਵਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਯਗ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ—"ਉਤਮ ਘੋੜਾ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਛਣਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ।" "ਇੱਥੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਯਗ ਕਰਣ; ਦੋਜਾਤੀ ਲਈ ਕਾਲਾ ਬੱਕਰਾ, ਮਹਿਸ, ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਲਿਆਓ।" "ਬਲਦ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਵਾਲੇ ਲਿਆਓ; ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਡਪ ਸਜਾਓ।" "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ—ਔਰਤਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ।" "ਉਪਜਾਊ ਜ਼ਮੀਨਾਂ, ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਜੋ ਮੰਗਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ।" "ਕੋਈ ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਖਾਲੀ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਯਗ ਜਾਰੀ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ, ਇਸ ਯਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਦਿੰਦਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣੀਆਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਬਲਦ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸੋਹਣੀਆਂ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਚਾਦਰਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਮੂंगा ਤੇ ਰਤਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਵੇਹਰਾਤ, ਹੀਰੇ, ਨੀਲਮ, ਮਾਣਕ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੰਜ ਸੌ ਔਰਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੋਲੀ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਕਈ ਕੁੜੀਆਂ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਮਲ-ਪੰਖੁੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਲਚਕ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੂੜੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਜੇਬ ਅਤੇ ਨਰਮ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਹੋਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪਕੇ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਿਅੰਜਨ ਪਰੋਸੇ ਜਾਂਦੇ। ਮਿੱਠੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਤਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਮਿੱਠਾਈਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਉਪਹਾਰਾਂ ਤੇ ਦਾਨ-ਧਨ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਐਸਾ ਮਹਾਨ ਯਗ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ—ਸਭ ਨੇ, ਉਹ ਸੁਭਕਾਮਨਾ ਵਾਲਾ, ਉੱਤਮ ਯਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਮਯ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ—ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਸਨ; ਕੋਈ ਗੰਦਾ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਥਕਾਵਟ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਨਾ ਅਕਾਲ ਮੌਤ, ਨਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਟਾਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਅਪਮੰਗਲ ਪ੍ਰਭਾਵ।