ਇਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਉਗਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਅਨਾਜ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਢੇਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਵਾਏ। ਦੂਧ ਦਾ ਘੀ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਨ, ਭੋਜਨ, ਪਕਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਉਂਜਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਜੋ-ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਹਰ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਭਵਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਯਜਨ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਨਵਾਸੀ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵੀ ਵੇਖੇ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੱਗ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਅਤੇ ਉਪਾਧਿਆਏ, ਪਾਠ-ਪਾਠਨ ਤੇ ਤਪ-ਤਿਆਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ “ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੁਣ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ।” ਪੁਰੋਹਿਤ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਯਜਨ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੱਛੀ-ਪਕੜਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਗਲੀਆਂ-ਮੋਹਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ-ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਡਪ, ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਤੰਭ ਤੇ ਵਿਸਾਲ ਦਰਵਾਜੇ, ਤੇ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਲਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨਾ ਰਖਵਾਇਆ। ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਮਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲਣ-ਚਲਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਆਯ-ਰੂਪ ਬਣਵਾਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਲਈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਲ ਬਣਾਏ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ; ਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਉਤਸਵ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਧੁਨ ਉਠੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਰਾਜਾ — ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ — ਨੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਵਿਆਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ, ਖੁਦ, ਚਾਵਲ, ਗੰਨੇ, ਜੌ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤਾਂ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਕੀਤੀ। ਅਜਿਹੇ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੁਵਿਜ਼ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਵਾਸ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ। ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਖੁਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ-ਕ੍ਰਮ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਵਿਦਵਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰਕ ਕਰਦੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ। ਉੱਥੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ੇਰ-ਸਮਾਨ ਰਾਜਾ ਲਈ ਵਿਉਂਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਜਾਪਦੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਅਸਣ, ਖੱਟ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਘੜੇ, ਪਾਤਰ, ਕਟੋਰੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪੀਚਰ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਯਜਨ-ਸਥੰਭ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਲੱਕੜ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਚੁਣੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਲਿਆਏ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਜੀਵ, ਗਾਂ, ਭੈਸਾਂ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਲ-ਜੰਤੂ, ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਜਿਹੜੇ ਜਣਨ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ, ਤੇ ਅੰਕੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਵੀ ਵੇਖੇ। ਪਹਾੜ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, abundant cattle, wealth, grain ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਯਜਨ-ਮੰਡਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਚੁਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ। ਜਦ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਥੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਬਾ-ਤਬਾ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਬਾਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ। ਹਰ ਦਿਨ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਰਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ, ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਸਾਰੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਦਮੀ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਚਲੇ — ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਸਭ, ਚਮਕਦੇ ਜੁੜਵਾਂ ਕਣ ਝੁਮਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਵਿਜ਼ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹਿੱਸਾ ਸਮੇਤ, ਦਿੰਦੇ। ਉਸ ਨੇ, ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ — ਵੇਦ-ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ — ਦੀ ਉਚਿਤ ਪੂਜਾ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਦਾਨ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਭਵ, ਵਿਦਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਉਤਸਵ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ।