ਅਰਘ ਦਿੱਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਲੀੰਗ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਭੂਪਤਿ, ਉਤਕਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧੀ ਲਈ ਪੂਰੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਓ, ਨਾਲ ਹੀ ਪੱਥਰ ਕੱਟਣ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਮੁੱਖ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰ ਵੀ ਲੈ ਜਾਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ survey ਕਰੋ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਸ਼ੁਭ ਪੱਥਰ ਚੁਣੋ ਅਤੇ ਉਹ ਪੱਥਰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ। ਇਹ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦੂਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੇਜੋ, ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਣ। ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਲੋ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦੂਤ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਏ। ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-اپنے لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ, ਸੀਮਾ ਵਾਲਿਆਂ, ਨੇੜੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ—ਸਭ ਆ ਗਏ। ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਇਹ ਸਭ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਸਮੇਤ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ—“ਹੇ ਸਰਬੋਤਮ ਰਾਜਿਆਂ! ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਗਿਆ ਭੂਮੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੋਖ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਤ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗਿਆ, ਸਰਵੋਤਮ ਯਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਦਰ ਦੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਨੰਦਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ’ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ’ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਸੋਨਾ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰੇ, ਰਤਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਕੰਬਲਾਂ, ਚਮੜੇ, ਕੀਮਤੀ ਕਾਲੀਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਚੀਜਾਂ ਵਰਸਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹੀਰੇ, ਵਿਲੱਖਣ ਪੱਥਰ, ਮਾਣਕ, ਨੀਲਮ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਹੋਰ ਧਨ, ਰਥ ਤੇ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਚੀਜਾਂ, ਚਾਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਂ ਛੋਟੀਆਂ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਗੰਧਮ, ਮਸੂਰ, ਤਿਲ, ਸਿੱਧਾਰਥ, ਚਣੇ, ਜੰਗਲੀ ਬਾਜਰਾ, ਸ਼ਹਦ, ਨਿਵਾਰਾ ਚਾਵਲ, ਕੁਲਥੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਦਾਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੜਿਆਂ ਘਿਉ, ਹੋਰ ਸਮਾਨ, ਭੋਜਨ, ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਲੇਪ ਵੀ ਲਿਆਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ, ਯਗਿਆ ਲਈ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਸਮੱਗਰੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਯਗਿਆ ਵਿਧੀਆਂ, ਵੇਦਾਂ, ਵੇਦਾਂਗਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਵੀ ਵੇਖੇ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਸਦਾ ਹੋਮ-ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਚਾਰਿਆਂ ਤੇ ਉਪਾਧਿਆਇਆਂ, ਜੋ ਪਾਠ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਸਭ ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੁਣ ਯਗਿਆ ਭੂਮੀ ਵੱਲ ਚੱਲਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗਿਆ ਸਫਲ ਹੋਵੇ।” ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਯਗਿਆ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ। ਮਛੀਹਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਕੁਚਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਯਗਿਆ ਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਨਿਰਮਾਣ ਕਿਤਾ। ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਿਹਾਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਖੰਭ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦਰਵਾਜੇ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਯਗਿਆ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨਾ ਰੱਖਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੰਦਰਲੀ ਕੋਠੜੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਆਈਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਗੂੰਜਦਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਦ ਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਵਿਛੋਣੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਵਲ, ਗੰਨੇ, ਜੌ ਅਤੇ ਗਾਇ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੇ ਭੋਜਨ ਵੀ ਖੁਦ ਬਣਵਾਉਂਦਾ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਗਿਆ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਆਖਿਆਨਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ (ਦਵਿਜ), ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।