ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਸੀਮ ਸੀ, ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਕਾਰਾਂ ਦਾ ਵਾਸਥਾਨ ਸੀ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਮੱਛੀਆਂ, ਕਛੂਆਂ, ਸ਼ੰਖ, ਸੀਪੀ, ਮਗਰਮੱਛ, ਕਾਂਟੇ, ਪੋਰਪੋਇਜ਼, ਕੇਕੜੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਹਰੀ ਦਾ ਆਰਾਮ-ਥਾਨ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਗਹਿਰੀਆਂ ਘੁੰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਮਥਣੀ, ਦਿਵ੍ਯ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਜਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ, ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਵਿੱਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤ੍ਰ, ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੀ। ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਅਟੱਲ, ਜਲ-ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਪ moon ਦੇ ਵਧਣ ਤੇ ਘਟਣ ਵਰਗਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਾਸਥਾਨ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਕਦੰਬ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਪੁੰਨਾਗ, ਸਰਲ ਪਾਈਨ, ਫਣਸ, ਨਾਰੀਅਲ, ਬਕੁਲਾ ਅਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਲਮੀਰਾ, ਪੀਪਲ, ਖਜੂਰ, ਸੰਤਰੇ, ਬੀਜਾਪੂਰਾ, ਸ਼ਾਲ, ਅਮਰਾਤਕ, ਲੋਧਰਾ, ਬਕੁਲਾ ਅਤੇ ਵਾਰਕਾ ਦੇ ਕਈ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਕਪਿੱਠ ਅਤੇ ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪਾਟਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਚੰਪਕ, ਅਨਾਰ, ਤਮਾਲ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਮਲਕਾ, ਬਿਲਵਾ, ਪ੍ਰਿਯੰਗੁ, ਵਟ, ਖਦੀਰਾ, ਇੰਗੁਦੀ, ਸਪਤਪਰਣ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਜੰਬੁਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਥਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਧੁਕਾ ਅਤੇ ਕਰਣਿਕਾਰ, ਵਾਰਕਾ ਅਤੇ ਟਿੰਡੁਕ, ਪਲਾਸ਼, ਬਦਰਾ, ਨੀਪਾ, ਸਿੱਧ-ਨਿੰਬਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਵਾਰਕਾ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਭਲਾਤਾ, ਆਮਲਕਾ, ਹਿੰਤਾਲਾ, ਅੰਕੋਲਾ, ਕਰੰਜਾ ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸਨ। ਸਸਰਜਾ, ਮਧੁਕਾ, ਆਸ਼ਮਰੀ, ਸ਼ਾਲਮਲੀ, ਦੇਵਦਾਰੂ, ਸ਼ਾਖੋਟਕਾ, ਨਿੰਬਾ, ਵਟ, ਕੁੰਭੀ, ਕਉਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਹਰੀਤਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਪਲਦੇ ਸਨ। ਗੁੱਗਲੂ, ਚੰਦਨ, ਅਗੁਰੂ, ਪਾਟਲਾ, ਜੰਬੀਰਾ, ਕਰੁਣਾ, ਟਿੰਟੀਡੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਪਲਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੌਦਿਆਂ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਦਾ ਫਲ ਅਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ 'ਚ ਫੁੱਲ ਲੱਗਦੇ, ਨਾਲ ਥਾਂ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪੰਛੀਆਂ, ਮਸਤ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਰੰਗੀਲੇ ਮੋਰਾਂ ਅਤੇ ਤੋਤਿਆਂ, ਮੇਨਾ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਾਰਿਤਾ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਚਾਤਕ, ਬਹੁਪੁਤ੍ਰ, ਜੀਵੰਜੀਵ, ਕਾਕੋਲਾ, ਕਲਵਿੰਗਕ ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਹੋਰ ਕਈ ਸੁਹਣੇ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪੰਛੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ 'ਚ ਗਾਉਂਦੇ। ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਝੰਡ, mallikā, kundakusuma, yūthikā, tagara ਦੇ ਫੁੱਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਕੁਟਜਾ, ਬਾਣਪੁਸ਼ਪ, ਅਤਿਮੁਕਤਾ, ਕੁਬਜਕਾ, ਮਾਲਤੀ, ਕਰਵੀਰਾ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੇਲਾ ਪੌਦੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਹੋਰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਮਹਿਕਾਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਜੰਗਲ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਵਣਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਦਿਸਣ 'ਚ ਸੁਹਣੇ ਅਤੇ ਮਹਿਕਦਾਰ ਸਨ। ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਭੂਤ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ, ਹਿਰਣ, ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਸ਼ੇਰ, ਸੂਅਰ ਤੇ ਭੈਸਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਥਾਂ ਜੀਵੰਤ ਸੀ। ਹੋਰ ਕਈ ਜਾਨਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ, ਬਾਘ, ਚਮਕਦੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਜਦੇ ਸਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ, ਨੰਦਨ ਬਾਗਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਬਗੀਆਂ, ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਰਾਂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਲ-ਸਰੋਤਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰੰਡਵਾ ਬਤਖਾਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ, ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਝੰਡ, ਕਦੰਬ ਪੰਛੀਆਂ, ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਬਤਖਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਨਿਖਰਦੀ ਸੀ। ਕਮਲ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਜਲ-ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਉੱਗਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਜਲ-ਪੰਛੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਜਲਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ, ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਵਾਸਥਾਨ, ਹਰ ਦਵਾਈ ਵਾਲੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਅਤੇ ਚੌੜੀਆਂ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਥਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੰਦਿਤ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਥਾਂ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ, ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਸੀ। ਇਸ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਮੂਰਤੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਸੀ? ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਭਦਰਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ? ਇਥੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਹਰ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ...