ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ—ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾ ਪੂਵਕ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁৰ্গ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਰਾਜ ਇਕ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ, ਅਠਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਚਾਰ-ਮਾਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਉਹ ਨਗਰੀ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ। ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਥੇ ਮਹਾਕਾਵਿਆਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਇਕ ਅਣਮੁਕਾਬਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗੇਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਚ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਗਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਕੁਮਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਿਅਪਕ ਕਰਮ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਰੇਕ ਯਜ੍ਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਸਮੇਤ; ਦਾਨ, ਯਜ੍ਨ ਜਾਂ ਤਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰ ਯਜ੍ਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹਿਸਾਬ ਸੋਨਾ, ਜਵਾਹਰਾਤ, ਮੋਤੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਉੱਤਮ ਉਨ, ਚਮੜੇ, ਵਸਤ੍ਰ, ਰਤਨਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਐਸਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਹਰੇਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਨਿਰਵਿਘਨ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਉਠਿਆ: "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਤੰਤ੍ਰਾਂ, ਆਗਮਾਂ, ਮਹਾਕਾਵਿਆਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਚਾਨਣੀ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਆਚਾਰਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮਕ ਸਰਵੋਚ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਮੋਹ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਦਾ-ਅਸਥਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?" ਉਹ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਾਂਗ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮਕੁਟ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਉੱਜੈਨੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸੈਨਿਕ ਦਲ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ। ਸਾਰੇ ਰਥੀ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਚਲੇ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਘੁੜਸਵਾਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਗਦਾਵਾਂ ਫੜੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਕਰੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਸਤ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸੱਠ ਸਾਲਾ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਿਰਹ, ਝੰਡੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨ, ਤੇ ਮਾਹਿਰ ਮਹਾਵਤ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਧਨੁਸ਼, ਭਾਲੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾਈ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲ ਲਗਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਨ-ਬਾਲੇ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸਦਾ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਈ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਚਿਹਰੇ ਸ਼ਰਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ, ਪਤਲੀ ਕਮਰਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਘੁੰਘਰਾਲੂ ਵਾਲ, ਮੂੰਹ ਪਾਨ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੋਈ। ਉੱਚ-ਨੀਚ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਜਿਹੜੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀਆਂ। ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਪਹਰੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛੱਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਵੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਵਪਾਰੀ ਗਿਲਡਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਧਨ, ਜਵਾਹਰਾਤ, ਸੋਨਾ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀਆਂ। ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਨ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਘਾਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਲੱਕੜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਰੰਗਮੰਚ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਕਪੜੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਫਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਪੱਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ, ਧੋਬੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਗਵਾਲੇ, ਨਾਈ, ਕੱਪੜੇ ਸੀਣ ਵਾਲੇ, ਭੇੜ-ਬੱਕਰੀਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਉਸ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣੇ। ਅਨਾਜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਆਟੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਗੁੜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਲੂਣ ਵੇਚ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਇਕ, ਨਰਤਕ, ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਕਥਾਕਾਰ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਰਾਜੇ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।