ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਅਜੋਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੁੰਦਰ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਦਿਵਿ-ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਦਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਗੱਲਾਂ ਮਨਮੋਹਣੇ ਹਨ, ਚਿਹਰੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਰਕਮ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤਿ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੁੰਦਰਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹੰਸ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਪਤਲੀਆਂ ਕਮਰਾਂ, ਸੁਗੜ ਹਿਪਸ, ਅਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੇ ਸਤਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਚਿਹਰੇ ਮਨਮੋਹਣੇ, ਗੱਲਾਂ ਰੂਹਾਨੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਦਨ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਰਣਮਈ ਹੈ। ਉਹ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਹਣੇ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ, ਚਿਹਰੇ ਪਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਗੋਰੇ, ਸੁੰਦਰ ਹਿਪਸ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਵਿ-ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਿਵਿ-ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਤਰੀਆਂ ਨਿਪੁੰਨ, ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨਭਾਵਣੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਸਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਸਭਾ ਅਤੇ ਆੰਗਣ ਵਿੱਚ ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਮੁੱਖ ਨਾਚਣੀਆਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਨਾਚ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉੱਚ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭਦਰ ਸਤਰੀਆਂ, ਪਤੀ-ਭਗਤ, ਅਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੀ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿ-ਮੰਦਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ਼ਾਲਾ, ਤਾਲਾ, ਤਮਾਲਾ, ਬਕੂਲਾ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਿੱਪਲਾ, ਕਰਣਿਕਾਰਾ, ਚੰਦਨ, ਅਗੁਰੂ, ਅਤੇ ਚੰਪਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਪੁੰਨਾਗਾ, ਨਾਰੀਅਲ, ਫਣਸ, ਪਾਈਨ, ਸੰਤਰਾ, ਲਕੁਚਾ, ਲੋਧਰਾ, ਸਪਤਪਰਣ, ਅਤੇ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਅਮ, ਬਿਲਵਾ, ਕਦੰਬ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਾਪਾ, ਧਾਵਾ, ਖਦੀਰਾ, ਪਾਤਲਾ, ਅਸ਼ੋਕਾ, ਤਾਗਰਾ, ਅਤੇ ਕਰਵੀਰਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਪੀਲੇ ਅਰਜੁਨਾ, ਭੱਲਾਤਕਾ, ਸਿੱਧਾ, ਅਮਰਾਤਕਾ, ਵਟ, ਪੀਪਲ, ਕਸ਼ਮਾਰਿਆ, ਪਲਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਮੰਦਾਰਾ, ਪਰਿਜਾਤਾ, ਇਮਲੀ, ਵਿਭੀਤਕਾ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਮਲਕੀ, ਪਲਕਸ਼ਾ, ਜੰਬੂ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਕਲੇਆ, ਕੰਜਨਾਰਾ, ਮਧੂ-ਜੰਬੀਰਾ, ਟਿੰਡੂਕਾ, ਖਜੂਰ, ਅਗਸਤਿਆ, ਬਕੂਲਾ, ਸ਼ਕੋਟਕਾ, ਅਤੇ ਹਰਿਤਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਕਨਕੋਲਾ, ਮੁਚੁਕੁੰਦਾ, ਹਿੰਤਲਾ, ਬੀਜਪੂਰਾ, ਅਤੇ ਕਟਕੀ ਦੇ ਝਾੜ, ਅਤਿਮੁਕਤਾ ਅਤੇ ਕੁਬਜਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਚੰਨੀ, ਕੁੰਦਬਾਨਾ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਝਾੜ, ਮਾਤੁਲੁੰਗਾ, ਸੁਪਾਰੀ, ਕਰੂਨਾ, ਅਤੇ ਸਿੰਧੁਵਰਾ ਦੇ ਫਲ, ਬਹੁਵਰਾ, ਕੋਵਿਦਾਰਾ, ਬਦਾਰਾ, ਅਤੇ ਕਰੰਜਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਬਹੁਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਉਥੇ ਲਤਾ, ਬੂਟੇ, ਛਾਂ, ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਵਾਂਗ ਬਾਗ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਚਕੋਰਾ, ਕਮਲ, ਭੰਭੀਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰ। ਕਲਾਵਿੰਕਾ, ਮੋਰ, ਤੋਤਾ, ਕੋਕਿਲ, ਕਬੂਤਰ, ਖੰਜਰੀਟਾ, ਬਾਜ, ਅਤੇ ਫਾਖਤਾ ਵੀ ਹਨ। ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਈ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਹਨ; ਨਦੀਆਂ, ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਪੌਂਡ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਝੀਲਾਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਰੋਵਰਾਂ, ਕਮੁਦਾ ਅਤੇ ਉਤਪਲਾ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਕਹਲਾਰਾ ਹਨ। ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਦਿਵਿ-ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਰੁਚਿਕਰ, ਹਰ ਰੁਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਹੰਸ, ਕਰੰਦਵਾ, ਚਕਰਵਾਕਾ, ਸਰਸਾ, ਬਾਲਕਾ, ਅਤੇ ਕਛੂਏ, ਮੱਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹਨ। ਜਲ-ਪੰਛੀ, ਕਦੰਬਾ, ਡਾਈਵਰ, ਜਲ-ਕਾਕ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ-ਜੀਵ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਨੰਦਮਈ, ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਲ-ਸਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗ, ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ—ਜਲ ਵਿਚ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ—ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਵਿ-ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਗਵਾਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਕਾਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਵਿਦਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਸਾਫ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਫੁੱਲ, ਵਾਸਨਾ, ਧੂਪ, ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ, ਦਾਨ, ਗੀਤ, ਸੰਗੀਤ, ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਹੀ ਰੀਤਿ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਕਾਲਾ—ਸ਼ਿਵ—ਦੀ ਪੂਜਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਵਿ-ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਸਵਰਗ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਉਥੇ, ਉਹ ਦਿਵਿ-ਆਕਰਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦਿਵਿ-ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਉੱਤਮ ਵਿਲਾਸਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।