ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਸਕਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਾਕшатਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਨੇ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੰਧਰਵ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਭੋਗ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਇਥੇ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਮ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪਰਮ ਯੋਗ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਖਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਲਿੰਗਾ ਹੋਵੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਪਾਸੇ—ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਲਿੰਗਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਵੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤੂਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਨੇਵੈਦ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਵੇ, ਨੱਚ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਸ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਕੌਣ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਲਾਵਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ? ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ, ਮਾਧਵ ਆਦਿ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਬਿੰਦੁਸਰਸ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼ ਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਡਾ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਗਣੇਸ਼, ਨੰਦੀ ਬਲਦ, ਕਾਮਧੇਨੁ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਆਦਿ ਦਾ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਕਪਿਲਾ ਟੀਰਥ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤੰਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਮ੍ਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਿਰਾਜਾ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਾਨਵ ਆਪਣੀ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਦੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਉੱਥੇ ਵਿਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ—ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਆਪ ਹੀ ਸਵੈ-ਭੂ ਹਰਿ, ਸੂਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ, ਉਹ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਪਿਲਾ, ਗੋਗ੍ਰਹਾ, ਸੋਮਾ, ਅਲਾਬੂ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ, ਕਰੋਧਤੀਰਥ, ਵਾਸੁਕੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਕੇਸ਼ਵਰ—ਇਹ ਅੱਠ ਟੀਰਥ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਠ ਟੀਰਥਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਹਰਿ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਰਾਹੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਟੀਰਥ ਅਤੇ ਧਾਮ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਗਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਖੇਤਰ, ਦੱਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਅਸ਼ੋਕ, ਅਰਜੁਨ, ਪੁੰਨਾਗ, ਬਕੁਲ, ਸਾਲ, ਸਰਲਾ, ਕਠਲ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸ਼ਾਲ, ਪਲਮ, ਅਤੇ ਕਪੀਠਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਚੰਪਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਆੰਬ, ਬਿਲਵਾ, ਪਾਤਲਾ, ਕਦੰਬ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਲਕੁਚਾ, ਅਤੇ ਨਾਗਕੇਸ਼ਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਚੀਨਮਾਲਕਾ, ਲੋਧਰਾ, ਸੰਤਰਾ, ਧਾਵਾ, ਖਦੀਰਾ, ਸਰਜਾ, ਭੂਰਜ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਤਮਾਲਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਮੰਦਾਰਾ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਬਰਗਦ, ਅਗੁਰੂ, ਚੰਦਨ, ਖਜੂਰ, ਅੰਬਰਤਕ, ਸਿੱਧ, ਮੁਚੁਕੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵੱਥਾ, ਸਪਤਪਰਨੀ, ਮਧੁਧਾਰਾ, ਸ਼ੁਭੰਜਨਾ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ, ਆਮਲਾ, ਨੀਪਾ, ਨਿੰਬਾ, ਟਿੰਡੂਕਾ, ਅਤੇ ਵਿਭੀਤਕਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਇਹ ਖੇਤਰ ਹਰ ਮੌਸਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਧੁਨੀਆਂ, ਮਸਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਕੋਰਾ, ਕਮਲ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਤੋਤਾ, ਕੋਇਲ, ਕਲਵਿੰਕਾ, ਹਰਿਤਾ, ਅਤੇ ਜੀਵਜੀਵਕਾ ਪੰਛੀਆਂ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ, ਆਪਣੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਿਨ ਭਿਨ ਸੁਗੰਧ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।