ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਸੁੰਦਰ ਰਸਤੇਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜੋਰ-ਜੋਰ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਗੀਤਕ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ—ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਅਤੇ ਝੰਜਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਵਧਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰਾਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਬਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲ੍ਹਾਂ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ, ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਮਜਬੂਤ ਵਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਗਲ੍ਹਾਂ, ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਇਲਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਭਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਕਮਰ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਅੱਖਾਂ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਵਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹਰ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ। ਕੁਝ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਵਰਗੀ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ, ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ-ਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ, ਕੰਨ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਅਲਸਾਈਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੇ ਚਿਹਰੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਥੋੜ੍ਹੇ ਝਲਕਦੇ, ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ, ਮੂੰਹ ਪਾਨ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਮਨੋਹਰ। ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵ-ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਚਲਦੀਆਂ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ ਵੱਸਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ। ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁੱਖ ਨਚਨੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਉਹ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਤੇ ਮੇਨਕਾ ਬਰਾਬਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਤਿਲੋਤਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵਰਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਧੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੀਆਂ, ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਉੱਥੇ ਨਚਨੀਆਂ ਨਾਚ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ। ਉਹ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਮਨੋਹਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਪਾਸਲੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਪੁਰਸ਼ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ; ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਗਰੀਬ, ਨਾ ਮੂਰਖ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ, ਨਾ ਗੰਦਾ, ਨਾ ਕੰਜੂਸ, ਨਾ ਛਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਹਣਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ। ਉਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਿਥੇ ਹਰ ਚਲਣ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਜੈਕਫਲ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਪਾਟਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਕਪਿੱਠ, ਧਾਵਾ, ਆਮ, ਨੀਮ, ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਦਾਰ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ। ਨੀਪਾ, ਧਾਵਾ, ਖਦੀਰਾ, ਲਤਾਵਾਂ, ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲਾ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਅੰਜਨਾ ਦੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ। ਅਰਜੁਨ, ਸਮਪਰਨ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਪਿੱਪਲਾ, ਲਕੁਚਾ, ਸਰਲ, ਲੋਧਰਾ, ਹਿੰਤਾਲਾ ਅਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨਾਲ। ਪਲਾਸ਼, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਕੁਬਜਕ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਬਾਗਾਂ, ਜੰਬੂ ਅਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ। ਕੇਤਕੀ, ਕਰਵੀਰ, ਅਤਿਮੁਕਤਾ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਮੰਦਰ ਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਦਾਰ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ। ਉੱਥੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਿਲੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਸੁਹਾਵਣੇ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖ਼ਤ, ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ। ਚਕੋਰਾ, ਕਮਲ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ਼, ਕੋਇਲ, ਕਲਵਿੰਗਕ, ਮੋਰ, ਪਿਆਰੇ ਤੋਤੇ ਤੇ ਮੈਨਾ ਪੰਛੀ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ। ਜੀਵੰਜੀਵਿਕਾ, ਹਰੀਤਾ, ਚਾਤਕ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ। ਲੰਬੇ ਪੋਖਰਾਂ, ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਤਲਾਬ, ਜਲਾਸ਼ਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਜਲ-ਸਰੋਵਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਕੁਮੁਦ, ਚਿੱਟੇ ਕਮਲ, ਸੁੰਦਰ ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਕਦੰਬ, ਚਕਰਵਾਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ-ਪੰਛੀ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਕਾਰੰਡਵ, ਪਲਵ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਲ-ਵਾਸੀ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦਰੱਖ਼ਤ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਰੋਵਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ੋਭਤ, ਉੱਥੇ ਆਪ ਸ਼ਿਵ—ਕ੍ਰਿੱਤਿਵਾਸ, ਬਲਧਵਜਾ—ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਦਰਿਆ, ਝੀਲਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਕਮਲ-ਤਲਾਬ, ਜਲਾਸ਼ਯ, ਖੂਹ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੁਸਰ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ। ਉਸਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਿੰਦੁਸਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।