ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੂਤ ਨਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਰਿਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਸਮ ਲਈ ਆਏ। ਧੰਨ ਧਾਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤੇ, ਅੰਗੀਰਸ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ, ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ, ਠੀਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪృਥੁ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਲੋਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਸਨ, ਪృਥੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਕਾਰਨ, ਉਹ 'ਰਾਜਾ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਰਸਤਾ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਕੋਈ ਝੰਡਾ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਿਆ। ਧਰਤੀ ਬਿਨਾ ਹਲ ਚਲਾਏ ਫਸਲਾਂ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਉਪਜਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਯਜਨਾ ਦੌਰਾਨ, ਸੂਤੀ ਸੰਸਕਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਇਕ ਗਿਆਨੀ ਸੂਤ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਮਾਗਧ ਵੀ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪృਥੁ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਜੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਯੋਗ ਹੈ।" ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ, ਨਾਮ ਜਾਂ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਉਸਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ—ਜੋ ਵੀ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪృਥੁ ਅੱਗੇ ਕਰੇਗਾ।" ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਤੇ ਭੱਟ ਵਲੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪృਥੁ ਨੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਅਨੂਪ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੂੰ ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਲੋਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਜੀਵਿਕਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ।" ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਬਲੀ ਪృਥੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲਈ ਤੇ ਭੱਜ ਗਈ। ਪృਥੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ, ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੱਕ ਭੱਜੀ, ਪਰ ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਤਾਣਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ—ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦਾ ਯੋਗੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ। ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਸਰਾ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆਈ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਲ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੰਸਾਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਆਧਾਰ ਬਣ ਕੇ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਹਰ ਕੰਮ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੇ ਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਰਾਹ ਲੱਭੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਸਕੋ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਵੀ ਦਿਉ, ਤਾ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕੋਗੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ; ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ।" ਇਹ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਆਤਮ-ਸਯੰਮੀ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ, ਜਾਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕੋਈ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੇ ਅੰਤਹਿਨ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।" "ਜੇ ਇਕ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਛੋਟਾ ਔਗੁਣ। ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਅੱਜ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਪ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ; ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਜਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਭਯਾਨਕ ਬਾਣ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੇਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ, ਹੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੈਂ ਮਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਸਮਾਨ ਕਰ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਦੁੱਧ ਹਰ ਥਾਂ ਵਗੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ, ਪੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਧ ਗਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਉਚੀ-ਨੀਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਜਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵੰਡ ਨਹੀਂ ਸੀ।