ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੱਖਸ਼ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵਰਗਿਕ ਰਥ ‘ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੈਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਲਯ ਤੱਕ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਮਹਾਤਮ, ਵਿਅਸ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਚਾਰਯ ਹਨ, ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਸ਼, ਇਸਤਰੀ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਿਹੜੇ ਪਾਪੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਣ, ਜੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ਼ ਸੁਣ ਲੈਣ, ਉਹ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੌਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਥਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਵਿਅਸ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਦੁਜਜਨ (ਦੋ ਵਾਰ ਜੰਮੇ) ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਰੋਸ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਅਸਹਿਣੀ ਕੋਪ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੀ ਦਇਆ ਵੀ ਸੁਣੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਅਤੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੁਣਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਨੰਦਤ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੁਜਜਨ ਵਿਅਸ ਜੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪੁੱਛਣ ਉੱਤੇ ਵਿਅਸ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਫਿਰ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁਭਕਥਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਣੀ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਵਾਹ! ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਦੱਖਸ਼ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਹਮਣੋ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੌਹਾਂ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬੋਲੇ: "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਉਹ ਖੇਤਰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭ ਖੇਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।" "ਉਹ ਖੇਤਰ ਲੱਖਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਾਸੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਭ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਅੱਠ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਖੇਤਰ ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਥਾਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ, ਅਨੇਕ ਪੰਡਤ ਮੰਡਲ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ।" "ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਤਿਕੋਣੀ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਉੱਥੇ ਮਿਲਦੇ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ।" "ਉਹ ਉੱਚ ਮੀਨਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮਣਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜਹੰਸ ਵਰਗੀਆਂ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਰਸਤੇ, ਦਰਵਾਜੇ, ਚਿੱਟੇ ਪਰਕੋਟੇ, ਸਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਉੱਥੇ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ।" "ਉਥੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਡੌਲਾਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਝੰਜਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।" "ਸਭ ਪਾਸੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮੰਦਰ, ਪਰਕੋਟੇ, ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਸੀ।" "ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਰ, ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ, ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੇਸ, ਸੁੰਦਰ ਗਲ੍ਹਾਂ, ਘੁੰਘਰੂ ਅਤੇ ਪਾਜੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ।" "ਸੁੰਦਰ ਵਾਲ, ਮੋਹਕ ਕਮਰ, ਅੱਖਾਂ ਕੰਨ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਚਿੰਨ੍ਹ, ਹਰ ਪਰਕਾਰ ਦੇ ਗਹਣੇ।" "ਕੁਝ ਦਿਵ੍ਯ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਹੰਸ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਾਲ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਗਹਣੇ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਢੀਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਿਲਾਂ।" "ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਿਖਦੇ ਦੰਦ, ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼, ਪਾਨ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਮੂੰਹ, ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ।" "ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਈਆਂ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀਆਂ।" "ਉਹ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ।" "ਉਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ ਮਿਲਦੇ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਵਾਲੇ ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਬਾਲੇ ਪਾਏ ਹੋਏ।" "ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ, ਧਰਮ-ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦੇ।" "ਉਥੇ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਨਚਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਤੇ ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਤਿਲੋਤਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ।" "ਕੁਝ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਕੁਝ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਧੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਵਰਗੀਆਂ।" "ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀਆਂ, ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।" "ਇਥੇ ਨਚਨ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਨਚਨੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ।" "ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁੰਦਰ, ਦਿਲਕਸ਼; ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਬੇਰੂਪ, ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।" "ਸਿਰਫ ਇਕ ਪਾਸੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਪੁਰਸ਼ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ; ਉਥੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕਾਮ੍ਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਅਸ ਜੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਉਹ ਆਨੰਦਤ ਤੇ ਧੰਨ ਹੋ ਗਏ।