ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਗੌਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਜਿਹੜੇ ਚੌਰਾਹਿਆਂ, ਗਲੀਆਂ, ਚੌਕਾਂ, ਸਭਾਵਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅਸਥਾਨਾਂ, ਟੁੱਟੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਾਤਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲੇ ਗਏਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵ! ਤੂੰ ਹੀ ਵਿਅੰਜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ, ਮੇਰਾ ਲਕੜ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਗੈਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਦ ਭਗਵਾਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਤੁਤਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ! ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾ।" ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਭਵ ਨੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਭਰਪੂਰ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਦੱਖ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਯਗ੍ਯ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਮੈਂ ਹੀ ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ! ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ੍ਯਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਣਗੇ। ਤੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਛੇ ਵਿਧਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰਾ ਸੰਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਤਪ ਕਰੇਂਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" "ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਹੋਈ, ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਦੇ ਇੱਧਰ ਕਦੇ ਉੱਧਰ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇਂਗਾ। ਇਹ ਵਰਤ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਦੱਖ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਫਲ ਇਸਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਵ, ਜੋ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਗ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਸੁਣੋ, ਸੱਪਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਾਜੀਤ ਵਿੱਚ 'ਕ੍ਰੈਸਟ ਦੀ ਤਾਪ' ਹੈ। ਨੀਲਿਕਾ ਜਲਾਂ ਲਈ, ਨਿਰਮੋਕਾ ਸੱਪਾਂ ਲਈ, ਖੋਰਕਾ ਸੌਰਭੇਯਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਊਖਰਾ ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਦੋਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਸਟ ਫਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰਾਗ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਚਕੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਬਾਘਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਪ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਤਾਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਾਪ ਮੌਤ, ਜਨਮ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਤਾਪ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਰਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੂਜਣ ਅਤੇ ਮਾਣਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ ਤਾਪ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸੁਖੀ ਅਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਦੱਖ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਵ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਇਹ ਸਤੁਤਿ, ਜੋ ਦੱਖ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯਸ਼, ਸਵਰਗ, ਰਾਜ, ਧਨ ਜਾਂ ਜਿੱਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਣ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਣ। ਜਿਹੜਾ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ, ਡਰ ਜਾਂ ਰਾਜ-ਕਾਜ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਭਵ ਦਾ ਜਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਯਕਸ਼, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਨਾਗ ਜਾਂ ਵਿਨਾਇਕ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਤੇ ਭਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਦੋਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਪੂਰੇ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਗੁਹ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਦੌਲਤ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਭੋਗ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਇੱਛਤ ਸੁਖ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ।