ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਦੀ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਹਟਾਇਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਰਾਜਾ ਵੇਣ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਰਾਨ ਨੂੰ ਭੀਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਨ ਭੀਣੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜਕੇ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਬੈਠ ਜਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਦ ਜਾਤੀ ਦਾ ਆਦਿ-ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੱਛੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੇਣ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਣ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ, ਵੇਣ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਭੀਣਿਆ। ਉਸ ਹੱਥ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਿਥੁ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੀਜ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗੀ-ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਅਜਾਗਵ ਨਾਮਕ ਧਨੁਸ਼, ਦੈਵੀ ਬਾਣ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੇਣ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਸਮਾਨ ਰਾਜਾ ਪੁਤ ਨਾਂ ਦੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆਏ। ਧਨ-ਧਾਨ ਦੇ ਦਾਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਦੇਵਤੇ, ਅੰਗੀਰਸ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਥਾਵਰ-ਜੰਗਮ ਜੀਵ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਹਾਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਿਤ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਿਥੁ, ਵੇਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਿਥੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਰਾਜਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉਸ ਲਈ ਰੁਕ ਗਏ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਰਸਤਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਝੰਡਾ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਿਆ। ਧਰਤੀ ਬਿਨਾਂ ਹਲ ਚਲਾਏ ਫਸਲ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਸਿਰਫ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਭੋਜਨ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਗਾਵਾਂ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਮਧੂ ਮਿਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸੁਭ ਘੜੀ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਸੂਤ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਇੱਕ ਪੰਡਤ ਮਾਗਧ ਵੀ ਜਨਮਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਿਥੁ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਵਣ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਇਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੋ; ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਸੂਭਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਨਰਪਤੀ ਇਸ ਯੋਗ ਹੈ।” ਸੂਤ ਤੇ ਮਾਗਧ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੰਮ, ਨਾਮ ਜਾਂ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?” ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, “ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰੋ।” ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਅਤੇ ਭਾਂਡ ਵਲੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਪਰੰਪਰਾ ਬਣ ਗਈ। ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਤ ਨੂੰ ਅਨੂਪ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਾਗਧ ਨੂੰ ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, “ਇਹ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਲੋਕ ਪ੍ਰਿਥੁ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਲਈ ਕੁਝ ਦਿਓ।” ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਗਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਈ। ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੱਕ ਭੱਜ ਗਈ, ਪਰ ਹਰ ਥਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕਣ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਸਰਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਪ੍ਰਿਥੁ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਪਰ, ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੇਂਗਾ? ਹੇ ਰਾਜਨ, ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਹਰ ਕੰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੇ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕੋਈ ਉਪਾਇਆ ਲੱਭ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਵੀ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਪਕਾਰ ਕਰਾਂਗੀ; ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵਸ ਵਿਚ ਰੱਖ। ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਿਅਕ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੀਂ। ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਰਾਜਾ, ਆਤਮ-ਸਯੰਮੀ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਵਸ ਵਿਚ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।