ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਨੰਦੀ (ਬਲਦ) ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਐਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸਵਯੰਵਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਅਪਰੰਪਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਭਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੰਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਤੁੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ: "ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਅਜੋਕੇ ਅਤੇ ਅਜੇਤ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੰਗਲਮਈ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹੋ। ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਵਾਤਾਤਮਾ ਰੂਪ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ, ਵਿਅੰਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵੇਦ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਫੁੱਟਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਜਾਂ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਖਟਵਾਂਗ ਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ ਦੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼, ਭਾਲਾ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ, ਕਾਲਕਾਲ, ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਆਚਾਰ ਨਾਸਕ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਘਰ-ਵਾਸੀ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਅੱਧ-ਮੁੰਡਤ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੰਡੇ ਹੋਏ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਯਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਲਯ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੂ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰਯੋਗ ਹੋ। ਪਿਤਾ, ਸਾਂਖਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸ਼ਰਵ, ਉਗ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਭਿਆਨਕ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ, ਮਹਾਦੇਵ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ, ਮੁੱਖ, ਅਨੰਤ, ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਕਾਰਯ—ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਵੰਦਨਯੋਗ ਹੋ।" "ਪੁਰੁਸ਼, ਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰੁਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਫਲ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਨਿਯੰਤਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਮਾਯਾ ਵਾਲੇ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਮੁਖ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ! ਮੈਂ ਸੌਖਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਭਗਵਾਨ! ਇਹ ਵਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇ, ਜਦੋਂ ਲੋੜ ਪਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦੇਣਾ।" ਹਰ ਨੇ "ਤਥਾਸ্তু" ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਹਰੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅੱਗੇ ਗਾਵੇ, ਉਹ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਸੁਆਮੀ ਵਾਂਗ, ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਮ ਸੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਠੱਗ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਮਨਮਥ (ਕਾਮਦੇਵ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧਣ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਕੁਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਤੀ ਸਮੇਤ ਚਕ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਹਮਲਾਵਰ ਨੂੰ ਵੱਢਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ। ਉਸ ਅੱਖ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਵਾਲਾ-ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਸ ਨੇ ਰਤੀ ਦੇ ਪਤੀ (ਕਾਮਦੇਵ) ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤਿ ਵਕੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੁਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮਨਮਥ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਦਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਤੀ, ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ, ਕਰੁਣ ਭਾਵ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਵਤੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਕੋਲ ਦਇਆ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।