ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿੰਸ਼ੁਕ ਦੇ ਜੰਗਲ ਆਪਣੀ ਮਧੁਰ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਤਮਾਲਾ ਅਤੇ ਗੁਲਮਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਖੜੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਨੇ, ਨੀਲੇ ਪੱਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉੱਚੇ, ਵਿਅਪਕ ਡਾਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਨਰ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਮਸਤ ਮਧੁਰ ਧੁਨੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਣਕਮਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਲੇ-ਗਲ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਆਪਣੇ ਪਰ ਫੜਫੜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਕਾਮਦੇਵ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਦੇਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਰੂਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰ ਚੁਭਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਘੜੀ ’ਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ’ਚ ਗਰਮੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਕਈ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਲਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਪਾਟਲਾ, ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਝੀਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੰਸਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਰਬਕ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਫੀਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਰ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਲਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਆਪਣੀਆਂ ਰਮਣੀਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੰਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛੇਵੇਂ ਮੌਸਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੇ ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਸੀ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ! ਫਿਰ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਮੈਂ ਵੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਭੂਸ਼ਣ ਪਾ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ," ਇਉਂ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ। "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ।" ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ਼ ਚੁੱਕੀ, ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਦੇਵ ਦੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤੇ। ਉੱਥੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਦੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਵਾਈ। ਹੱਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਲਿਦਾਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਆਹ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਤੇ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਵਯੰਵਰ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਹੈ—ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਭਵ ਦੇ ਅਣਮੁੱਲੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਪਹਾੜ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਮੰਗਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਵਾ ਰੂਪ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵਿਅੰਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁੱਟਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਲਾਠੀ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਖਟਵਾਂਗ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਜ੍ਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਧਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਵਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਦੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਨੁਸ਼, ਭਾਲਾ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਕਾਲਕਾਲ, ਤੀਜੇ ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਤਾ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਘਰੇਲੂ ਤਪਸਵੀ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਅੱਧੇ ਤੇ ਪੂਰੇ ਮੁੰਡੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਪਤ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸੰਯਮੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਸੂ, ਆਦਿਤਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪਿਤਾ, ਸਾਂਖਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸ਼ਰਵ, ਉਗ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ, ਵਰ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਯੰਕਰ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸਦਿਓਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਮੁਨੀ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ।