ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਗਾ, ਜੋ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਫੜਕੇ, ਭਾਰੀ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂ ਭੈਂਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਸਮੀਰਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਊਰਜਾ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ। ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਆਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ 'ਚ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਹੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਰੂਪ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿਤਾ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਆਇਆ, ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਤੁਰੰਤ ਤਾਰਕਸ਼ (ਗਰੁੜ) ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਹਨ, ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੋ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਏ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਆਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਹੋਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਮਰਯਾਦਾ ਦੇ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆ ਗਏ। ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਸੱਪ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ। ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ (ਇੰਦਰ) ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਸੱਤਾ ਨਾਲ ਸਸ਼ਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੁਯੰਵਰ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵ-ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਉਹ, ਸੰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਰਤਵ੍ਯ ਲਈ, ਸੁਰਗਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਚੌਰੀਆਂ ਨਾਲ ਠੰਢੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁਤੂਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਫੜਕੇ, ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਯੰਵਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਦਿਖਾਈ—ਉਹ ਪੰਜ ਚੁੱਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਬੱਚਾ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ, ਉਸਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਜਦੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹਾ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਜਰ (ਬਿਜਲੀ) ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬੱਚੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਸੰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਬੱਚਾ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹਾ ਨਾ ਤਾਂ ਵਜਰ ਸੁੱਟ ਸਕਿਆ, ਨਾ ਹਿਲ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਭਗਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣਾ ਜਲਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵੀ ਅਡੋਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਰੋਕ ਲਈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਸੰਕਰ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ (ਬ੍ਰਹਮਾ), ਬਹੁਤ ਡਰਾ ਹੋਇਆ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਮਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ। ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ, ਸੰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਚਾਰਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਅਜਨਮਾ, ਅਜਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ, ਪਰਮ ਤੇ ਪ੍ਰਕਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਕਟ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਦਿ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਮਰ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕਾਰਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ; ਤੇ ਇਹ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਚਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਦੇਵ ਆਦਿਕ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।" "ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਸੰਕਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। "ਤੁਸੀਂ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਤਮਾ ਕੋਲ ਜਾਓ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਸੁਰਗਵਾਸੀ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸ਼ਰਵਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਦੂਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।