ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਗਤ ਕਿਵੇਂ ਅਬਿਨਾਸ਼ੀ ਬਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਅਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਜੋਗਤਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਬਾਹੁ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਖ਼ਿਆਤਿ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਿਆ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਤਿ ਵਿਲੱਖਣ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਇੱਕ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਛੁਪ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਾਘ ਨੇ ਡਰਾਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਉਸ ਖੱਡ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਥੰਮ ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਲਟੇ ਲਟਕੇ ਹੋਏ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਉਲਟੇ ਲਟਕੇ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੋ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਪਰਦਾਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਸਨ; ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਖੱਡ-ਸਰੂਪ ਨਰਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉਹ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਥੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਲਟਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੂੰ ਜਿਊਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਮਰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ। ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਵਾਂਗੇ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।" ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੰਦੀ ਦੇ ਧਵਜਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਖੱਡ ਤੋਂ ਉਭਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਸੀ, ਸੁਵੇਸ਼ਾ ਨਾਮਕ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਤੀਬਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਅਟੱਲ ਨਿਯਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਅਤੁੱਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।" ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। "ਤੇਰੇ ਘਰ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਧੀ ਜਨਮੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਨੇਕ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਉਪਾਸਿਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਧੀਆਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣਗੀਆਂ।" ਫਿਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨਾ ਵਿੱਚ ਅਪਰਣਾ, ਏਕਪਰਨਾ ਅਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। ਨਿਆਗਰੋਧਾ, ਏਕਪਰਨਾ, ਪਾਟਲਾ ਅਤੇ ਏਕਪਾਟਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਏਕਪਰਨਾ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਏਕਪਾਟਲਾ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪਾਟਲਾ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹੀ ਖੁਰਾਕ ਲਈ। ਪਰ ਅਪਰਣਾ ਨੇ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਭੀ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਖਾ ਲੈ," ਪਰ ਅਪਰਣਾ ਨੇ ਨਾ ਮੰਨਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, "ਅਪਰਣਾ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਜਗਤ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਿੰਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਰਚ ਕੇ, ਯੋਗ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹਨ, ਸਦਾ ਕੁਆਰੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਵੱਡੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਤਕ, ਜੋ ਉਸ਼ਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਏਕਪਰਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਲਾ ਹੋਏ। ਤੀਜੀ ਏਕਪਾਟਲਾ ਨੇ ਅਲਰਕ ਦੇ ਜੈਗੀਸ਼ਵਿਆ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਲਿਖਿਤਾ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਸੜ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੀ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?