ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਾਰਨ trivial ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਅੱਠ ਧੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ (ਰੁਦ੍ਰ) ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਅਟਲ, ਉਥੇ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਤੀ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਆਈ। ਸਤੀ, ਬਿਨਾ ਬੁਲਾਏ, ਆਈ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਸਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨاپਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਉਪੇਖਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਕ੍ਸ਼, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ, ਹੇ ਸਤੀ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਅਤਿ ਧਾਰਮਿਕ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—ਸਭ, ਪਰ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।" ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਜਵਾਈਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ: ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਸਤਯ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ। "ਸ਼ਰਵਾ (ਰੁਦ੍ਰ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ—ਭਵ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ, ਤਿਰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਇਹ ਬੜੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਤੀ ਨੇ ਆਤਮ-ਭਵਨ (Self-born) ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਵਾਂ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਤ੍ਰਯੰਬਕਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾਨ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂ।" ਉਥੇ, ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਸਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਅੰਦਰ ਫਿਰਤੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਵਾਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ (ਰੁਦ੍ਰ) ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਣਯੋਗ, ਬਿਨਾ ਬੁਲਾਏ ਆਈ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹੋਰ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਯੁੱਗ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੂਜੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਪਰ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਯਜਨ ਹੋਇਆ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਮੁੜ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਸ ਦਾ ਪੋਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਧੀ, ਤੋਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ। "ਉਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਧਰਮ, ਕਾਮ, ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਤੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਮੁੜ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। "ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਬੋਲ बोले, ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੁੱਗਣੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਣਗੇ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਕਠੋਰ, ਉਹ ਜਲ ਛੂਹਣਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਰਹੋਗੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਾਰ ਪੰਥੀ (fourfold order) ਇਕੱਠੇ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ; ਮੈਂ ਵੱਖਰੇ ਭੋਗ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਥਾਮੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਦੀਵੀ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅਤਿ ਤੇਜ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਵਯੰਭੂਵ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦਕ੍ਸ਼, ਗ੍ਰਹਸਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਨੇ ਇਥੇ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸਤੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਮਾ ਬਣੀ; ਉਹ ਭਵ ਦੀ ਭਗਤ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਭਵ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਭਗਵਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਨਾਲ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਚੀ ਮਘਵਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੀਰਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਪ੍ਰਚੀਨਬਰਹਿਸ ਦਾ ਪੋਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਦਸ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੇ ਮਾਰਿਸ਼ਾ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਿਆ।