ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਚਮਕਦਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਹ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ, ਅਵੇਖ੍ਯ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮੂਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਕਲਪਨੀਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੋਂ, ਵੇਦ ਤੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਜੋ ਅਗੋਚਰ, ਅਗ੍ਰਾਹਯ ਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣਯੋਗ, ਅਜਰ ਤੇ ਅਨਾਦਿ-ਅਨੰਤ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਵਰ ਦੈਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਭ ਸੁਖ ਤੇ ਧਨ ਦੈਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੈਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇ, ਉਹ ਮਿਲੇ।" ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ, "ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਪਰਮ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਲੋਕ-ਮੰਗਲ ਲਈ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਭਗਵਾਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਗਰਮੀ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਠੰਢ ਦੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਗਏ। ਫਿਰ ਜੋ ਸਾਂਖ੍ਯ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੁਰੀਆ ਦੇਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹ-ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਅਰਕਾ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਵੇਦ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨ-ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭਾਨੁ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਸੋਲਵੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰਕ; ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ—ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਨੇ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਅੱਠ ਸੌ ਨਾਮ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕਹੇ ਸਨ।" "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਵਿਜੋ।" "ਓਮ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅਰਯਮਨ, ਭਗ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੁਸ਼ਾ, ਅਰਕ, ਸਵਿਤਾ, ਰਵੀ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ, ਅਜ, ਕਾਲ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ, ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਪਰਮ ਲਕਸ਼, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਅੰਗਾਰਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੌਰੀ, ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਸ਼੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਯਮ ਹੈ।" "ਉਹ ਬਿਜਲੀ, ਪਾਚਕ ਅੱਗ, ਹਵਨ ਅੱਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਧਵਜ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਕਾਲ, ਕਾਠਾ, ਮੁਹੂਰਤ, ਰਾਤਾਂ, ਪਹਿਰੇ, ਤੇ ਪਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਾਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਵ੍ਰਿੱਛ, ਕਾਲ ਚੱਕਰ, ਅੱਗ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ, ਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਤੇ ਅਤਿਅੰਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅੰਧਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਰੁਣ, ਸਮੁੰਦਰ, ਹਿੱਸਾ, ਬਦਲ, ਪ੍ਰਾਣ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਘਾਰਕ, ਅੱਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੰਤ, ਕਪਿਲ, ਭਾਨੁ, ਇੱਛਾ ਦੈਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਜੈਵੰਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਰ ਦੈਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਮਨ, ਸੁਪਰਨਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਹ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਨਵੰਤਰੀ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਵੀ, ਦਕਸ਼, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦਾਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਆਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਆਤਮਾ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਸੰਖ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਅੱਠ ਸੌ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਵਿਜ।" "ਮੈਂ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਸੁਰਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੈ।" "ਜੇਹੜਾ ਮਨ ਨੂੰ ਏਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਇਸ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਧਨ ਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ, ਉੱਚੀ ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਬੁੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਸਤੁਤੀ-ਸਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਹੁਣ, ਉਹ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਮਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਵਾਲਾ—ਇਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਦਕਸ਼ਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਯਜਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਸੁਸਜਜਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਥੇ, ਕੈਲਾਸ ਤੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਧਵਜ ਵਾਲੇ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਦਯਾਲੂ, ਦਕਸ਼ਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮਹਾਦੇਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨੇ, ਨੰਦੀ-ਧਵਜਧਾਰੀ, ਉਸ ਅਕਾਲਿਕ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਮੰਝੇਰੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹਰਾ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।