ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ, ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਪਰ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹੇਠ ਦਬੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਚਾਨਕ, ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਕ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਉੱਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੇ ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਵੀਤਾ (ਸੂਰਜ) ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਤਿਆਤਮਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਅਸੀਂ ਆਖਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਦੇਵ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੀ ਦੇਵ, ਸੂਰਜ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਨਰ, ਸਿੱਧ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਦੇਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਂ ਹੋ, ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਘਾਰਕ, ਪਾਲਕ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਦਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼—all ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋ, ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਹੋ। ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸ਼ਿਵ ਹਨ। ਪਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਚਿਹਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰੇ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਦਿ ਸਰੋਤ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ, ਮਹਾਨਤਾ, ਸਤ, ਤਪ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ—all ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਅਤਿ ਪ੍ਰਚੰਡ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਵੀ ਔਖਾ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਤਿ ਭਰਗੂ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਹ ਆਦਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਮ, ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਪਰਮ ਦੇਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਅਤੇ ਅਕਲਪਨਯ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਵੇਦ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ—ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੂੰ। ਸਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਸਾਰੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਐਸਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਬੋਲ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਮੰਗੋ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਅਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਪਰਮ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਰੂਪ ਸਹਿਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਵੇ।" "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਆਖ ਕੇ ਪਰਮ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਾਪ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਠੰਢ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਂਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸੂਰਜ-ਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸੂਰਜ-ਦੇਵ ਅਰਕਾ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਨਾ ਵੇਦ, ਨਾ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਯਜਨਾਵਾਂ ਭੀ ਭਾਨੁ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਸਭ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ; ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ—ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਵੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਠ ਸੌ ਨਾਮ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਕਹੇ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਅੱਠ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਓਮ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅਰਯਮਾਨ, ਭਗ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੁਸ਼ਾ, ਅਰਕ, ਸਵੀਤਾ, ਰਵੀ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ, ਅਜ, ਕਾਲ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ, ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਵਾਯੂ, ਪਰਮ ਲਕਸ਼, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਬੁਧ ਅਤੇ ਅੰਗਾਰਕ ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸ਼ੁੱਧ, ਸੌਰੀ, ਸ਼ਨੇਸ਼ਚਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦਾ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਅਤੇ ਯਮ ਹਨ। ਉਹ ਬਿਜਲੀ, ਜਠਰਾਗਨੀ, ਹੋਮ ਅੱਗ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਰਮ ਦਾ ਧਵਜ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਚੀਤਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ ਹਨ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਯ; ਸਮਾਂ ਦੇ ਵੰਡ—ਕਾਲ, ਕਾਸ਼ਠਾ, ਮੁਹੂਰਤਾ, ਰਾਤਾਂ, ਪਹਰ, ਪਲ—all ਉਹੀ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਲ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਵ੍ਰਿਖ, ਕਾਲ ਚੱਕਰ, ਅੱਗ, ਨਿਤ ਨਵਾਂ ਪੁਰਖ, ਯੋਗੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਵਰੁਣ, ਸਮੁੰਦਰ, ਹਿੱਸਾ, ਬਦਲ, ਪ੍ਰਾਣ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ, ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਘਾਰਕ, ਅੱਗ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਦਿ ਅਤੇ ਲੋਭ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਅਨੰਤ, ਕਪਿਲ, ਭਾਨੁ, ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਚਹੁੰ ਪਾਸ਼ ਮੁਖ, ਜਿੱਤੂ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਰਦਾਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ, ਸੁਪਰਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਦਿ, ਤੇਜ਼ ਗਤਿਵਾਨ, ਸਾਹ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਧਨਵੰਤਰੀ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਵੀ, ਦਕਸ਼, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦਾਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸਵਰਗ ਹਨ। ਉਹ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਚਹੁੰ ਪਾਸ਼ ਮੁਖ, ਚਲਤ ਤੇ ਅਚਲਤ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਆਤਮਾ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਕ, ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਕਰੂਪਾ-ਮਈ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਉਧਾਰਕ ਹੈ।