ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ Ravi ਦੇ ਇੱਕਵੀ ਨਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਭਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਯਸ਼ ਦਾਤਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਵੇਲੇ, ਸਵੇਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਗਾਇਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੇ, ਬੋਲੀ ਦੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਜਾਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਸ ਭਜਨ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ, ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਪੂਜਾ, ਧੂਪ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਜਲ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਦੇਣ, ਦਾਨ ਕਰਨ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇਸ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਵਜੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਣੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਕਿਰਣਾਂ, ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈਆਂ? ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸਠ ਵਧੀਆ ਧੀਆਂ ਸਨ—ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਾਨੁ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ। ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਹਨ। ਦਿਤੀ ਤੇ ਦਾਨੁ ਨੇ ਭਿਆਨਕ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਨਤਾ ਆਦਿਕ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਮ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਾਤਵਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਹੋਰ ਤਾਮਸੀ ਹਨ। ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਭੋਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਹ-ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਫਿਰ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਖਦੇੜ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਦਿਤੀ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਰੋਕ ਲਏ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ, ਨਿਯਮਤ ਆਹਾਰ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ; ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ। "ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਖਸ਼ਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਤੁੱਲ ਤੇਜ ਦੇ ਧਾਰੀ, ਤੇਜ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇਜ ਦਾ ਸਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੋ।" "ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਗੋਪਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਤੀਬਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ।" "ਜਿਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੀਬਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਜਲ-ਰਸ ਨੂੰ ਖੀੰਚ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਉਸ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਓਮ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸੂਖਮ, ਸਥੂਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਦੇਵੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤਤ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਸੂਰਜ ਉਸ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਲਪਕਦੀਆਂ ਅੱਗੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਤੇਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ; ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਗਈ। ਉਹ ਬੋਲੀ, "ਹੇ ਗੋਪਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਿ ਸਰੋਤ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੀ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਓ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਤੇਜ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ, ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਪਿਘਲਦੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੀ, ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਦੇਖ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।" ਉਹ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਗੁਡੀਆਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਦੇਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ! ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਛਿਨ ਲਏ ਗਏ ਹਨ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਖੋਹ ਲਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਗੋਪਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ ਦਿਓ: ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ ਬਣੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੋ।" "ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਫਿਰ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣ ਜਾਣ, ਹੇ ਸੂਰਜ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਭਾਗਾ ਸੂਰਜ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਦਿਤੀ ਵੱਲ ਕਿਰਪਾ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂਗਾ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਰਣ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ; ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਏਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ—ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਆਦਿਕ—ਕੀਤੀਆਂ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ, ਕਹਿੰਦੀ, "ਮੈਂ ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਧਾਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ, ਕੁਝ ਕ੍ਰੋਧ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।