ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹ्मਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਐਸਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਮਾਰ ਲੋਕ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਬੋਲ ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਣਾਰਕ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਫੁੱਲ, ਦੀਵੇ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਜੈਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਇਜ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਉਚਿਤ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਖਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦਮਨਭੰਜਿਕਾ ਨਾਮਕ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ sunrise, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਇਜ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾ-ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਵਾਸਨਾ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਡੰਡਵਤ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਛਾ-ਜਨਿਤ, ਘੰਟਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੂਰਜ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗਿ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਅਤਿ-ਦੁਰਲਭ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੋਣਾਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣ ਲਿਆ। ਪਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਨੰਦ-ਦਾਇਕ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ।" "ਪ੍ਰਣਾਮ, ਨਮਸਕਾਰ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਅਤੇ ਸਫਾਈ ਕਰਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਹੈ? ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ, ਅਰਘ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਹੈ? ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ? ਦੇਵਤਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਸਾਰਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਭਾਸਕਰ ਲਈ ਅਰਘ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀਆਂ, ਹੇ ਦੁਇਜ, ਭਗਤੀ, ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ—ਇਹ ਸਭ ਸੁਣੋ। ਭਗਤੀ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ; ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਾਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਭਗਤ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅਤੇ ਹਿਰਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਦਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੈ।" "ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਅਤੇ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਚੱਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਸੁੰਘਦਾ ਹੋਵੇ, ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੈ।" "ਇਹ ਭਗਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭਗਤੀ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।