ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲਾਲ ਗੂੜ੍ਹ ਸਿੰਧੂਰ ਵਰਗਾ ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ ਗੁੱਡੀਆਂ ਦੇ ਬਲ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਪਾਤਰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਦੀਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ ਅਰਘ ਦੇਵੇ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਰਜ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅੱਗ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਵਾਯੂ, ਈਸ਼, ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ, ਸਿਰ, ਜਟਾ, ਕਵਚ, ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਰਘ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਇਸਤਰੀਆਂ ਜਾਂ ਸੰਯਮਿਤ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ—ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅੰਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਕੇ, ਆਖਿਰਕਾਰ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਸਕਰ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੋਤੀ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਜਲ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਣੁ ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਐਸਾ ਜਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਇੱਛਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਲ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਭਾਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੋਣਾਰਕ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਦੀਵਿਆਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਜੈਕਾਰਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਯ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਰਥ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਡਮਨਭੰਜਿਕਾ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਵਿੁਵਤ ਤੇ, ਉਹ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਤੀਰਥ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤਟ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵਧੀਆ ਭੋਗ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਸਤੁਤੀ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਛਾ ਰੂਪੀ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਇਹ ਬੜਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਖੇਤਰ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੋਣਾਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਸਾਡਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ। ਨਮਸਕਾਰ, ਪ੍ਰਣਾਮ, ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਧੂਪ ਦੀ ਅਰਪਣਾ, ਅਤੇ ਝਾੜੂ ਲਾਉਣ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੰਨ ਹੈ? ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ, ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ, ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਰਘ ਨਿਯਮਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।