ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ-ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਅਟੱਲ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕਸ਼ਯਪ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੈਮਿਨੀ, ਧੌਮਯ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਅਤੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਵਾਤਸਯ, ਗਾਰਗਯ, ਆਸੁਰੀ, ਭਾਰਗਵ ਨਾਮਕ ਸੁਮੰਤੁ, ਕਣਵ ਅਤੇ ਮੈਧਾਤਿਥੀ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਮਾਂਡਵਯ, ਚ੍ਯਵਨ, ਧੂਮਰ, ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਮੌਦਗਲਯ, ਤ੍ਰਣਯਜ੍ਯ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਤਵ੍ਰਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਸੰਵਰਤ, ਕੌਸ਼ਿਕ, ਰੈਭਯ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਹਰਿਤ, ਸ਼ਾਂਡਿਲਯ, ਵਿਭਾਂਡ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਵੀ ਆਏ। ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਇਨ, ਗਾਲਵ, ਭਾਸਕਰੀ, ਪੂਰਨ, ਸੂਤ, ਪੁਲਸਤਯ ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਉਲੂਕ, ਪੁਲਹ, ਵਾਯੂ, ਦੇਵਸਥਾਨ, ਚਤੁਰਭੁਜ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਪੈਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਨੁਭੌਤਿਕ ਵੀ ਆਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਚੰਦਨ ਦੀ ਵਾਂਗ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਕੀਤੀ। ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਅਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣ, ਆਗਮ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਵਾਣੀ—ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ—ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਦੁਖੀ, ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਜੀਵਨ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮੋਹ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਅ-ਵਸਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰਿਅ-ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰ ਵਿੱਚ, ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਗੰਦੇ, ਲਾਲਚ ਦੇ ਡੂੰਘੇ, ਖਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡੁੱਬਦੇ, ਆਸਰਹੀਨ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ—ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ, ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਭਲਾ ਕੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲਿਆਂਦੇ ਹੋਏ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਵਿਰਲ, ਉੱਚਾ ਖੇਤ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਰਮ-ਖੇਤ ਵਜੋਂ ਵੀ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤ 'ਤੇ ਕਰਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਗਲਤ ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ: "ਹੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਸੁਣੋ—ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸੰਵਾਦ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।" "ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਈ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਕਈ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੌਦੇ, ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਅਤੇ ਅਜੋਬਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ, ਅਨੇਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰਯੋਗ, ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਪਰਮ ਪਤੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀ, ਸਿੱਧ, ਅਪਸਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕੁਝ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵਜਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਨਚ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਆਨੰਦ-ਭਰੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣੀ ਹਵਾ ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗंध ਲਿਆਈ। ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਰਮ-ਖੇਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹੋ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰਲ ਖੇਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਠੀਕ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਜੋ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਵੇਦ-ਸੰਬੰਧੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਕਰਮ-ਖੇਤ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਵਰਗ ਤੇ ਨਰਕ ਦਾ ਖੇਤ ਹੈ। ਇਸ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨੂੰ ਸਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਚਾਰ ਲਕਸ਼ਯ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਦੇਵੀਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇੰਦ੍ਰਿਅ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਵਾ ਵਿਚ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੇ?' ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਰਤ-ਖੰਡ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪਾਪ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਸਦ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ, ਕਰਮ-ਖੇਤ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ-ਖੇਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।