ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸਵਿਤ੍ਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਭਗਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਆਦਿਤਿਆ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਸੱਤਾਈ ਵਾਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਅਤੇ ਅਣਮਾਪੀ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਵਿਦ੍ਯੁਤ (ਬਿਜਲੀ) ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੀਹ-ਤੀਨ (33) ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਅਤੇ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਐਸਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤੇ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਸਿੰਹਿਕਾ, ਜੋ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦੀ ਵਾਹ ਬਣੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੈੰਹਿਕੇਯਾ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ: ਹ੍ਰਾਦ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦ (ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ), ਅਤੇ ਸੰਹ੍ਰਾਦ। ਹ੍ਰਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦਾ ਸੀ। ਹ੍ਰਦਾ ਦੇ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਕਾਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰੋਚਨ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਤੋਂ ਬਲੀ ਜਨਮਿਆ। ਬਲੀ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤਪੋਧਨ ਸਨ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟ੍ਰ, ਸੂਰਯ, ਚੰਦਰ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਤਾਪਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਕੁੰਭਨਾਭ, ਗਰਦਭਾਖਸ਼, ਕੁਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਬਾਣਾ, ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਚਕਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਣਾ ਨੇ ਉਮਾਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਮਾਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਵਸਣ ਦੀ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹਿਰਣਯਾਕਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ: ਭਰਭਰਾ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਅਤੇ ਭੂਤਸੰਤਾਪਨ। ਮਹਾਨਾਭ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਅਤੇ ਕਾਲਨਾਭ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਦਾਨੁ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਤਪੋਧਨ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਦਵਿਮੂਰਧਾ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਯਸ਼ਿਰਾ। ਅਯੋਮੁਖ, ਸ਼ੰਬਰ, ਕਪਿਲ, ਵਾਮਨ, ਮਾਰੀਚੀ, ਮਘਵਾਨ, ਇਲਵਲਾ, ਅਤੇ ਸਵਸ੍ਰਮਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਵਿਕਸ਼ੋਭਣ, ਕੇਤੁ, ਕੇਤੁਵੀਰਯਸ਼ਤਹ੍ਰਾਦ, ਇੰਦਰਜਿਤ, ਸਰਵਜਿਤ, ਅਤੇ ਵਜ੍ਰਨਾਭ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਏਕਚਕ੍ਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤਾਰਕ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੋਲੋਮਾ, ਅਤੇ ਵਿਦਰਾਵਣ ਮਹਾਸ਼ਿਰਾ। ਸਵਰਭਾਨੁ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਾ, ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਦਾਨਵ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਭਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੋਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਚੀ ਸੀ। ਉਪਦੀਪਤੀ, ਹਯਸ਼ਿਰਾ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵਾਰਸ਼ਪਰਵਣੀ, ਪੋਲੋਮਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਿਕਾ—ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਮਾਰੀਚੀ ਦੀਆਂ ਵਾਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਨ। ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਚੌਦਾਂ ਸੌ ਨਿਵਾਸੀ, ਮਾਰੀਚੀ ਵੱਲੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਵਾਲੇ ਸਨ। ਪੋਲੋਮਾਸ ਅਤੇ ਕਾਲਕੇਯਾ, ਇਹ ਤਪੋਧਨ ਦਾਨਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸਨ—ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀ। ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਯਸਾਚੀ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਹੋਰ ਦਾਨਵ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਬਚ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੌਰਯ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਇਹ ਸਿੰਹਿਕੇਯਾ, ਤੀਹ (13) ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ: ਵੰਸ਼, ਸ਼ਲਯ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਲ, ਅਤੇ ਬਲਾ। ਵਾਤਾਪੀ, ਨਾਮੁਚੀ, ਇਲਵਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਅੰਜਿਕਾ, ਨਰਕਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਨਾਭ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਸਰਮਾਨਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਵਰਕਲਪ; ਇਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਦੈਤਿ ਸੰਹ੍ਰਾਦ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵੱਲੋਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਪੁੱਤਰ ਮਣਿਵਤੀ ਵਿੱਚ ਵਸਾਏ। ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਸਨ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਮਰਾ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਹਨ: ਕ੍ਰੌਂਚੀ, ਸ਼ੇਨੀ, ਭਾਸੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ, ਸ਼ੁਚਿਗ੍ਰਿਧ੍ਰਿਕਾ; ਕ੍ਰੌਂਚੀ ਨੇ ਉਲੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੇਨੀ ਨੇ ਬਾਜ਼, ਭਾਸੀ ਨੇ ਬਗਲੇ, ਗ੍ਰਿਧਰੀ ਨੇ ਗ੍ਰਿਧ (ਗਿੱਧ), ਸ਼ੁਚੀ ਨੇ ਜਲ ਜਾਤੀ ਪੰਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੀ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਘੋੜੇ, ਉਠ, ਅਤੇ ਗਧੇ ਤਾਮਰਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਰੁਣ। ਗਰੁੜ, ਉਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਝੀ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ। ਸੁਰਸਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਅਣਮਾਪੀ ਸੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਦਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੱਪ ਸਨ, ਕਈ ਮਸਤਕਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਂ, ਉਤਪੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁਰਾਣਿਕ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਰਹੀ।