ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਿੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਰਬਤ ਦੀ ਵਧੀਆ ਰੇਂਜ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ। ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਥੱਕ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਨਾ ਉਸ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ। ਪਰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਇੱਕ ਰਿੱਛ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਿਲਿਆ; ਰਿੱਛ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ ਰਿੱਛ ਦੀ ਗੁਫਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਰਿੱਛ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਜਾਮਬਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੁਧ ਪਿਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਤਨ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰੋ ਨਾ।" ਉਹ ਆਖੀ, "ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਜਾਮਬਵਤ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਨਰਮ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ, ਰੋ ਨਾ; ਇਹ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ ਤੇਰਾ ਹੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਹਲ ਧਾਰੀ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ, ਗੁਫਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾਮਬਵਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਮਬਵਤ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਇਕੀ (21) ਦਿਨ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਚਲਾਈ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਬਲਦੇਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਜਾਮਬਵਤ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਜਾਮਬਵਤੀ, ਜੋ ਰਿੱਛ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਾਨਯੋਗ ਧੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਰਿੱਛ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਆਪਣੇ ਨਿਮਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਤਨ ਲਿਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਰਤਨ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਰਤਨ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਦਸ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਭਗਨਕਾਰਾ, ਵੱਡਾ, ਵੀਰ, ਵਾਤਪਤੀ, ਅਤੇ ਵਸੁਮੇਧਸ। ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁੱਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਭਖਸ਼ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਭੰਗਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਵੇਯਾ, ਦੋਨੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ। ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ: ਮਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਸ੍ਵਫਲਕਾ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾ; ਸ੍ਵਫਲਕਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗਾਂਦੀਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਵਾਜ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਕ੍ਰੂਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਚੌੜੇ ਹੱਥ ਵਾਲਾ; ਉਪਮਦਗੁ, ਮਦਗੁ, ਮੁਦਾਰਾ, ਅਤੇ ਅਰਿਮਰਦਨ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਿਕਸ਼ੇਪਾ, ਉਪੇਖਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਾ, ਅਰਿਮੇਜਯਾ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਧਰਮਾ, ਗ੍ਰਿਧਰਭੋਜ, ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਵੀ। ਅਵਾਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਸੁੰਦਰਿ, ਵਧੀਆ ਔਰਤ, ਅਤੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਵ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਰਾਣੀ। ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਅਕ੍ਰੂਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਸਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੁ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ। ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸੁਪਰਸ਼ਵਕਗਵੇਸ਼ਨਾ, ਅਰਿਸ਼੍ਟਨੇਮੀ, ਧਰਮਾ, ਅਤੇ ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਸੁਬਾਹੁ ਅਤੇ ਬਹੁਬਾਹੁ, ਸ਼੍ਰਾਵਿਸ਼ਥਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਨਾ, ਔਰਤਾਂ ਸਨ; ਜੋ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ 'ਤੇ ਇਹ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ— ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਝੂਠੀਆਂ ਸ਼ਾਪ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਬਭ੍ਰੁਰ ਨੇ ਉਹ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਭੋਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਵੀ। ਅਕ੍ਰੂਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ ਰਤਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਕ੍ਰੂਰਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਅਕ੍ਰੂਰਾ ਨੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ, ਇਕ ਸਹਿਮਤੀ ਕੀਤੀ: "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਾ ਲਿਆਵੋ।" "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗੇ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਵਾਂਗੇ; ਅੱਜ, ਪੂਰੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਰਨਾਵਤਾ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈ। ਹਰੀ ਨੇ ਜਲੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਜਲ-ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਵਾਰਕਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਹਲ-ਧਾਰੀ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ। "ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ; ਪਰ ਸਿਆਮੰਤਕ ਰਤਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।