ਅਜੇ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਛਿਆਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਧ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਇਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤ, ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ ਭੋਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰਤਿਕਾ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਸੀ। ਅੰਧਕਾ ਦੀ ਕਾਸ਼ਿਆ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਸ਼ਾਕਾ, ਅਤੇ ਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ। ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੀ ਕਪੋਤਰੋਮਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤਿਲਿਰੀ ਜਨਮਿਆ। ਤਿਲਿਰੀ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ, ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੁ ਤੋਂ ਅਭਿਜੀਤ ਜਨਮਿਆ। ਅਭਿਜੀਤ ਦੇ ਦੋ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਆਹੁਕਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਹੁਕਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਵਾਲੇ। ਆਹੁਕਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਚਿੱਟੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।" ਆਹੁਕਾ, ਅਸੀ ਕੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਨਾ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ। ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਮ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਯਜਨ ਰਹਿਤ ਭੋਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨਾਗਾ ਭੋਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਸੋਮ ਤੋਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਝੰਡੇ, ਰਥ, ਸੈਨਾ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧੁਨਿ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੋਟਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਉਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਨਾ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ। ਭੋਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਵੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਆਹੁਕਾ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੇਵਕਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ: ਦੇਵਵਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੰਦੇਵ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ। ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵੀ, ਸੁਦੇਵੀ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ, ਸੁਨਾਮਨੀ, ਅਤੇ ਸਤਵੀਂ ਨਵੋਗ੍ਰਾ—ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਨਿਆਗ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕਂਕਾ, ਸੁਭੁਸ਼ਨਾ, ਰਾਸ਼ਟ੍ਰਪਾਲਾ, ਸੁਤਨੂਰ, ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀਮਾਨ—ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ: ਕਂਸਾ, ਕਂਸਾਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟ੍ਰਪਾਲੀ, ਅਤੇ ਕਂਕਾ, ਸਭ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਹੁਤ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਜਮਾਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਥਮੁੱਖਯਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰਥਾ ਸੀ। ਰਾਜਧੀਦੇਵ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਦੁਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਾ ਸੀ। ਰਾਜਧੀਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ: ਦੱਤਾਤੀਦੱਤਾ, ਸ਼ੋਣਸ਼ਵਾ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ। ਸ਼ਾਮੀ, ਦੰਡਸ਼ਰਮਾ, ਦੰਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ, ਸ਼੍ਰਵਣਾ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਿਸ਼ਠਾ—ਇਹ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਸਨ। ਸ਼ਾਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਵਯੰਭੋਜਾ। ਸ੍ਵਯੰਭੋਜਾ ਤੋਂ ਭਾਦਿਕਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਮਹਾਨ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲਾ। ਦੇਵਾਂਤਾ, ਨਰਾਂਤਾ, ਭੀਸ਼ਗਵੈਤਰਨਾ, ਸੁਦੰਤਾ, ਅਤਿਦੰਤਾ, ਨਿਕਾਸ਼ਿਆ, ਅਤੇ ਕਾਮਦੰਭਕਾ। ਦੇਵਾਂਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨੀ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੌਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਨਸਮੌਜਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਦੋਵੇਂ। ਅਸਮੌਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ: ਸੁਦੰਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਸੁਚਾਰੂ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ—ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਦਰੀ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਅਨਾਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਮਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਮਿਧੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਨਾਮਿਤ੍ਰਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਜੇਤੂ ਸੀ। ਅਨਾਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ; ਨਿਘਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੇਤਣ ਵਾਲੇ। ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਦ੍ਵਾਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸਯਮੰਤਕਾ ਮਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਤਨ ਸੀ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ, ਜਿਸਦਾ ਸੂਰਜ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਸੂਰਜ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜ੍ਹਿਆ। ਧਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਕਿਹਾ: "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਫਰਕ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆਇਆ?" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਯਮੰਤਕਾ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਤੋਂ ਸਯਮੰਤਕਾ ਮਣੀ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ; ਜਦੋਂ ਵਿਵਸਵਾਨ ਜਾਂਣ ਲੱਗਾ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।