ਵਿਦਰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਾ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸੀ। ਭੀਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ ਹੋਏ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਅਵੰਤਾ, ਦਸ਼ਰਹਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਹਰਾ—ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਧਰਮ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਦਸ਼ਰਹਾ ਤੋਂ ਵ੍ਯੋਮ ਜਨਮਿਆ, ਵ੍ਯੋਮ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤ, ਜੀਮੂਤ ਤੋਂ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਭੀਮਰਥਾ। ਫਿਰ ਭੀਮਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥਾ ਹੋਇਆ, ਨਵਰਥਾ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥਾ, ਤੇ ਦਸ਼ਰਥਾ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ, ਕਰੰਭਾ ਤੋਂ ਦੇਵਰਾਟਾ—ਇਹ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਦੇਵਰਾਟਾ ਤੋਂ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਤੇ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਦ੍ਧਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਤੇ ਮਧੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਵाणी ਮਿੱਠੀ ਸੀ। ਮਧੁਰ ਨੇ ਵਿਦਰਭੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰੁਦਵਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਮਧੁਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਧੁਰ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤਵਨ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਸੀ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਾਈ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਜਯਾਮਘਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਅਸੀਸ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਤਵਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ—ਭਾਗਿਨ, ਭਜਮਾਨਾ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ (ਦਿਵ੍ਯ), ਤੇ ਰਾਜਾ। ਅੰਧਕਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਵੀ ਜਨਮੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਇਥੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਭਜਮਾਨਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਸ੍ਰਿਞਜਯੀ ਤੇ ਬਾਹ੍ਯਕਾ, ਅਤੇ ਉਪਬਾਹ੍ਯਕਾ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੇ ਬਾਹ੍ਯਕਾ-ਸ੍ਰਿਞਜਯੀ ਤੋਂ ਕਰਿਮੀ, ਕਰਮਣ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਸ਼ੂਰ, ਤੇ ਪੁਰੰਜਯਾ ਜਨਮੇ। ਭਜਮਾਨਾ ਤੇ ਉਪਬਾਹ੍ਯਕਾ-ਸ੍ਰਿਞਜਯੀ ਤੋਂ ਆਯੁਤਾਜਿਤ, ਸਹਸਰਾਜਿਤ, ਸ਼ਤਾਜਿਤ, ਤੇ ਦਾਸਕਾ ਜਨਮੇ। ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ ਸੀ, ਨੇ ਬੜੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦਾ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ, ਤੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਨਦੀ, ਜੋ ਉਤਮ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨੁਕੂਲ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ, ਫੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਐਸੀ ਔਰਤ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇੱਛਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਸਕੇ, ਇਸ ਲਈ ਨਦੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਜਾ ਕੇ, ਕੁਆਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਭ੍ਰੂਣ ਰੱਖਿਆ। ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਨਦੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ—ਬਭਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ। ਛਿਆਟੇ-ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ—ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਗਿਆਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਭੋਜਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰਤਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ—ਕੁਕੁਰਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਸ਼ਕਾ, ਤੇ ਬਲਾਬਾਰਹਿਸ਼ਾ। ਕੁਕੁਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪੋਤਰੋਮਾ। ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤੋਂ ਤਿਲਿਰੀ, ਤਿਲਿਰੀ ਤੋਂ ਪੁਨਰਵਸੁ, ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੁ ਤੋਂ ਅਭਿਜੀ। ਅਭਿਜੀਤ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਆਹੁਕਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਹੁਕਾ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਇਥੇ, ਆਹੁਕਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਚਿੱਟੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ।" ਆਹੁਕਾ, ਅੱਸੀ ਕਵਚਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂਦਾ; ਨਾ ਪੁੱਤਰ-ਰਹਿਤ, ਨਾ ਸੌ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਨਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ। ਨਾ ਮਲੀਨ ਕਰਮ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਯਜਨ-ਰਹਿਤ, ਭੋਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਵੇ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨਾਗ ਭੋਜਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜਾਂ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿੰਨੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਵਚਾਂ ਵਾਲੀਆਂ। ਭੋਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਵੰਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਆਹੁਕਾ ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਕਾ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ, ਦੋਵੇਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ। ਦੇਵਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਵਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੰਦੇਵ, ਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਨ। ਦੇਵਕੀ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ—ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵੀ, ਸੁਦੇਵੀ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ, ਸੁਨਾਮਨੀ, ਤੇ ਨਵੋਗ੍ਰਾ। ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕংসਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ। ਨਿਆਗ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਕਾ, ਸੁਭੁਸ਼ਣਾ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਸੁਤਨੂਰ, ਅਨਾਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀਮਾਨ—ਇਹ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ—ਕੰਸਾ, ਕংসਾਵਤੀ, ਸੁਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ, ਤੇ ਕੰਕਾ—ਸਭ ਉੱਤਮ ਗੁਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਇਥੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਨਮੇ, ਤੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।