ਪੌਰਵੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੋਹিণੀ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਹਲੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਅਤਮ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਰੋਹిణੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ (ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਥ, ਦੁਰਦਮ, ਦਮਨ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਅਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਵੀ ਹੋਏ। ਰੋਹিণੀ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋਈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਰਥਚਾਲਕ ਸੀ, ਅਭਿਮਨਯੁ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਜਨਮੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੋਜ ਅਤੇ ਵਿਜਯਾ (ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ), ਸੁਨਾਮਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕਦੇਵ ਅਤੇ ਗਦਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਨੇ ਅਗਾਵਹਾ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਮਿਆ। ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯਣ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਉਪਜਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ। ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਘੋਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈ ਆਇਆ। ਗੋਪਾਲੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਅਪਸਰਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਵਾਲਣ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਗਾਰਗਿਆ ਦੇ ਅਜਿੱਤ ਜਣਨ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਗਰਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਯਵਨ ਰਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ। ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ। ਕਾਲਯਵਨ ਯਵਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ-ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਕਾਲਯਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਉੱਤੇ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਯਵਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੋ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਨਾਕੀ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਵਸਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵਾਰਜਿਨੀਵਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ। ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਦਗੁ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ਼ਦਗੁ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿਤਾ। ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਦਾਨੀ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਨਾਮੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪૃਥੁਸ਼ਰਵਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਪૃਥੁਯਸ਼ਸ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨੀ ਪਾਰਥਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਕੜੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਾਰਥਸ਼ਰਵਸ ਤੋਂ ਸੁਯਜ്ഞ ਜਨਮਿਆ, ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ਼ਤ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਨੇਯੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਮਰੁਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸੀ। ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ ਨੇ ਸੁਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਤਪ੍ਰਸਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮਕਵਚ ਜਨਮਿਆ। ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੌ ਵਜਰਧਾਰੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਵੱਡੀ ਉੱਤਮਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਰੁਕਮਕਵਚ ਤੋਂ ਪਰਾਜਿਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਸੀ। ਪਰਾਜਿਤ ਤੋਂ ਪੰਜ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪૃਥੁਰੁਕਮ, ਜ੍ਯਾਮਘ, ਪਾਲਿਤ ਤੇ ਹਰੀ। ਪਾਲਿਤ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਪૃਥੁਰੁਕਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜ੍ਯਾਮਘ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਿਤ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਵਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਤਿਮਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜ੍ਯਾਮਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਬਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮਵਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ, ਬੇਸੰਤਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰਵਧੂ' ਆਖ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ?" ਜ੍ਯਾਮਘ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਘੋੜ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦਰਭ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਥ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰਵਧੂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਜਨਮਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਕਥਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।