ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸ਼్యਾਮਾ, ਸ਼ਾਮਿਕਾ, ਗੰਡੂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਸਤ੍ਰੀਆਂ—ਪ੍ਰਿਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਬਣੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਜਨਮੇ। ਪ੍ਰਿਥੁਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਜਨਮਿਆ। ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਇਹ ਕੁੰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਹੁ ਪਾਂਡੂ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤਾ ਵੀਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਅਨਾਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੋਂ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਜੋ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਭਾਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਦ੍ਧਵ ਵੀ ਇੱਥੇ ਜਨਮੇ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਸ੍ਰਵਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼੍ਮਕਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਨਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਨਿਵ੍ਰਿਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਜਨਮੇ; ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨੈਸ਼ਧਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਈਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਏਕਲਵ੍ਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਵਤ੍ਸਵਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਰੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਕਉਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਡੂ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਵਿਸ਼੍ਵਕਸੇਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—ਚਾਰੁਦੇਸ਼੍ਨ, ਸੁਦੇਸ਼੍ਨ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ—ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਭਿ ਮੰਗਲਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਸਨ। ਚਾਰੁਦੇਸ਼੍ਨ, ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹ ਤੋਂ ਕਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਂਵਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਆਖਦੀਆਂ, "ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਰੁਦੇਸ਼੍ਨ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏਆਂ ਦੀ ਦਾਅਤ ਕਰਾਂਗੇ।" ਕਾਨਵਕਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੰਤ੍ਰਿਜਾ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਪਾਲਾ ਸਨ; ਗ੍ਰਿੰਜਿਮਾ ਦੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਵੀਰੂ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਹਨੁ ਸਨ। ਸ਼ਾਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਮਿਕ ਨੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਵਾਸਤੇ ਜਨਮਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੱਖਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ: ਪੌਰਵੀ, ਰੋਹਿਣੀ, ਮਦੀਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖੀ, ਭਦਰਾ, ਸੁਨਾਮਨੀ (ਪੰਜਵੀਂ), ਸਹਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾ: ਸੁਤਨੂ ਅਤੇ ਵਡਵਾ। ਪੌਰਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਹਿਣੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ, ਬਾਹਲੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ। ਰੋਹਿਣੀ ਨੂੰ ਰਾਮ (ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ), ਸ਼ਥ, ਦੁਰਦਮ, ਦਮਨ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਅਤੇ ਉਸ਼ਿਨਰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲੇ। ਰੋਹਿਣੀ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਵਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਜਨਮੇ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਰੇਵਤੀ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਯ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਠ ਜਨਮਿਆ। ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਰਥਚਾਲਕ ਸੀ, ਅਭਿਮਨਯੁ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਜਨਮਿਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ—ਸੁਣੋ: ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵੀ ਤੋਂ ਭੋਜ ਅਤੇ ਵਿਜਯ; ਸੁਨਾਮਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕਦੇਵ ਅਤੇ ਗਦਾ; ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਤੋਂ ਅਗਾਵਹਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਰਸ਼ਤਾ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਹ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਹੋਇਆ। ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਇਆ। ਗੋਪਾਲੀ, ਜੋ ਅਪਸਰਾ ਸੀ ਤੇ ਗੋਆਲਣ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਈ, ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਦਾ ਜਟਿਲ, ਅਜੈਯ ਅੰਸ਼ ਧਾਰਿਆ। ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਗਾਰਗਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਯਵਨ ਪਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਬਣਤਰ ਵਾਲਾ, ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਸੀ। ਕਾਲਯਵਨ ਯਵਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਤਦ ਨਾਰਦ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ-ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਵਸੇਬੇ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਯਵਨ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ। ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਪਲਾਇਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਸੋਹਣੀ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਨਾਕਿਨ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਦਵਾਰਕਾ ਵੱਲ ਵੱਸਣ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਸਯੰਯਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਜ਼ਨੀਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਰਜਿਨੀਵਤ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਲੋਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।