ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਯਦੁ, ਜੋ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦੇ ਵੰਸ਼—ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਿਣੁ, ਹਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ ਨੂੰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਵੱਸਦਾ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਅਕਾਲ ਪੈਂਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਤਪਸ੍ਵੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਦੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ। ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ, ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਅਕਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਮਾਨ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਮਦਗੂ, ਮਦਗੂ, ਮੇਦੁਰ, ਅਰੀਮੇਜਯ, ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਅਕਸ਼ੇਪ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਅਰੀਮਰਦਨ ਹੋਏ। ਧਰਮਧ੍ਰਿਕ, ਯਤਿਧਰਮ, ਧਰਮੋਕਸ਼, ਅੰਧਕਾਰੂ, ਅਵਾਹ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਵੀ ਜਨਮੀ। ਅਕਰੂਰ ਅਤੇ ਸੁਗਾਤ੍ਰੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਠੁ, ਵਿਪ੍ਰਠੁ, ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼੍ਵਬਾਹੁ, ਸ੍ਵਪਾਰਸ਼੍ਵਕ ਅਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਅਰਿਸ਼੍ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼੍ਵ, ਸੁਧਰਮ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਬਾਹੁ, ਬਹੁਬਾਹੁ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼੍ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਹੋਈਆਂ। ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਰਦੇ। ਮਹਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਭੋਜਿਆ ਤੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭਿ ਕਹਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੰਕੇ ਵੱਜੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੜ੍ਹ ਪਈ। ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕਣਵਕ, ਵਤਸਵਾਨ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਞਜਮਾ ਜਨਮੇ। ਸ਼੍ਯਾਮਾ, ਸ਼ਾਮਿਕ, ਗੰਡੂਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀਆਂ: ਪ੍ਰਠੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤੇਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਇਹ ਪੰਜਾਂ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਰਾਜੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਠੁਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਦੰਟਵਕ੍ਰ, ਜੋ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਮਹਾਂਸ਼ੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਧੀ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ। ਇਹੀ ਕੁੰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪਾਂਡੂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ; ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਜਨਮੇ। ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕਾ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਕਾ ਤੋਂ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਜੋ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਭਾਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਦ੍ਧਵ ਵੀ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਹੋਇਆ। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੇ ਅਸ਼੍ਮਕਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਨਿਵ੍ਰਿੱਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੇਦੇਵ ਜਨਮੇ। ਸ਼੍ਰੁਤੇਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਨੈਸ਼ਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਏਕਲਵ੍ਯ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸੀ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ। ਵਤਸਵਤੀ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਰੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਡੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸੇਨ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਭਿ ਸ਼ੁਭ ਲਛਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਂਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਕਹਿੰਦੀਆਂ, "ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਖਾਵਾਂਗੀਆਂ।" ਕਣਵਕ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਤੰਤ੍ਰਿਜਾ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਪਾਲ ਹੋਏ। ਗ੍ਰਿਞਜਮਾ ਦੇ ਵੀਰੂ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਹਨੁਸ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਮਿਕ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜਨਮਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਅਰਥ ਵੱਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਸੌੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ: ਪੌਰਵੀ, ਰੋਹਿਣੀ, ਮਦੀਰਾ ਆਦਿ। ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਾਖੀ, ਭਦਰਾ, ਸੁਨਾਮਨੀ ਪੰਜਵੀਂ, ਸਾਹਦੇਵੀ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਦੇਵੀ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ। ਸੁਤਨੂ ਅਤੇ ਵਡਵਾ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਵਾਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਤੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਤੱਕ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ੍ਰਵਣ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।