ਅਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਧਰਮ ਸੀ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਦ੍ਯੂਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦ੍ਯੂਤ ਤੋਂ ਵਨਦੂਹਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਵਨਦੂਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਸੀ। ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਸੀ: ਸਹਸਰਾਦ, ਪਯੋਦ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟਾ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਅੰਜਿਕਾ। ਸਹਸਰਾਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਉੱਚ ਆਦਰਸ਼ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਹੈਹਯ, ਹਯ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੇਣੁਹਯ। ਹੈਹਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਸੀ। ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਤੋਂ ਕਾਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਹੰਜਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਸਾਹੰਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸਾਹੰਜਨੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਿਸ਼ਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਤੋਂ ਦੁਰਦਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ। ਦੁਰਦਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਕਨਕਾ ਸੀ। ਕਨਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ, ਕ੍ਰਿਤੌਜਾ, ਕ੍ਰਿਤਧਨਵਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਹੀ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਅਤ੍ਰਿ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਚਾਰ ਅਦਭੁੱਤ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ—ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਨੇਕ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹ ਉਸਦੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਉਪਜ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਦਵੀਪ, ਨਗਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ—all ਕੁਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ 'ਤੇ ਸਤ ਸੌ ਯੱਗ ਕਰਵਾਏ। ਉਹ ਯੱਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਥੰਮ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੌਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਭ ਯੱਗਾਂ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵਿਹੰਗਮ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸੋਭਾ ਵਧਾਈ। ਉਸਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਵਰੀਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਸ੍ਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਸਚਮੁਚ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਯੱਗਾਂ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸ਼ੌਰਯ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਭਟਕਾਵ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਚੱਕਵਰਤੀ ਸਮਰਾਟ ਬਣ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਉਹ ਗਵਾਲਾ, ਖੇਤ-ਚੌਕੀਦਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਅਪਤ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਰਜਨਯਾ ਵਰਗਾ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ। ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੱਪਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਗ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਾਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਉਸਨੇ ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਦਾ ਰੁੱਖ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਪਿੰਡ ਸਨ, ਉਸਨੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ, ਡਰੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦੇਂਦਾ ਸੀ। ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗ, ਡਰ ਕੇ, ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਏ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛਲੀਆਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਜੋ ਝੱਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਘੇਰੇ ਬਣ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਖੀਚ ਕੇ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਹਿੱਲ ਗਏ, ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ। ਅਚਾਨਕ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜਾ ਦਿੱਸਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਨਾਗ ਡਰ ਕੇ ਉੱਠੇ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਗਏ। ਸੰਝ ਵੇਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨਾਲ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ ਹਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ। ਉਸਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਜਦ ਪુલસ્ત્ય ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਪુલસ્ત્ય ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਅਰਜੁਨ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਪુલਸਤਯ ਦੇ ਅਰਜ਼ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਸਨ। ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭਾਰਗਵ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੜਕਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ, ਇਕ ਵਾਰ, ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸਦੇ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਾਨ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਰਪਤੀ ਨੇ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਗਰੀਆਂ, ਪਿੰਡ, ਵਸੇਬੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ।