ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਮਨਯੁ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਕਾਸਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਇਕ ਸੀ ਮਹਾਰਾਜ ਚੰਦ੍ਰਾਪੀੜ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸੀ ਸੂਰਿਆਪੀੜ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਸਨ। ਚੰਦ੍ਰਾਪੀੜ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵਧੀਆ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਜੋ ਵਾਰਾਣਸਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਸੀ। ਉਹ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵਣ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਸੁਡੌਲ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਣ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਸੀ, ਪੂਰਵਜ ਅਚੁਤ ਦੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮਾਲਿਨੀ, ਜੋ ਗੁਣਵਤੀ ਅਤੇ ਕਮਲ ਨੈਨੀ ਸੀ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਓਥੇ ਛੱਡ ਕੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ। ਉਹ ਗੁਣਵਤੀ ਪਤਨੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈ ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਬੱਦਲ ਆ ਗਏ। ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ - ਪੈਪਲਾਦੀ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ - ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਸ਼ ਪੱਥਰ ਤੇ ਮਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਬਕਰੀ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਸੁਡੌਲ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਾਸ਼ ਬਕਰੀ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਜਪਾਰਸ਼ਵ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੇਮਕਾ ਦੇ ਘਰ ਪਾਲਿਆ। ਰੇਮਕਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰੇਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਮਹਾਨਾਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੌਰਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸੁ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਯਦੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਹਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਗੋਭਾਨੁ ਹੋਇਆ। ਗੋਭਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜੈਯ ਰਾਜਾ ਐਸ਼ਾਨੁ ਸੀ। ਐਸ਼ਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁੱਤ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਆਵਿਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਮਰੁੱਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀ ਤੇ ਯਜਮਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਏ। ਉਸਦੀ ਧੀ ਸੰਯਤਾ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਣੀ। ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਮਰ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਪੌਰਵ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਕਰੂਰੋਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਹਰੀਦ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲ, ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਚੋਲਾ - ਇਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭ੍ਰੁਸੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਅੰਗਾਰਸੇਤੁ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਯੌਵਨਾਸ਼ਵ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਅੰਗਾਰਸੇਤੁ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਗਾਂਧਾਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਗਾਂਧਾਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਘੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਯੂਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਨਦੁਹਾ ਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਚੇਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਅਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ - ਸਾਹਸਰਾਦ, ਪਯੋਦ, ਕਰੋਸ਼ਟਾ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਅੰਜਿਕਾ। ਸਾਹਸਰਾਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ - ਹੈਹਯ, ਹਯ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੇਣੁਹਯ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਨ। ਹੈਹਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਧਰਮਨੇਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਹੰਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਹੰਜਨੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਹਿਸ਼ਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਯ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੁਰਦਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਦੁਰਦਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਕਨਕ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ - ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ, ਕ੍ਰਿਤੌਜਾ, ਕ੍ਰਿਤਧਨਵਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ। ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਿਆ। ਇਕੱਲਾ ਹੀ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਆਤ੍ਰਿ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।