ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତଂ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯେଣ ଵିଧିତ୍ସତା ଅଲର୍କଃ କାଶିରାଜସ୍ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସତ୍ଯସଂଗରଃ
ମୁନିମାନେ ବିରୋଧ ଶେଷ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । କାଶିର ରାଜା ଅଲର୍କ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମନ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ, କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଷଷ୍ଟିଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିଂ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଯୁଵା ରୂପେଣ ସଂପନ୍ନ ଆସୀତ୍ କାଶିକୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ କାଶି ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁବକ ଭାବରେ ଅପରିଣତ ରୂପରେ ରହିଥିଲେ ।
ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ରସାଦେନ ପରମାଯୁର୍ ଅଵାପ ସଃ ଵଯସୋ ଽନ୍ତେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ହତ୍ଵା କ୍ଷେମକରାକ୍ଷସମ୍
ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ ଆୟୁ ଲାଭ କଲେ; ଜୀବନର ଶେଷରେ, ମୁନିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ କ୍ଷେମକର ଦାନବକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ରମ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ନୃପଃ ଅଲର୍କସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷେମକୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ
ରାଜା ରମ୍ୟ ନଗରୀ ବାରାଣସୀକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ; ଅଲର୍କଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କ୍ଷେମକ ନାମକ ରାଜା ଏଠାରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
କ୍ଷେମକସ୍ଯ ତୁ ପୁତ୍ରୋ ଵୈ ଵର୍ଷକେତୁସ୍ ତତୋ ଽଭଵତ୍ ଵର୍ଷକେତୋଶ୍ ଚ ଦାଯାଦୋ ଵିଭୁର୍ ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
କ୍ଷେମକଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବର୍ଷକେତୁ; ବର୍ଷକେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବିଭୁ, ଜନମାନ୍ୟଙ୍କର ନାୟକ।
ଆନର୍ତସ୍ ତୁ ଵିଭୋଃ ପୁତ୍ରଃ ସୁକୁମାରସ୍ ତତୋ ଽଭଵତ୍ ସୁକୁମାରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ସତ୍ଯକେତୁର୍ ମହାରଥଃ
ବିଭୁଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଆନର୍ତ; ତାଙ୍କ ପରେ ସୁକୁମାର ଆସିଥିଲେ, ସୁକୁମାରଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ସତ୍ୟକେତୁ, ଏକ ବଡ଼ ରଥୀ।
ସୁତୋ ଽଭଵନ୍ ମହାତେଜା ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ ଵତ୍ସସ୍ଯ ଵତ୍ସଭୂମିସ୍ ତୁ ଭର୍ଗଭୂମିସ୍ ତୁ ଭାର୍ଗଵାତ୍
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମବାନ୍ତ ରାଜା; ବତ୍ସଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବତ୍ସଭୂମି, ଭାର୍ଗଭୂମି ଭାର୍ଗବର ଉତ୍ପତ୍ତି।
ଏତେ ତ୍ଵ୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପୁତ୍ରା ଜାତା ଵଂଶେ ଽଥ ଭାର୍ଗଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ ଚ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଏହିମାନେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭାର୍ଗବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ, ମୁନିମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଆଜମୀଢୋ ଽପରୋ ଵଂଶଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ସୁହୋତ୍ରସ୍ଯ ବୃହତ୍ ପୁତ୍ରୋ ବୃହତସ୍ ତନଯାସ୍ ତ୍ରଯଃ
ଏକ ଅନ୍ୟ ବଂଶ, ଆଜମୀଢ଼, ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦ୍ୱିଜମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସୁହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବୃହତ, ବୃହତଙ୍କର ତିନି ପୁତ୍ର ଥିଲେ।
ଅଜମୀଢୋ ଦ୍ଵିମୀଢଶ୍ ଚ ପୁରୁମୀଢଶ୍ ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଅଜମୀଢସ୍ଯ ପତ୍ନ୍ଯସ୍ ତୁ ତିସ୍ରୋ ଵୈ ଯଶସାନ୍ଵିତାଃ
ଆଜମୀଢ଼, ଦ୍ୱିମୀଢ଼ ଏବଂ ପୁରୁମୀଢ଼, ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କର ତିନି ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜନାନୀ ଥିଲେ।
ନୀଲୀ ଚ କେଶିନୀ ଚୈଵ ଧୂମିନୀ ଚ ଵରାଙ୍ଗନାଃ ଅଜମୀଢସ୍ଯ କେଶିନ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞେ ଜହ୍ନୁଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ନୀଳୀ, କେଶିନୀ ଏବଂ ଧୂମିନୀ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନାନୀ; କେଶିନୀଙ୍କରୁ ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କର ପ୍ରତାପଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜହ୍ନୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଆଜହ୍ରେ ଯୋ ମହାସତ୍ତ୍ରଂ ସର୍ଵମେଧମଖଂ ଵିଭୁମ୍ ପତିଲୋଭେନ ଯଂ ଗଙ୍ଗା ଵିନୀତେଵ ସସାର ହ
ସେ ବିଭୁତାର ମହାସତ୍ର ସର୍ବମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ; ପତିପ୍ରେମରେ ଗଙ୍ଗା, ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ନେଚ୍ଛତଃ ପ୍ଲାଵଯାମ୍ ଆସ ତସ୍ଯ ଗଙ୍ଗା ଚ ତତ୍ ସଦଃ ତତ୍ ତଯା ପ୍ଲାଵିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ସମନ୍ତତଃ
ସେ ଚାହିଲେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ବନ୍ୟା କରିଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞବାଟ ଜଳରେ ବିମ୍ବିତ ଦେଖିଲେ।
ଜହ୍ନୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ଗଙ୍ଗାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଵିପ୍ରାସ୍ ତଦା ନୃପଃ ଏଷ ତେ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ଯାପଃ ପିବାମ୍ଯ୍ ଅହମ୍ ଅସ୍ଯ ଗଙ୍ଗେ ଽଵଲେପସ୍ଯ ସଦ୍ଯଃ ଫଲମ୍ ଅଵାପ୍ନୁହି
ତେବେ ଜହ୍ନୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଗଙ୍ଗାକୁ କହିଲେ, ରାଜା: "ମୁଁ ତୁମର ଜଳକୁ ତିନି ଲୋକରୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରି ପିଇବି; ଗଙ୍ଗା, ତୁମ ଅହଂକାରର ଫଳ ଏବେ ମିଳୁ।"
ତତଃ ପୀତାଂ ମହାତ୍ମାନୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଙ୍ଗାଂ ମହର୍ଷଯଃ ଉପନିନ୍ଯୁର୍ ମହାଭାଗା ଦୁହିତୃତ୍ଵେନ ଜାହ୍ନଵୀମ୍
ମହାତ୍ମାମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଗଙ୍ଗା ପିଇଯାଇଛି, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଜାହ୍ନବୀ ନାମରେ କନ୍ୟା ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଯୁଵନାଶ୍ଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀଂ ତୁ କାଵେରୀଂ ଜହ୍ନୁର୍ ଆଵହତ୍ ଗଙ୍ଗାଶାପେନ ଦେହାର୍ଧଂ ଯସ୍ଯାଃ ପଶ୍ଚାନ୍ ନଦୀକୃତମ୍
ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କର କନ୍ୟା କାବେରୀକୁ ଜହ୍ନୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଶାପରେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ ପରେ ନଦୀରୂପ ହୋଇଗଲା।
ଜହ୍ନୋସ୍ ତୁ ଦଯିତଃ ପୁତ୍ରୋ ଅଜକୋ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ଅଜକସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ବଲାକାଶ୍ଵୋ ମହୀପତିଃ
ଜହ୍ନୁଙ୍କର ଆଦରିଆ ପୁତ୍ର ଅଜକ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅଜକଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବଲାକାଶ୍ୱ ଥିଲେ, ଭୂମିର ରାଜା।
ବଭୂଵ ମୃଗଯାଶୀଲଃ କୁଶିକସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ପହ୍ନଵୈଃ ସହ ସଂଵୃଦ୍ଧୋ ରାଜା ଵନଚରୈଃ ସହ
ବଲାକାଶ୍ୱଙ୍କର ପୁତ୍ର କୁଶିକ, ଶିକାରର ଅଭିଲାଷୀ; ରାଜା ପହ୍ନବ ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲର ଲୋକମାନେ ସହିତ ବଢ଼ିଲେ।
କୁଶିକସ୍ ତୁ ତପସ୍ ତେପେ ପୁତ୍ରମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସମଂ ଵିଭୁମ୍ ଲଭେଯମ୍ ଇତି ତଂ ଶକ୍ରସ୍ ତ୍ରାସାଦ୍ ଅଭ୍ଯେତ୍ଯ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍
କୁଶିକ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପୁତ୍ର ଆଶା କରି; ତାପରେ ଶକ୍ର ଭୟରେ ଆସି, ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ ଗାଧିର୍ ଅଭଵଦ୍ ରାଜା ମଘଵା କୌଶିକଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ ତୁ ଗାଧେଯୋ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରାତ୍ ତଥାଷ୍ଟକଃ
ସେ ଗାଧି ନାମକ ରାଜା ହେଲେ; ମଘବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ କୌଶିକ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ। ଗାଧିଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କରୁ ଅଷ୍ଟକ ଜନ୍ମିଲେ।
ଅଷ୍ଟକସ୍ଯ ସୁତୋ ଲୌହିଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଜହ୍ନୁଗଣୋ ମଯା ଆଜମୀଢୋ ଽପରୋ ଵଂଶଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ଅଷ୍ଟକଙ୍କ ପୁଅ ଲୌହି, ଯହ୍ନୁ କୁଳରେ ଥିବା ବୋଲି ମୁଁ କହିଛି; ଏବେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଆଜମୀଢ଼ କୁଳ ବିଷୟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଅଜମୀଢାତ୍ ତୁ ନୀଲ୍ଯାଂ ଵୈ ସୁଶାନ୍ତିର୍ ଉଦପଦ୍ଯତ ପୁରୁଜାତିଃ ସୁଶାନ୍ତେଶ୍ ଚ ବାହ୍ଯାଶ୍ଵଃ ପୁରୁଜାତିତଃ
ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କୁ ନୀଳୀ ମାନେ ଦେଇ ସୁଶାନ୍ତି ଜନ୍ମିଲେ; ସୁଶାନ୍ତିଠାରୁ ପୁରୁଜାତି ହେଲେ, ଏବଂ ପୁରୁଜାତିଠାରୁ ବାହ୍ୟାଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ।
ବାହ୍ଯାଶ୍ଵତନଯାଃ ପଞ୍ଚ ସ୍ଫୀତା ଜନପଦାଵୃତାଃ ମୁଦ୍ଗଲଃ ସୃଞ୍ଜଯଶ୍ ଚୈଵ ରାଜା ବୃହଦିଷୁସ୍ ତଦା
ବାହ୍ୟାଶ୍ୱଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ଦେଶକୁ ଭରିଥିଲେ: ମୁଦ୍ଗଳ, ସୃଞ୍ଜୟ, ରାଜା ବୃହଦିଷୁ।
ଯଵୀନରଶ୍ ଚ ଵିକ୍ରାନ୍ତଃ କୃମିଲାଶ୍ଵଶ୍ ଚ ପଞ୍ଚମଃ ପଞ୍ଚୈତେ ରକ୍ଷଣାଯାଲଂ ଦେଶାନାମ୍ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଯବୀନର, ଯିଏ ଶୂର, ଏବଂ କ୍ରିମିଲାଶ୍ୱ ପାଞ୍ଚମ; ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଦେଶର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ପ୍ରୟାପ୍ତ।
ପଞ୍ଚାନାଂ ତେ ତୁ ପଞ୍ଚାଲାଃ ସ୍ଫୀତା ଜନପଦାଵୃତାଃ ଅଲଂ ସଂରକ୍ଷଣେ ତେଷାଂ ପଞ୍ଚାଲା ଇତି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କୁ 'ପଞ୍ଚାଳ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିଯାଏ; ସେମାନେ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେଶର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମର୍ଥ, ଏହିପରି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମୁଦ୍ଗଲସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯଃ ସୁମହାଯଶାଃ ଇନ୍ଦ୍ରସେନା ଯତୋ ଗର୍ଭଂ ଵଧ୍ନ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରତ୍ଯପଦ୍ଯତ
ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ମୌଦ୍ଗଳ୍ୟ, ଯିଏ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ; ଇନ୍ଦ୍ରସେନା ଠାରୁ ତିନି ଗର୍ଭ ଏବଂ ଭଦ୍ନ୍ୟ ନାମକ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ।
ଆସୀତ୍ ପଞ୍ଚଜନଃ ପୁତ୍ରଃ ସୃଞ୍ଜଯସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ସୁତଃ ପଞ୍ଚଜନସ୍ଯାପି ସୋମଦତ୍ତୋ ମହୀପତିଃ
ମହାତ୍ମା ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପୁଅ ପଞ୍ଚଜନ; ପଞ୍ଚଜନଙ୍କ ପୁଅ ମହୀପତି ସୋମଦତ୍ତ।
ସୋମଦତ୍ତସ୍ଯ ଦାଯାଦଃ ସହଦେଵୋ ମହାଯଶାଃ ସହଦେଵସୁତଶ୍ ଚାପି ସୋମକୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ
ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ସହଦେବ, ଯିଏ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ; ସହଦେବଙ୍କ ପୁଅ ସୋମକ, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଜମୀଢସୁତୋ ଜାତଃ କ୍ଷୀଣେ ଵଂଶେ ତୁ ସୋମକଃ ସୋମକସ୍ଯ ସୁତୋ ଜନ୍ତୁର୍ ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତଂ ବଭୌ
ବଂଶ ଶୁନ୍ୟ ହେବାବେଳେ, ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପୁଅ ଭାବରେ ସୋମକ ଜନ୍ମିଲେ; ସୋମକଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ତୁ, ଯିଏ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ।
ତେଷାଂ ଯଵୀଯାନ୍ ପୃଷତୋ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପିତା ପ୍ରଭୁଃ ଆଜମୀଢାଃ ସ୍ମୃତାଶ୍ ଚୈତେ ମହାତ୍ମାନସ୍ ତୁ ସୋମକାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ କମ୍ ବୟସର ଥିଲେ ପୃଷତ, ଯିଏ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ପ୍ରଭୁ; ଏହି ମହାତ୍ମା ସୋମକମାନେ ଆଜମୀଢ଼ଙ୍କ ବଂଶଜ ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।