ହିରଣ୍ଯନାଭସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ ଶଶୀ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯଵପୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଵୈ ତ୍ଵଂ ଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ସୁରାରିହା
ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାଭି, ଦେବତା, ଚନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି। ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ରୂପର ଅଧିକାରୀ, ତୁମେ ଯମ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା।
ତ୍ଵଂ ଚ ସଂକର୍ଷଣୋ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ କର୍ତା ତ୍ଵଂ ସନାତନଃ ତ୍ଵଂ ଵାସୁଦେଵୋ ଽମେଯାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଗୁଣଵର୍ଜିତଃ
ତୁମେ ସଂକର୍ଷଣ ଦେବ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଚିରକାଳୀନ। ତୁମେ ବାସୁଦେବ, ଅପରିମାପ ଆତ୍ମା, ତୁମେ ଏକାଉଁ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ।
ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ଵରିଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ସହିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ମାଧଵଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତଃ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ତୁମେ ବଡ଼, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଏବଂ ମାଧବ। ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ଅପ୍ରକଟ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ।
ସହସ୍ରପାଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ ଵିରାଟ୍ ତ୍ଵଂ ସୁରପ୍ରଭୁଃ ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠସେ ଭୂଯୋ ଦେଵଦେଵ ଦଶାଙ୍ଗୁଲଃ
ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ପାଦ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ସୁରମାନ୍ୟ। ତୁମେ ଦେବଦେବ, ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ମାପରେ ପୁନଃ ଉପସ୍ଥିତ।
ଯଦ୍ ଭୂତଂ ତତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଏଵୋକ୍ତଃ ପୁରୁଷଃ ଶକ୍ର ଉତ୍ତମଃ ଯଦ୍ ଭାଵ୍ଯଂ ତତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଈଶାନସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଋତସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥାମୃତଃ
ଯାହା ହୋଇଛି, ସେ ସବୁ ତୁମେ ଅଟୁଟ ପୁରୁଷ, ଶକ୍ର। ଯାହା ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେ ତୁମେ, ତୁମେ ନିୟନ୍ତା, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ତୁମେ ଅମୃତ।
ତ୍ଵତ୍ତୋ ରୋହତ୍ଯ୍ ଅଯଂ ଲୋକୋ ମହୀଯାଂସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅନୁତ୍ତମଃ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯାଯାନ୍ ପୁରୁଷସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଦଶଧା ସ୍ଥିତଃ
ତୁମଠାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ବଡ଼, ଅପରିମାପ। ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷ, ଦେବତା, ଦଶ ରୂପରେ ବ୍ୟାପି।
ଵିଶ୍ଵଭୂତଶ୍ ଚତୁର୍ଭାଗୋ ନଵଭାଗୋ ଽମୃତୋ ଦିଵି ନଵଭାଗୋ ଽନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଃ ପୌରୁଷେଯଃ ସନାତନଃ
ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ଚାରି ଭାଗରେ ବ୍ୟାପି, ନଉ ଭାଗ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅମୃତ। ନଉ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ବ୍ୟାପି, ଚିରକାଳୀନ ଏବଂ ପୁରୁଷ ସମ୍ପର୍କୀୟ।
ଭାଗଦ୍ଵଯଂ ଚ ଭୂସଂସ୍ଥଂ ଚତୁର୍ଭାଗୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଇହ ତ୍ଵତ୍ତୋ ଯଜ୍ଞାଃ ସଂଭଵନ୍ତି ଜଗତୋ ଵୃଷ୍ଟିକାରଣମ୍
ଦୁଇ ଭାଗ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପି, ଚାରି ଭାଗ ଏଠି ଅଛି। ତୁମଠାରୁ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ବିଶ୍ୱରେ ବର୍ଷାର କାରଣ।
ତ୍ଵତ୍ତୋ ଵିରାଟ୍ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଜଗତୋ ହୃଦି ଯଃ ପୁମାନ୍ ସୋ ଽତିରିଚ୍ଯତ ଭୂତେଭ୍ଯସ୍ ତେଜସା ଯଶସା ଶ୍ରିଯା
ତୁମଠାରୁ ବିରାଟ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯିଏ ବିଶ୍ୱର ହୃଦୟରେ ବସିଛି। ସେ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ତେଜ, ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ଶ୍ରୀରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି।
ତ୍ଵତ୍ତଃ ସୁରାଣାମ୍ ଆହାରଃ ପୃଷଦାଜ୍ଯମ୍ ଅଜାଯତ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ ଚୌଷଧଯସ୍ ତ୍ଵତ୍ତଃ ପଶୁମୃଗାଦଯଃ
ତୁମଠାରୁ ଦେବତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତୁମଠାରୁ ଗ୍ରାମ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି, ତୁମଠାରୁ ଗାଁ ଜନ୍ତୁ, ମୃଗ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଧ୍ଯେଯଧ୍ଯାନପରସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ କୃତଵାନ୍ ଅସି ଚୌଷଧୀଃ ତ୍ଵଂ ଦେଵଦେଵ ସପ୍ତାସ୍ଯ କାଲାଖ୍ଯୋ ଦୀପ୍ତଵିଗ୍ରହଃ
ତୁମେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଏବଂ ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ତୁମେ ଔଷଧି ତିଆରି କରିଛ। ଦେବଦେବ, ତୁମେ ସପ୍ତ ମୁଖ ଥିବା କାଳ ନାମର ଦୀପ୍ତ ରୂପ।
ଜଙ୍ଗମାଜଙ୍ଗମଂ ସର୍ଵଂ ଜଗଦ୍ ଏତଚ୍ ଚରାଚରମ୍ ତ୍ଵତ୍ତଃ ସର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଜାତଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ। ସବୁ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁ ତୁମେ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅନିରୁଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ମାଧଵସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ସୁରାରିହା ଦେଵ ସର୍ଵସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵଲୋକପରାଯଣ
ତୁମେ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ତୁମେ ମାଧବ, ତୁମେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା; ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ରାହି ମାମ୍ ଅରଵିନ୍ଦାକ୍ଷ ନାରାଯଣ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ନମସ୍ ତେ ଭଗଵନ୍ ଵିଷ୍ଣୋ ନମସ୍ ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ କମଳନୟନ; ହେ ନାରାୟଣ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ହେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ ନମସ୍ ତେ କମଲାଲଯ ଗୁଣାଲଯ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ଗୁଣାକର
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; କମଳର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ଗୁଣର ଧାମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଵାସୁଦେଵ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସୁରୋତ୍ତମ ଜନାର୍ଦନ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସନାତନ
ହେ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ସନାତନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ଯୋଗିନାଂ ଗମ୍ଯ ଯୋଗାଵାସ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଗୋପତେ ଶ୍ରୀପତେ ଵିଷ୍ଣୋ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ମରୁତ୍ପତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି, ଯୋଗରେ ବସୁଥିବା, ଗୋପମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଶ୍ରୀଙ୍କର ପତି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମରୁତମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଜଗତ୍ପତେ ଜଗତ୍ସୂତେ ନମସ୍ ତେ ଜ୍ଞାନିନାଂ ପତେ ଦିଵସ୍ପତେ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ମହୀପତେ
ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନୀମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଦିବ୍ୟଲୋକର ପତି, ଭୂମିର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ମଧୁହନ୍ତ୍ରେ ଚ ନମସ୍ ତେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ କୈଟଭଘ୍ନ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ମଧୁ ନାଶକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ପଦ୍ମନୟନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; କୈଟଭ ନାଶକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ମହାମୀନ ଶ୍ରୁତିପୃଷ୍ଠଧରାଚ୍ଯୁତ ସମୁଦ୍ରସଲିଲକ୍ଷୋଭ ପଦ୍ମଜାହ୍ଲାଦକାରିଣେ
ମହାମାଛ ରୂପୀ, ଶ୍ରୁତିକୁ ପିଠିରେ ବୋହିଥିବା ଅଚ୍ୟୁତ, ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିବା, ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଅଶ୍ଵଶୀର୍ଷ ମହାଘୋଣ ମହାପୁରୁଷଵିଗ୍ରହ ମଧୁକୈଟଭହନ୍ତ୍ରେ ଚ ନମସ୍ ତେ ତୁରଗାନନ
ଘୋଡ଼ାମୁଣ୍ଡିଆ, ବଡ଼ ଗଳା, ମହାପୁରୁଷ ଆକୃତି, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକ, ଘୋଡ଼ାମୁଖୀ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ମହାକମଠଭୋଗାଯ ପୃଥିଵ୍ଯୁଦ୍ଧରଣାଯ ଚ ଵିଧୃତାଦ୍ରିସ୍ଵରୂପାଯ ମହାକୂର୍ମାଯ ତେ ନମଃ
ମହାକୁର୍ମ ରୂପୀ, ବଡ଼ କୁମିର ଭଳି ଦେହ ଥିବା, ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଥିବା, ପାହାଡ଼ ବୋହିଥିବା ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ମହାଵରାହାଯ ପୃଥିଵ୍ଯୁଦ୍ଧାରକାରିଣେ ନମଶ୍ ଚାଦିଵରାହାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଵେଧସେ
ମହାବରାହ ରୂପୀ, ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଥିବା, ଆଦିବରାହ ରୂପୀ, ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽନନ୍ତାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ମୁଖ୍ଯାଯ ଚ ଵରାଯ ଚ ପରମାଣୁସ୍ଵରୂପାଯ ଯୋଗିଗମ୍ଯାଯ ତେ ନମଃ
ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପ୍ରଧାନ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପରମାଣୁ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାକୁ ପାଇପାରନ୍ତି, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ତସ୍ମୈ ନମଃ କାରଣକାରଣାଯ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଵୃତ୍ତନିଲଯାଯ ସୁଦୁର୍ଵିଦାଯ କ୍ଷୀରାର୍ଣଵାଶ୍ରିତମହାହିସୁତଲ୍ପଗାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ କନକରତ୍ନସୁକୁଣ୍ଡଲାଯ
ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ, ଯୋଗୀଶ୍ୱରମାନ୍ୟଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ ବସିଥାଏ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ମହାନାଗ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ସୁନା ଓ ମଣିର ଝୁମକା ପିନ୍ଧିଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁତସ୍ ତଦା ତେନ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ମାଧଵଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ବ୍ରୂହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମତ୍ତୋ ଯଦ୍ ଅଭିଵାଞ୍ଛସି
ଏଭଳି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ, ସେ ସମୟରେ ମାଧବ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ କହିଲେ, 'ମୁନିମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁଉଛ, ଶୀଘ୍ର କହ।'
ସଂସାରେ ଽସ୍ମିଞ୍ ଜଗନ୍ନାଥ ଦୁସ୍ତରେ ଲୋମହର୍ଷଣେ ଅନିତ୍ଯେ ଦୁଃଖବହୁଲେ କଦଲୀଦଲସଂନିଭେ
ଏହି ସଂସାରରେ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଯାହାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟକର, ଗୋଡ଼ ଉଠିଯିବା, ଅସ୍ଥିର, ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଦଳୀପତ୍ର ଭଳି ଅସ୍ଥାୟୀ,
ନିରାଶ୍ରଯେ ନିରାଲମ୍ବେ ଜଲବୁଦ୍ବୁଦଚଞ୍ଚଲେ ସର୍ଵୋପଦ୍ରଵସଂଯୁକ୍ତେ ଦୁସ୍ତରେ ଚାତିଭୈରଵେ
ଯାହାର କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, ଭିତି ନାହିଁ, ପାଣିର ବୁଦ୍ବୁଦି ଭଳି ଚଞ୍ଚଳ, ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଘଟନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅତି କଷ୍ଟକର ଓ ଭୟଙ୍କର,
ଭ୍ରମାମି ସୁଚିରଂ କାଲଂ ମାଯଯା ମୋହିତସ୍ ତଵ ନ ଚାନ୍ତମ୍ ଅଭିଗଚ୍ଛାମି ଵିଷଯାସକ୍ତମାନସଃ
ମୁଁ ବହୁଦିନ ଧରି ତୁମର ମାୟାରେ ଭ୍ରମି ଚାଲିଛି, ମୋ ମନ ବିଷୟରେ ଆସକ୍ତ, ମୁଁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରୁନି।
ତ୍ଵାମ୍ ଅହଂ ଚାଦ୍ଯ ଦେଵେଶ ସଂସାରଭଯପୀଡିତଃ ଗତୋ ଽସ୍ମି ଶରଣଂ କୃଷ୍ଣ ମାମ୍ ଉଦ୍ଧର ଭଵାର୍ଣଵାତ୍
ଆଜି, ହେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସଂସାର ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ, ମୁଁ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛି, ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୋତେ ଭବସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।