ତ୍ଵମ୍ ଋଗ୍ ଯଜୁଃ ସାମ ଚୈଵ ତ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମା ସଂମତୋ ଭଵାନ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ପଵନସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଆପୋ ଵସୁଧା ଭଵାନ୍
ତୁମେ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ବେଦ; ଆତ୍ମା ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ; ଅଗ୍ନି, ପବନ, ଜଳ ଓ ଭୂମି।
ତ୍ଵଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ତଥା ଭୋକ୍ତା ହୋତା ତ୍ଵଂ ଚ ହଵିଃ କ୍ରତୁଃ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଵିଭୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ଲୋକପତିର୍ ଅଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୋଗକାରୀ, ହୋମ କରୁଥିବା, ହବି, ଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଭୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତ ଲୋକନାଥ।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦର୍ଶନଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦମନୋ ଽରିହା ତ୍ଵମ୍ ଅହସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥା ରାତ୍ରିସ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଆହୁର୍ ଵତ୍ସରଂ ବୁଧାଃ
ତୁମେ ସବୁ ଦେଖୁଥିବା, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଶ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଦିନ, ରାତି, ବୁଦ୍ଧିମାନେ ତୁମକୁ ବର୍ଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ କାଲସ୍ ତ୍ଵଂ କଲା କାଷ୍ଠା ତ୍ଵଂ ମୁହୂର୍ତଃ କ୍ଷଣା ଲଵାଃ ତ୍ଵଂ ବାଲସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥା ଵୃଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ପୁମାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ନପୁଂସକଃ
ତୁମେ କାଳ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଭାଗ ଓ ମାପ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଖ୍ଷଣ, ଲବ; ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ପୁରୁଷ, ନାରୀ, ନପୁଂସକ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵଯୋନିସ୍ ତ୍ଵଂ ଚକ୍ଷୁସ୍ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାଣୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଶୁଚିଶ୍ରଵାଃ ତ୍ଵଂ ଶାଶ୍ଵତସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଜିତସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଉପେନ୍ଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ, ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି, ତୁମେ ଅଟୁଟ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଖ୍ୟାତିର ଅଧିକାରୀ। ତୁମେ ଚିରକାଳୀନ, ଅଜୟ, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵସୁଖଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଵେଦାଙ୍ଗଂ ତ୍ଵମ୍ ଅଵ୍ଯଯଃ ତ୍ଵଂ ଵେଦଵେଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଧାତା ଵିଧାତା ତ୍ଵଂ ସମାହିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ବେଦର ଅଙ୍ଗ, ତୁମେ ଅବିନାଶୀ। ତୁମେ ବେଦକୁ ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଏବଂ ସଂଯମିତ।
ତ୍ଵଂ ଜଲନିଧିର୍ ଆମୂଲଂ ତ୍ଵଂ ଧାତା ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ ଵସୁଃ ତ୍ଵଂ ଵୈଦ୍ଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଧୃତାତ୍ମା ଚ ତ୍ଵମ୍ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯଗୋଚରଃ
ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୁମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମେ ପୁନଃ ଧନ। ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକ, ତୁମେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅପରିଚୟ।
ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ରଣୀର୍ ଗ୍ରାମଣୀସ୍ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ସୁପର୍ଣସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଆଦିମାନ୍ ତ୍ଵଂ ସଂଗ୍ରହସ୍ ତ୍ଵଂ ସୁମହତ୍ ତ୍ଵଂ ଧୃତାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଅଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ମୁଖ୍ୟ, ତୁମେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଆଦି ଜନ୍ମ। ତୁମେ ଆଧାର, ଅତି ବଡ଼, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ।
ତ୍ଵଂ ଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ନିଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଂଶୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ ତ୍ଵମ୍ ଏଵାନ୍ନାନ୍ତରାତ୍ମା ତ୍ଵଂ ପରମାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ତୁମେ ନିୟମ, ଶାସନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଚାରି ହାତ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ତୁମେ ଖାଦ୍ୟର ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ତୁମେ ପରମାତ୍ମା ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତ୍ଵଂ ଗୁରୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଗୁରୁତମସ୍ ତ୍ଵଂ ଵାମସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଃ ତ୍ଵଂ ପିପ୍ପଲସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଗମସ୍ ତ୍ଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତୁମେ ଶିକ୍ଷକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷକ, ବାମ, ଶୁଭ। ତୁମେ ପିପଳ ଗଛ, ଶାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରକଟ, ପ୍ରଜାପତି।
ହିରଣ୍ଯନାଭସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ ଶଶୀ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯଵପୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଵୈ ତ୍ଵଂ ଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ସୁରାରିହା
ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାଭି, ଦେବତା, ଚନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି। ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ରୂପର ଅଧିକାରୀ, ତୁମେ ଯମ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା।
ତ୍ଵଂ ଚ ସଂକର୍ଷଣୋ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ କର୍ତା ତ୍ଵଂ ସନାତନଃ ତ୍ଵଂ ଵାସୁଦେଵୋ ଽମେଯାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଗୁଣଵର୍ଜିତଃ
ତୁମେ ସଂକର୍ଷଣ ଦେବ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଚିରକାଳୀନ। ତୁମେ ବାସୁଦେବ, ଅପରିମାପ ଆତ୍ମା, ତୁମେ ଏକାଉଁ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ।
ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ଵରିଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ସହିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚ ମାଧଵଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତଃ ସହସ୍ରଦୃକ୍
ତୁମେ ବଡ଼, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଏବଂ ମାଧବ। ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ଅପ୍ରକଟ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ।
ସହସ୍ରପାଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵଂ ଵିରାଟ୍ ତ୍ଵଂ ସୁରପ୍ରଭୁଃ ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ତିଷ୍ଠସେ ଭୂଯୋ ଦେଵଦେଵ ଦଶାଙ୍ଗୁଲଃ
ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ପାଦ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ସୁରମାନ୍ୟ। ତୁମେ ଦେବଦେବ, ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳ ମାପରେ ପୁନଃ ଉପସ୍ଥିତ।
ଯଦ୍ ଭୂତଂ ତତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଏଵୋକ୍ତଃ ପୁରୁଷଃ ଶକ୍ର ଉତ୍ତମଃ ଯଦ୍ ଭାଵ୍ଯଂ ତତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଈଶାନସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଋତସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥାମୃତଃ
ଯାହା ହୋଇଛି, ସେ ସବୁ ତୁମେ ଅଟୁଟ ପୁରୁଷ, ଶକ୍ର। ଯାହା ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେ ତୁମେ, ତୁମେ ନିୟନ୍ତା, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ତୁମେ ଅମୃତ।
ତ୍ଵତ୍ତୋ ରୋହତ୍ଯ୍ ଅଯଂ ଲୋକୋ ମହୀଯାଂସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅନୁତ୍ତମଃ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯାଯାନ୍ ପୁରୁଷସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ତ୍ଵଂ ଦେଵ ଦଶଧା ସ୍ଥିତଃ
ତୁମଠାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ବଡ଼, ଅପରିମାପ। ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷ, ଦେବତା, ଦଶ ରୂପରେ ବ୍ୟାପି।
ଵିଶ୍ଵଭୂତଶ୍ ଚତୁର୍ଭାଗୋ ନଵଭାଗୋ ଽମୃତୋ ଦିଵି ନଵଭାଗୋ ଽନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଃ ପୌରୁଷେଯଃ ସନାତନଃ
ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ଚାରି ଭାଗରେ ବ୍ୟାପି, ନଉ ଭାଗ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅମୃତ। ନଉ ଭାଗ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ବ୍ୟାପି, ଚିରକାଳୀନ ଏବଂ ପୁରୁଷ ସମ୍ପର୍କୀୟ।
ଭାଗଦ୍ଵଯଂ ଚ ଭୂସଂସ୍ଥଂ ଚତୁର୍ଭାଗୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅଭୂଦ୍ ଇହ ତ୍ଵତ୍ତୋ ଯଜ୍ଞାଃ ସଂଭଵନ୍ତି ଜଗତୋ ଵୃଷ୍ଟିକାରଣମ୍
ଦୁଇ ଭାଗ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପି, ଚାରି ଭାଗ ଏଠି ଅଛି। ତୁମଠାରୁ ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ବିଶ୍ୱରେ ବର୍ଷାର କାରଣ।
ତ୍ଵତ୍ତୋ ଵିରାଟ୍ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଜଗତୋ ହୃଦି ଯଃ ପୁମାନ୍ ସୋ ଽତିରିଚ୍ଯତ ଭୂତେଭ୍ଯସ୍ ତେଜସା ଯଶସା ଶ୍ରିଯା
ତୁମଠାରୁ ବିରାଟ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଯିଏ ବିଶ୍ୱର ହୃଦୟରେ ବସିଛି। ସେ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ତେଜ, ଖ୍ୟାତି ଏବଂ ଶ୍ରୀରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି।
ତ୍ଵତ୍ତଃ ସୁରାଣାମ୍ ଆହାରଃ ପୃଷଦାଜ୍ଯମ୍ ଅଜାଯତ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ ଚୌଷଧଯସ୍ ତ୍ଵତ୍ତଃ ପଶୁମୃଗାଦଯଃ
ତୁମଠାରୁ ଦେବତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ତୁମଠାରୁ ଗ୍ରାମ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟର ଔଷଧି, ତୁମଠାରୁ ଗାଁ ଜନ୍ତୁ, ମୃଗ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ।
ଧ୍ଯେଯଧ୍ଯାନପରସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ କୃତଵାନ୍ ଅସି ଚୌଷଧୀଃ ତ୍ଵଂ ଦେଵଦେଵ ସପ୍ତାସ୍ଯ କାଲାଖ୍ଯୋ ଦୀପ୍ତଵିଗ୍ରହଃ
ତୁମେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଏବଂ ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ତୁମେ ଔଷଧି ତିଆରି କରିଛ। ଦେବଦେବ, ତୁମେ ସପ୍ତ ମୁଖ ଥିବା କାଳ ନାମର ଦୀପ୍ତ ରୂପ।
ଜଙ୍ଗମାଜଙ୍ଗମଂ ସର୍ଵଂ ଜଗଦ୍ ଏତଚ୍ ଚରାଚରମ୍ ତ୍ଵତ୍ତଃ ସର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଜାତଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଚଳାଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଚଳିଥିବା ଓ ଅଚଳ। ସବୁ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସବୁ ତୁମେ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅନିରୁଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ମାଧଵସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ ସୁରାରିହା ଦେଵ ସର୍ଵସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵଲୋକପରାଯଣ
ତୁମେ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ତୁମେ ମାଧବ, ତୁମେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା; ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ରାହି ମାମ୍ ଅରଵିନ୍ଦାକ୍ଷ ନାରାଯଣ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ନମସ୍ ତେ ଭଗଵନ୍ ଵିଷ୍ଣୋ ନମସ୍ ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ହେ କମଳନୟନ; ହେ ନାରାୟଣ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ; ହେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ ନମସ୍ ତେ କମଲାଲଯ ଗୁଣାଲଯ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ଗୁଣାକର
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; କମଳର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ଗୁଣର ଧାମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଵାସୁଦେଵ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସୁରୋତ୍ତମ ଜନାର୍ଦନ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସନାତନ
ହେ ବାସୁଦେବ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ସନାତନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ଯୋଗିନାଂ ଗମ୍ଯ ଯୋଗାଵାସ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଗୋପତେ ଶ୍ରୀପତେ ଵିଷ୍ଣୋ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ମରୁତ୍ପତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଯୋଗୀମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି, ଯୋଗରେ ବସୁଥିବା, ଗୋପମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଶ୍ରୀଙ୍କର ପତି, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମରୁତମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ଜଗତ୍ପତେ ଜଗତ୍ସୂତେ ନମସ୍ ତେ ଜ୍ଞାନିନାଂ ପତେ ଦିଵସ୍ପତେ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ମହୀପତେ
ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜ୍ଞାନୀମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, ଦିବ୍ୟଲୋକର ପତି, ଭୂମିର ନାଥ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ପ୍ରଣାମ।
ନମସ୍ ତେ ମଧୁହନ୍ତ୍ରେ ଚ ନମସ୍ ତେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ କୈଟଭଘ୍ନ ନମସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ମଧୁ ନାଶକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ପଦ୍ମନୟନ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; କୈଟଭ ନାଶକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ; ହେ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ମହାମୀନ ଶ୍ରୁତିପୃଷ୍ଠଧରାଚ୍ଯୁତ ସମୁଦ୍ରସଲିଲକ୍ଷୋଭ ପଦ୍ମଜାହ୍ଲାଦକାରିଣେ
ମହାମାଛ ରୂପୀ, ଶ୍ରୁତିକୁ ପିଠିରେ ବୋହିଥିବା ଅଚ୍ୟୁତ, ସମୁଦ୍ରର ଜଳକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିବା, ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ।