ଅତସୀପୁଷ୍ପସଂକାଶଂ ପଦ୍ମପତ୍ତ୍ରାଯତେକ୍ଷଣମ୍ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପାଣିଂ ମୁକୁଟାଙ୍ଗଦଧାରିଣମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତସୀ ଫୁଲ ଭଳି ରଙ୍ଗିନ, ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଚତୁର୍ବାହୁମ୍ ଉଦାରାଙ୍ଗଂ ପୀତଵସ୍ତ୍ରଧରଂ ଶୁଭମ୍ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଲକ୍ଷ୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଚାରିଟି ହାତ, ଉଦାର ଅଙ୍ଗ, ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୁଭ ଦେହ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଓ ବନମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତଂ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍ ଦିଵ୍ଯଚନ୍ଦନଲିପ୍ତାଙ୍ଗଂ ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯଵିଭୂଷିତମ୍
ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା ଦେହ, ଦିବ୍ୟ ମାଳାରେ ଭୂଷିତ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ରୋମାଞ୍ଚିତତନୂରୁହଃ ଦଣ୍ଡଵତ୍ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୋର୍ଵ୍ଯାଂ ପ୍ରଣାମମ୍ ଅକରୋତ୍ ତଦା
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ତାଙ୍କର ଲୋମ ଦଣ୍ଡାଇଯାଇଲା, ସେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶିର ନମାଇଲେ।
ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ତପଃ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ମୁନିଶାର୍ଦୂଲାସ୍ ତଂ ସ୍ତୋତୁମ୍ ଉପଚକ୍ରମେ
“ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ, ଆଜି ମୋର ତପସ୍ୟା ସଫଳ,” ଏମିତି କହି, ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାରାଯଣ ହରେ କୃଷ୍ଣ ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଙ୍କ ଜଗତ୍ପତେ ଜଗଦ୍ବୀଜ ଜଗଦ୍ଧାମ ଜଗତ୍ସାକ୍ଷିନ୍ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
“ନାରାୟଣ, ହରେ, କୃଷ୍ଣ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ବିଶ୍ୱର ବୀଜ, ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ବିଶ୍ୱର ସାକ୍ଷୀ—ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।”
ଅଵ୍ଯକ୍ତ ଜିଷ୍ଣୋ ପ୍ରଭଵ ପ୍ରଧାନପୁରୁଷୋତ୍ତମ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଗୋଵିନ୍ଦ ଲୋକନାଥ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଅଦୃଶ୍ୟ, ବିଜୟୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପଦ୍ମନୟନ, ଗୋବିନ୍ଦ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭ ଶ୍ରୀନାଥ ପଦ୍ମନାଥ ସନାତନ ଭୂଗର୍ଭ ଧ୍ରୁଵ ଈଶାନ ହୃଷୀକେଶ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ନାଥ, ପଦ୍ମନାଥ, ଚିରନ୍ତନ, ଭୂମିର ଗର୍ଭ, ଅଚଳ, ଶାସକ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଅନାଦ୍ଯନ୍ତାମୃତାଜେଯ ଜଯ ତ୍ଵଂ ଜଯତାଂ ଵର ଅଜିତାଖଣ୍ଡ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶ୍ରୀନିଵାସ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଅମୃତ, ଅଜୟ, ବିଜୟୀ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପରାଜିତ, ଅଖଣ୍ଡ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ନିବାସ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ପର୍ଜନ୍ଯଧର୍ମକର୍ତା ଚ ଦୁଷ୍ପାର ଦୁରଧିଷ୍ଠିତ ଦୁଃଖାର୍ତିନାଶନ ହରେ ଜଲଶାଯିନ୍ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ବର୍ଷା ଓ ଧର୍ମର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅତି ଦୁର୍ଲଂଘ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ, ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟର ନାଶକ, ହରି, ଜଳରେ ଶୟନ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଭୂତପାଵ୍ଯକ୍ତ ଭୂତେଶ ଭୂତତତ୍ତ୍ଵୈର୍ ଅନାକୁଲ ଭୂତାଧିଵାସ ଭୂତାତ୍ମନ୍ ଭୂତଗର୍ଭ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଭୂତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ଅକ୍ଷୁବ୍ଧ, ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଭୂତମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଭୂତମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଯଜ୍ଞଯଜ୍ଵନ୍ ଯଜ୍ଞଧର ଯଜ୍ଞଧାତାଭଯପ୍ରଦ ଯଜ୍ଞଗର୍ଭ ହିରଣ୍ଯାଙ୍ଗ ପୃଶ୍ନିଗର୍ଭ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ଧାରକ, ଭୟହରା, ଯଜ୍ଞର ଗର୍ଭ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ, ପୃଶ୍ନିର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଃ କ୍ଷେତ୍ରଭୃତ୍ କ୍ଷେତ୍ରୀ କ୍ଷେତ୍ରହା କ୍ଷେତ୍ରକୃଦ୍ ଵଶୀ କ୍ଷେତ୍ରାତ୍ମନ୍ କ୍ଷେତ୍ରରହିତ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ରଷ୍ଟ୍ରେ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଜାଣିଥିବା, କ୍ଷେତ୍ରର ଧାରକ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରୁଥିବା, କ୍ଷେତ୍ରର ନାଶକ, କ୍ଷେତ୍ରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ବାମୀ, କ୍ଷେତ୍ରର ଆତ୍ମା, କ୍ଷେତ୍ରରୁ ପରେ, କ୍ଷେତ୍ରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଗୁଣାଲଯ ଗୁଣାଵାସ ଗୁଣାଶ୍ରଯ ଗୁଣାଵହ ଗୁଣଭୋକ୍ତୃ ଗୁଣାରାମ ଗୁଣତ୍ଯାଗିନ୍ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଗୁଣମାନଙ୍କ ନିବାସ, ଗୁଣମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ଗୁଣମାନଙ୍କ ଆଧାର, ଗୁଣ ଆଣିଥିବା, ଗୁଣର ଭୋଗକାରୀ, ଗୁଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ଗୁଣ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ ତ୍ଵଂ ହରିଶ୍ ଚକ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ଜିଷ୍ଣୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଜନାର୍ଦନଃ ତ୍ଵଂ ଭୂତସ୍ ତ୍ଵଂ ଵଷଟ୍କାରସ୍ ତ୍ଵଂ ଭଵ୍ଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଭଵତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ହରି, ଚକ୍ରଧାରୀ, ବିଜୟୀ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମେ ପଞ୍ଚଭୂତ, ବଷଟ୍ ଧ୍ୱନି, ଭବିଷ୍ୟତ, ଭବତ୍ପ୍ରଭୁ।
ତ୍ଵଂ ଭୂତକୃତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଵ୍ଯକ୍ତସ୍ ତ୍ଵଂ ଭଵୋ ଭୂତଭୃଦ୍ ଭଵାନ୍ ତ୍ଵଂ ଭୂତଭାଵନୋ ଦେଵସ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଆହୁର୍ ଅଜମ୍ ଈଶ୍ଵରମ୍
ତୁମେ ଭୂତମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଭବ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଧାରକ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଉତ୍ପାଦକ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଅଜନ୍ମା ଏବଂ ନାଥ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ତ୍ଵମ୍ ଅନନ୍ତଃ କୃତଜ୍ଞସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତିସ୍ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଃ ତ୍ଵଂ ରୁଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵଂ ଦୁରାଧର୍ଷସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅମୋଘସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ
ତୁମେ ଅନନ୍ତ, କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଥିବା, ପ୍ରକୃତି, ବୃଷାକପି, ରୁଦ୍ର, ଅପରାଜେୟ, ଅବିଫଳ, ନାଥ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଜିଷ୍ଣୁସ୍ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ଶଂଭୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକୃତିଃ ତ୍ଵଂ ଶଂକରସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଉଶନା ତ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ତପୋ ଜନଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କର୍ତ୍ତା, ବିଜୟୀ, ଶମ୍ଭୁ, ବୃଷ ଆକାର, ଶଙ୍କର, ଉଶନା, ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ଲୋକ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵଜେତା ତ୍ଵଂ ଶର୍ମ ତ୍ଵଂ ଶରଣ୍ଯସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅକ୍ଷରମ୍ ତ୍ଵଂ ଶଂଭୁସ୍ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଯଂଭୂଶ୍ ଚ ତ୍ଵଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ପରାଯଣଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ବିଜେତା, ଆଶ୍ରୟ, ରକ୍ଷକ, ଅକ୍ଷୟ, ଶମ୍ଭୁ, ସ୍ବୟଂଭୂ, ବଡ଼, ପରମ ଗତି।
ତ୍ଵମ୍ ଆଦିତ୍ଯସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଓଂକାରସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଣସ୍ ତ୍ଵଂ ତମିସ୍ରହା ତ୍ଵଂ ପର୍ଜନ୍ଯସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଥିତସ୍ ତ୍ଵଂ ଵେଧାସ୍ ତ୍ଵଂ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟ, ଓଁକାର, ପ୍ରାଣ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ବର୍ଷାଦାତା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ।
ତ୍ଵମ୍ ଋଗ୍ ଯଜୁଃ ସାମ ଚୈଵ ତ୍ଵମ୍ ଆତ୍ମା ସଂମତୋ ଭଵାନ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ନିସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ପଵନସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଆପୋ ଵସୁଧା ଭଵାନ୍
ତୁମେ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ବେଦ; ଆତ୍ମା ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ; ଅଗ୍ନି, ପବନ, ଜଳ ଓ ଭୂମି।
ତ୍ଵଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ତ୍ଵଂ ତଥା ଭୋକ୍ତା ହୋତା ତ୍ଵଂ ଚ ହଵିଃ କ୍ରତୁଃ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଵିଭୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ ତ୍ଵଂ ଲୋକପତିର୍ ଅଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୋଗକାରୀ, ହୋମ କରୁଥିବା, ହବି, ଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଭୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଚ୍ୟୁତ ଲୋକନାଥ।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦର୍ଶନଃ ଶ୍ରୀମାଂସ୍ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦମନୋ ଽରିହା ତ୍ଵମ୍ ଅହସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥା ରାତ୍ରିସ୍ ତ୍ଵାମ୍ ଆହୁର୍ ଵତ୍ସରଂ ବୁଧାଃ
ତୁମେ ସବୁ ଦେଖୁଥିବା, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଶ କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ଦିନ, ରାତି, ବୁଦ୍ଧିମାନେ ତୁମକୁ ବର୍ଷ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ କାଲସ୍ ତ୍ଵଂ କଲା କାଷ୍ଠା ତ୍ଵଂ ମୁହୂର୍ତଃ କ୍ଷଣା ଲଵାଃ ତ୍ଵଂ ବାଲସ୍ ତ୍ଵଂ ତଥା ଵୃଦ୍ଧସ୍ ତ୍ଵଂ ପୁମାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ନପୁଂସକଃ
ତୁମେ କାଳ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଭାଗ ଓ ମାପ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଖ୍ଷଣ, ଲବ; ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ପୁରୁଷ, ନାରୀ, ନପୁଂସକ।
ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵଯୋନିସ୍ ତ୍ଵଂ ଚକ୍ଷୁସ୍ ତ୍ଵଂ ସ୍ଥାଣୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଶୁଚିଶ୍ରଵାଃ ତ୍ଵଂ ଶାଶ୍ଵତସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଜିତସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଉପେନ୍ଦ୍ରସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଉତ୍ତମଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଉତ୍ସ, ତୁମେ ଦୃଷ୍ଟି, ତୁମେ ଅଟୁଟ, ତୁମେ ପବିତ୍ର ଖ୍ୟାତିର ଅଧିକାରୀ। ତୁମେ ଚିରକାଳୀନ, ଅଜୟ, ଉପେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଶ୍ଵସୁଖଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଵେଦାଙ୍ଗଂ ତ୍ଵମ୍ ଅଵ୍ଯଯଃ ତ୍ଵଂ ଵେଦଵେଦସ୍ ତ୍ଵଂ ଧାତା ଵିଧାତା ତ୍ଵଂ ସମାହିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ତୁମେ ବେଦର ଅଙ୍ଗ, ତୁମେ ଅବିନାଶୀ। ତୁମେ ବେଦକୁ ଜାଣିଥିବା, ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ ଏବଂ ସଂଯମିତ।
ତ୍ଵଂ ଜଲନିଧିର୍ ଆମୂଲଂ ତ୍ଵଂ ଧାତା ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ ଵସୁଃ ତ୍ଵଂ ଵୈଦ୍ଯସ୍ ତ୍ଵଂ ଧୃତାତ୍ମା ଚ ତ୍ଵମ୍ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିଯଗୋଚରଃ
ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୁମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମେ ପୁନଃ ଧନ। ତୁମେ ଚିକିତ୍ସକ, ତୁମେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅପରିଚୟ।
ତ୍ଵମ୍ ଅଗ୍ରଣୀର୍ ଗ୍ରାମଣୀସ୍ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ସୁପର୍ଣସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଆଦିମାନ୍ ତ୍ଵଂ ସଂଗ୍ରହସ୍ ତ୍ଵଂ ସୁମହତ୍ ତ୍ଵଂ ଧୃତାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଅଚ୍ଯୁତଃ
ତୁମେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ମୁଖ୍ୟ, ତୁମେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଆଦି ଜନ୍ମ। ତୁମେ ଆଧାର, ଅତି ବଡ଼, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଅଚ୍ୟୁତ।
ତ୍ଵଂ ଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ଚ ନିଯମସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାଂଶୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ ତ୍ଵମ୍ ଏଵାନ୍ନାନ୍ତରାତ୍ମା ତ୍ଵଂ ପରମାତ୍ମା ତ୍ଵମ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ତୁମେ ନିୟମ, ଶାସନ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଚାରି ହାତ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ତୁମେ ଖାଦ୍ୟର ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ତୁମେ ପରମାତ୍ମା ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ତ୍ଵଂ ଗୁରୁସ୍ ତ୍ଵଂ ଗୁରୁତମସ୍ ତ୍ଵଂ ଵାମସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଃ ତ୍ଵଂ ପିପ୍ପଲସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅଗମସ୍ ତ୍ଵଂ ଵ୍ଯକ୍ତସ୍ ତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାପତିଃ
ତୁମେ ଶିକ୍ଷକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷକ, ବାମ, ଶୁଭ। ତୁମେ ପିପଳ ଗଛ, ଶାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରକଟ, ପ୍ରଜାପତି।