ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରଵରେ ପୁଣ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ ଉଜ୍ଜହାର ସ୍ଵଯଂ ତୋଯାତ୍ ସମୁଦ୍ରଃ ସରିତାଂ ପତିଃ
ସେ ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ସ୍ୱୟଂ ଜଳରୁ ଏହାକୁ ଉଠାଇଲେ।
ତଦା ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ରୈଵ କ୍ଷେତ୍ରେ ମୁକ୍ତିପ୍ରଦେ ଦ୍ଵିଜାଃ ଆସ୍ତେ ସ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦଃ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେଇ ମୁକ୍ତିଦାୟକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବତା ସେଠାରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଯେ ସଂଶ୍ରଯନ୍ତି ଚାନନ୍ତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ଵାଙ୍ମନଃକର୍ମଭିର୍ ନିତ୍ଯଂ ତେ ଯାନ୍ତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ ଅନନ୍ତଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, କଥା, ମନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେବନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାନନ୍ତଂ ସକୃଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ ରାଜସୂଯାଶ୍ଵମେଧାଭ୍ଯାଂ ଫଲଂ ଦଶଗୁଣଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ଏକଥର ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖି, ପୂଜା କରି, ପ୍ରଣାମ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ରାଜସୂୟ କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ।
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେନ କାମଗେନ ସୁଵର୍ଚସା ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଣେନ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଚାହିଦା ମୁତାବକ୍ଷ ଭୋଗ ଭରିଥିବା, ଝୁଲିଥିବା ଘଣ୍ଟିର ଝଙ୍କାର ରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ସେ ବସିଥାଏ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୁଲମ୍ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦିଵ୍ଯସ୍ତ୍ରୀଗଣସେଵିତଃ ଉପଗୀଯମାନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ ନରୋ ଵିଷ୍ଣୁପୁରଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେ ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ନାରୀମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ସତରେଇ ପିଢିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାନ୍ ଭୋଗାଞ୍ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତଃ ଦିଵ୍ଯରୂପଧରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ସୃଷ୍ଟିର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦ୍ ଇହାଯାତଶ୍ ଚତୁର୍ଵେଦୀ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଯୋଗମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ତତୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ, ସେ ଏଠାକୁ ଫେରିଆସି, ଚାରି ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯୋଗ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପାଏ।
ଏଵଂ ମଯା ତ୍ଵ୍ ଅନନ୍ତୋ ଽସୌ କୀର୍ତିତୋ ମୁନିସତ୍ତମାଃ କଃ ଶକ୍ନୋତି ଗୁଣାନ୍ ଵକ୍ତୁଂ ତସ୍ଯ ଵର୍ଷଶତୈର୍ ଅପି
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏପରି ଅନନ୍ତ ମହିମାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି; ତାଙ୍କର ଗୁଣକୁ ଶତବର୍ଷ ଧରି କିଏ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିପାରିବ?
ଏଵଂ ଵୋ ଽନନ୍ତମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦଂ ନୄଣାଂ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଏପରି ଅନନ୍ତ ମହିମା ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଯତ୍ରାସ୍ତେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାଧରଃ ପୀତାମ୍ବରଧରଃ କୃଷ୍ଣଃ କଂସକେଶିନିଷୂଦନଃ
ଏଠାରେ ପଦ୍ମନୟନ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ, ପୀତବସନ ପିନ୍ଧିଥିବା, କଂସ ଓ କେଶୀ ନାଶକ କୃଷ୍ଣ ବସିଛନ୍ତି।
ଯେ ତତ୍ର କୃଷ୍ଣଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସୁରାସୁରନମସ୍କୃତମ୍ ସଂକର୍ଷଣଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଧନ୍ଯାସ୍ ତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସେଠାରେ ଦେବାସୁରମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଧନ୍ୟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିଂ ଦେଵଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍ ଯେ ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ସଦା କୃଷ୍ଣଂ ମୁକ୍ତାସ୍ ତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ସବୁବେଳେ ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୃଷ୍ଣେ ରତାଃ କୃଷ୍ଣମ୍ ଅନୁସ୍ମରନ୍ତି ରାତ୍ରୌ ଚ କୃଷ୍ଣଂ ପୁନର୍ ଉତ୍ଥିତା ଯେ ତେ ଭିନ୍ନଦେହାଃ ପ୍ରଵିଶନ୍ତି କୃଷ୍ଣଂ ହଵିର୍ ଯଥା ମନ୍ତ୍ରହୁତଂ ହୁତାଶମ୍
ଯେଉଁମାନେ କୃଷ୍ଣରେ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ରାତିରେ ଓ ପୁଣି ଉଠିବାବେଳେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଅଲଗା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ ହବି ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଲିନ ହୁଏ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ ସଦା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ କୃଷ୍ଣଃ କମଲଲୋଚନଃ ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯୋ ମୋକ୍ଷକାଙ୍କ୍ଷିଭିଃ
ଏହିଯୋଗୁଁ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କମଳନୟନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକେ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉତ୍ସାହରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ଶଯନୋତ୍ଥାପନେ କୃଷ୍ଣଂ ଯେ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ ହଲାଯୁଧଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ହରେଃ ସ୍ଥାନଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ଶୋଇବା ଓ ଉଠିବାବେଳେ କୃଷ୍ଣ, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵକାଲେ ଽପି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ପଶ୍ଯନ୍ତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ରୌହିଣେଯଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ରୌହିଣୀପୁତ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଆସ୍ତେ ଯଶ୍ ଚତୁରୋ ମାସାନ୍ ଵାର୍ଷିକାନ୍ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ ପୃଥିଵ୍ଯାସ୍ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଯାଃ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଚାଧିକମ୍
ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ରେ ଯିଏ ବର୍ଷା ଋତୁର ଚାରି ମାସ ରହିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାରୁ ଅଧିକ ଫଳ ପାଏ।
ଯେ ସର୍ଵକାଲଂ ତତ୍ରୈଵ ନିଵସନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯା ଜିତକ୍ରୋଧା ଲଭନ୍ତେ ତପସଃ ଫଲମ୍
ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ରହନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ କ୍ରୋଧ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତପସ୍ ତପ୍ତ୍ଵାନ୍ଯତୀର୍ଥେଷୁ ଵର୍ଷାଣାମ୍ ଅଯୁତଂ ନରଃ ଯଦ୍ ଆପ୍ନୋତି ତଦ୍ ଆପ୍ନୋତି ମାସେନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ
ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ପୁରୁଷୋତ୍ତମରେ ଏକ ମାସରେ ମିଳିଯାଏ।
ତପସା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ସଙ୍ଗତ୍ଯାଗେନ ଯତ୍ ଫଲମ୍ ତତ୍ ଫଲଂ ସତତଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ତପସ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗ କରି ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ଫଳ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ପାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ଯତ୍ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ନାନଦାନେନ କୀର୍ତିତମ୍ ତତ୍ ଫଲଂ ସତତଂ ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରି ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେ ଫଳ ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ପାଆନ୍ତି।
ସମ୍ଯକ୍ ତୀର୍ଥେନ ଯତ୍ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵ୍ରତେନ ନିଯମେନ ଚ ତତ୍ ଫଲଂ ଲଭତେ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପ୍ରଯତଃ ଶୁଚିଃ
ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଯାତ୍ରା, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମର ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ସେ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ସେହି ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଯସ୍ ତୁ ନାନାଵିଧୈର୍ ଯଜ୍ଞୈର୍ ଯତ୍ ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ ତତ୍ ଫଲଂ ଲଭତେ ତତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସଂଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ନାନାପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ସେ ଲୋକ ପ୍ରତିଦିନ ସେହି ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ଦେହଂ ତ୍ଯଜନ୍ତି ପୁରୁଷାସ୍ ତତ୍ର ଯେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷଂ ସମାସାଦ୍ଯ ମୁକ୍ତାସ୍ ତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ କଳ୍ପତରୁକୁ ପାଇ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଵଟସାଗରଯୋର୍ ମଧ୍ଯେ ଯେ ତ୍ଯଜନ୍ତି କଲେଵରମ୍ ତେ ଦୁର୍ଲଭଂ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ବଟବୃକ୍ଷ ଓ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଶରୀର ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅନିଚ୍ଛନ୍ନ୍ ଅପି ଯସ୍ ତତ୍ର ପ୍ରାଣାଂସ୍ ତ୍ଯଜତି ମାନଵଃ ସୋ ଽପି ଦୁଃଖଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ମୁକ୍ତିଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦୁର୍ଲଭାମ୍
ଯଦି କେହି ଇଚ୍ଛା ନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଜୀବନ ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୁର୍ଲଭ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
କୃମିକୀଟପତଂଗାଦ୍ଯାସ୍ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଗତାଶ୍ ଚ ଯେ ତତ୍ର ଦେହଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତେ ଯାନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
କିଟ, ପୋକା, ପତଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟ ତଳ ଜନ୍ମର ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ସେଉଁଠି ଶରୀର ଛାଡିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।
ଭ୍ରାନ୍ତିଂ ଲୋକସ୍ଯ ପଶ୍ଯଧ୍ଵମ୍ ଅନ୍ଯତୀର୍ଥଂ ପ୍ରତି ଦ୍ଵିଜାଃ ପୁରୁଷାଖ୍ଯେନ ଯତ୍ ପ୍ରାପ୍ତମ୍ ଅନ୍ଯତୀର୍ଥଫଲାଦିକମ୍
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବିଷୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଭ୍ରମ ଦେଖ; ପୁରୁଷ ନାମରେ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏଠାରେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ମିଳେ।
ସକୃତ୍ ପଶ୍ଯତି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍ ପୁରୁଷାଣାଂ ସହସ୍ରେଷୁ ସ ଭଵେଦ୍ ଉତ୍ତମଃ ପୁମାନ୍
ଯେଉଁ ମାନବ ଏକଥର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ହଜାର ମାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଥାଏ।