ସଂଗମେଷୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧେଷୁ ନିତ୍ଯଂ ସପ୍ତସୁ ନାରଦ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚ ଗଙ୍ଗାଯା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵୌ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତୌ
ହେ ନାରଦ, ସେଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାତିଟି ସଂଗମ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଓ ସମୁଦ୍ରର ମିଳନ ସ୍ଥଳୀରେ, ସେଇ ଦୁଇ ଦେବତା ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।
ଗୌତମେଶ୍ଵର ଆଖ୍ଯାତୋ ଯତ୍ର ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତସ୍ ତତ୍ର ମାଧଵୋ ରମଯା ସହ
ଯେଉଁଠାରେ ଗୌତମେଶ୍ୱର ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଠାରେ ମହାଦେବ ଶିବ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ସେଠି ମଧ୍ୟ ମାଧବ ରମା ସହିତ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ଵର ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ମଯୈଵ ସ୍ଥାପିତଃ ଶିଵଃ ଲୋକାନାମ୍ ଉପକାରାର୍ଥମ୍ ଆତ୍ମନଃ କାରଣାନ୍ତରେ
ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠାରେ ମୁଁ ନିଜେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତରେ ଏବଂ ମୋ ଅନ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ।
ଚକ୍ରପାଣିର୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଃ ସ୍ତୁତୋ ଦେଵୈର୍ ମଯା ସହ ତତ୍ର ସଂନିହିତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଦେଵୈଃ ସହ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ଏଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚକ୍ରପାଣି ଭାବେ ଜଣାଯାଏ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମୋ ସହିତ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସେଠି ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଐନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ତଦ୍ ଏଵ ହଯମୂର୍ଧକମ୍ ହଯମୂର୍ଧା ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁସ୍ ତନ୍ମୂର୍ଧନି ସୁରା ଅପି ସୋମତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ଯତ୍ର ସୋମେଶ୍ଵରଃ ଶିଵଃ
ସେଠିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହାକୁ ହୟମୂର୍ଧକ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ; ସେଠି ବିଷ୍ଣୁ ଘୋଡ଼ାର ମୁଣ୍ଡରେ ବସିଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଅଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ସୋମତୀର୍ଥ ବି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ ସୋମେଶ୍ୱର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମଶ୍ରଵସୋ ଦେଵୈଶ୍ ଚ ଋଷିଭିସ୍ ତଥା ପ୍ରାର୍ଥିତଃ ସୋମ ଏଵାଦାଵ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯେନ୍ଦୋ ପରିସ୍ରଵ
ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ, ଶ୍ରବସ୍, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ପ୍ରଥମେ ସୋମଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଗଲା: 'ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।'
ସପ୍ତ ଦିଶୋ ନାନାସୂର୍ଯାଃ ସପ୍ତ ହୋତାର ଋତ୍ଵିଜଃ ଦେଵା ଆଦିତ୍ଯା ଯେ ସପ୍ତ ତେଭିଃ ସୋମାଭିରକ୍ଷ ନ
ସାତିଟି ଦିଗରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସାତିଟି ହୋତା ପୁରୋହିତ, ସାତିଟି ଆଦିତ୍ୟ—ହେ ସୋମ, ସେମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯତ୍ ତେ ରାଜଞ୍ ଛୃତଂ ହଵିସ୍ ତେନ ସୋମାଭିରକ୍ଷ ନଃ ଅରାତୀଵା ମା ନସ୍ ତାରୀନ୍ ମୋ ଚ ନଃ କିଂଚନାମମଦ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯେ ହବିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିଛ, ସେହି ସୋମ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, କିଛି ଦୁଃଖ ଆମକୁ ଛୁଇଁପାରିବେ ନାହିଁ।
ଋଷେ ମନ୍ତ୍ରକୃତାଂ ସ୍ତୋମୈଃ କଶ୍ଯପୋଦ୍ଵର୍ଧଯନ୍ ଗିରଃ ସୋମଂ ନମସ୍ଯ ରାଜାନଂ ଯୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୀରୁଧାଂ ପତିର୍
ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରିଥିଲେ, କଶ୍ୟପ ସେହି ସ୍ତୁତି ବଢ଼ାଇଲେ; ଆମେ ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଯିଏ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
କାରୁର୍ ଅହଂ ତତୋ ଭିଷଗ୍ ଉପଲପ୍ରକ୍ଷିଣୀ ନନା ନାନାଧିଯୋ ଵସୂଯଵୋ ଽନୁ ଗା ଇଵ ତସ୍ଥିମ
ମୁଁ କବି, ପରେ ଚିକିତ୍ସକ; ମୁଁ ଔଷଧିମାନେ ଏକତ୍ର କରିଛି। ବିଭିନ୍ନ ଚିନ୍ତା ଓ ଧନ ଆଶାରେ, ଆମେ ଗାଈମାନେ ପରି ଏକତ୍ର ଦଢ଼ିଆଛୁ।
ଏଵମ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଚ ଋଷିଭିଃ ସୋମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ଵଜ୍ରିଣେ ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଯଜ୍ଞଃ ପୂର୍ଣୋ ଜାତଃ ଶତକ୍ରତୋଃ
ଏପରି କହି ଓ ଋଷିମାନଙ୍କଠାରୁ ସୋମ ପାଇଁ, ସେମାନେ ତାହା ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଲେ; ତାପରେ ଶତକ୍ରତୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତତ୍ ସୋମତୀର୍ଥମ୍ ଆଖ୍ଯାତମ୍ ଆଗ୍ନେଯଂ ପୁରତସ୍ ତୁ ତତ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଇଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଯଜ୍ଞୈର୍ ମାମ୍ ଆରାଧ୍ଯ ମନୀଷିତମ୍
ସେଠିକୁ ସୋମତୀର୍ଥ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ; ସେଠାରେ ଆଗ୍ନେୟ ଅଛି। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପୂଜି, ମୋତେ ଇଚ୍ଛାମତ କୁସୁମ କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା।
ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ ଅହଂ ତତ୍ରୈଵ ନିତ୍ଯଶଃ ସ୍ଥିତୋ ଲୋକୋପକାରାର୍ଥଂ ତତ୍ର ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶିଵସ୍ ତଥା
ମୋର କୃପାରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ସଦା ସ୍ଥିତ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉପକାର ପାଇଁ। ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ ଆଗ୍ନେଯମ୍ ଆଖ୍ଯାତମ୍ ଆଦିତ୍ଯଂ ତଦନନ୍ତରମ୍ ଯତ୍ରାଦିତ୍ଯୋ ଵେଦମଯୋ ନିତ୍ଯମ୍ ଏତି ଉପାସିତୁମ୍
ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ଆଗ୍ନେୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ପରେ ଆସେ ଆଦିତ୍ୟ, ଯେଉଁଠାରେ ବେଦମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ରୂପାନ୍ତରେଣ ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମାଂ ଶଂକରଂ ହରିମ୍ ନମସ୍କାର୍ଯସ୍ ତତ୍ର ସଦା ମଧ୍ଯାହ୍ନେ ସକଲୋ ଜନଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମୁଁ, ଶଙ୍କର ଓ ହରି ଅନ୍ୟ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ; ଏହିଠାରେ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସଦା ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।
ରୂପେଣ କେନ ସଵିତା ସମାଯାତୀତ୍ଯ୍ ଅନିଶ୍ଚଯାତ୍ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଦିତ୍ଯମ୍ ଆଖ୍ଯାତଂ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯମ୍ ଅନନ୍ତରମ୍
ସବିତା କେଉଁ ରୂପରେ ଆସନ୍ତି, ଏଥିରେ ନିଶ୍ଚିତତା ନଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଆଦିତ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତାପରେ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ୟ ଆସେ।
ବୃହସ୍ପତିଃ ସୁରୈଃ ପୂଜାଂ ତସ୍ମାତ୍ ତୀର୍ଥାଦ୍ ଅଵାପ ହ ଈଜେ ଚ ଯଜ୍ଞାନ୍ ଵିଵିଧାନ୍ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯଂ ତତୋ ଵିଦୁଃ
ବୃହସ୍ପତି ଏହି ତୀର୍ଥରେ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ପୂଜା ପାଇଥିଲେ; ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଏହିକାରଣରୁ ଏହାକୁ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ୟ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ମରଣାଦ୍ ଏଵ ଗ୍ରହଶାନ୍ତିର୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ତସ୍ମାଦ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅପରଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପେ ନଗୋତ୍ତମେ
ମାତ୍ର ଏହି ତୀର୍ଥର ସ୍ମରଣ କଲେ ଗ୍ରହଶାନ୍ତି ହେବ; ଏହିକାରଣରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପରେ ଆଉ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଂ ମହାଲିଙ୍ଗଂ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିତ୍ କାରଣାନ୍ତରେ ହିମାଲଯେନ ତତ୍ ତୀର୍ଥମ୍ ଅଦ୍ରିତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ହିମାଳୟ ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ; ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ଅଦ୍ରିତୀର୍ଥ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନଂ ଚ ଦାନଂ ଚ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍ ଏଵଂ ସା ଗୌତମୀ ଗଙ୍ଗା ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ରେଶ୍ ଚ ଵିନିଃସୃତା
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ; ଏଭଳି ଗୌତମୀ ଗଙ୍ଗା ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ରିରୁ ବହିଆସିଛି।
ଯାଵତ୍ ସାଗରଗା ଦେଵୀ ତତ୍ର ତୀର୍ଥାନି କାନିଚିତ୍ ସଂକ୍ଷେପେଣ ମଯୋକ୍ତାନି ରହସ୍ଯାନି ଶୁଭାନି ଚ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦେବୀ ନଦୀ ସାଗରକୁ ବହୁଛି, ସେଠାରେ ଥିବା କିଛି ତୀର୍ଥକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଗୁପ୍ତ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ଵେଦେ ପୁରାଣେ ଋଷିଭିଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଯା ଗୌତମୀ ଲୋକନମସ୍କୃତା ଚ ଵକ୍ତୁଂ କଥଂ ତାମ୍ ଅତିସୁପ୍ରଭାଵାମ୍ ଅଶେଷତୋ ନାରଦ କସ୍ଯ ଶକ୍ତିଃ
ବେଦ, ପୁରାଣ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣମିତ ଗୌତମୀଙ୍କ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ, ନାରଦ?
ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ ଯଥାକଥଂଚିନ୍ ନୈଵାପରାଧୋ ଽସ୍ତି ନ ସଂଶଯୋ ଽତ୍ର ତସ୍ମାଚ୍ ଚ ଦିଙ୍ମାତ୍ରମତିପ୍ରଯାସାତ୍ ସଂସୂଚିତଂ ଲୋକହିତାଯ ତସ୍ଯାଃ
ଭକ୍ତି ସହିତ ଯିଏ ଆଗେ ବଢ଼େ, ସେଠାରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏହିକାରଣରୁ ଅତିରିକ୍ତ ବିସ୍ତାର ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କେବଳ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
କସ୍ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରତିତୀର୍ଥଂ ତୁ ପ୍ରଭାଵଂ ଵକ୍ତୁମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ ଅପି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିର୍ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଅଲଂ ସୋମେଶ୍ଵରଃ ଶିଵଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତି ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସୋମଙ୍କ ପତି ଶିବ ମଧ୍ୟ ପାରିବେ ନାହିଁ।
କ୍ଵଚିତ୍ କସ୍ମିଂଶ୍ ଚ ତୀର୍ଥାନି କାଲଯୋଗେ ଭଵନ୍ତି ହି ଗୁଣଵନ୍ତି ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଗୌତମୀ ତୁ ସଦା ନୃଣାମ୍
କେତେକ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନରେ ତୀର୍ଥ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣମୟ; କିନ୍ତୁ ଗୌତମୀ ସଦା ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭଦାୟିନୀ।
ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦା ପୁଣ୍ଯା କୋ ନ୍ଵ୍ ଅସ୍ଯା ଗୁଣକୀର୍ତନମ୍ ଵକ୍ତୁଂ ଶକ୍ତସ୍ ତତସ୍ ତସ୍ଯୈ ନମ ଇତ୍ଯ୍ ଏଵ ଯୁଜ୍ଯତେ
ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଓ ସମୟରେ ପବିତ୍ର; ତାଙ୍କର ଗୁଣଗାଥା କିଏ କହିପାରିବ? ଏହିକାରଣରୁ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଦୈଵତ୍ଯାଂ ସୁରେଶାନ ଗଙ୍ଗାଂ ବ୍ରୂଷେ ସୁରେଶ୍ଵର ବ୍ରାହ୍ମଣେନାହୃତାଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ଜଗତଃ ପାଵନୀଂ ଶୁଭାମ୍
ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ତିନି ଦେବତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ, ଯାହାକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଣିଥିଲେ, ଯାହା ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।
ଆଦିମଧ୍ଯାଵସାନେ ଚ ଉଭଯୋସ୍ ତୀରଯୋର୍ ଅପି ଯା ଵ୍ଯାପ୍ତା ଵିଷ୍ଣୁନେଶେନ ତ୍ଵଯା ଚ ସୁରସତ୍ତମ ପୁନଃ ସଂକ୍ଷେପତୋ ବ୍ରୂହି ନ ମେ ତୃପ୍ତିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ସେ ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ, ଦୁଇ କୂଳରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଈଶ୍ୱର ଓ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ହେ ସୁରମଣି; ଆଉଥରେ ମୋତେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କୁହ, ମୋର ଆସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅଛି।
କମଣ୍ଡଲୁସ୍ଥିତା ପୂର୍ଵଂ ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପଦାନୁଗା ମହେଶ୍ଵରଜଟାଜୂଟେ ସ୍ଥିତା ସୈଵ ନମସ୍କୃତା
ପୂର୍ବେ ସେ କମଣ୍ଡଳୁରେ ଅଛିଲେ, ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରିଲେ, ଏବଂ ପରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜଟାରେ ବସିଲେ ଓ ପ୍ରଣାମ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମତେଜଃପ୍ରଭାଵେଣ ଶିଵମ୍ ଆରାଧ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଗିରିଂ ପୁଣ୍ଯଂ ତତଃ ପୂର୍ଵାର୍ଣଵଂ ପ୍ରତି
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତେଜର ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାସନା କଲେ; ତାପରେ ସେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଓ ସେଠାରୁ ପୂର୍ବ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲେ।