ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାଗାରସଂଭୂତା ରାକ୍ଷସା ବହୁରୂପିଣଃ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଖାଦିତୁଂ ପ୍ରାପ୍ତା ବଲୋନ୍ମତ୍ତା ଧୃତାଯୁଧାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭଣ୍ଡାରରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ, ଶକ୍ତିରେ ମତ୍ତ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଆସିଲେ।
ତଦାହମ୍ ଅବ୍ରଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ରକ୍ଷଣାଯ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ସ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ ତାନି ରକ୍ଷାଂସି ହନ୍ତୁଂ ଚକ୍ରେଣ ଚୋଦ୍ଯତଃ
ତେବେ ମୁଁ ଜଗତ୍ଗୁରୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲି। ସେ ବିଷ୍ଣୁ, ସେହି ରାକ୍ଷସମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚକ୍ର ଧରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵା ଚକ୍ରେଣ ରକ୍ଷାଂସି ଶଙ୍ଖମ୍ ଆପୂରଯତ୍ ତଦା ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ ତଲଂ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗଂ ନିର୍ଵୈରମ୍ ଏଵ ଚ
ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ରରେ ରାକ୍ଷସମାନେ କଟି, ଶଂଖକୁ ପୂରଣ କଲେ। ତାପରେ, ପୃଥିବୀକୁ କଣ୍ଟକ ଶୂନ୍ୟ କଲେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଶତୃ ଶୂନ୍ୟ କଲେ।
ତତୋ ହର୍ଷପ୍ରକର୍ଷେଣ ଶଙ୍ଖମ୍ ଆପୂରଯଦ୍ ଧରିଃ ତତୋ ରକ୍ଷାଂସି ସର୍ଵାଣି ହ୍ଯ୍ ଅନୀନଶୁର୍ ଅଶେଷତଃ
ତାପରେ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ହରି ଶଂଖକୁ ପୂରିଲେ। ଏହା ପରେ, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଯତ୍ରୈତଦ୍ ଵୃତ୍ତମ୍ ଅଖିଲଂ ଵିଷ୍ଣୁଶଙ୍ଖପ୍ରଭାଵତଃ ଶଙ୍ଖତୀର୍ଥଂ ତୁ ତତ୍ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵକ୍ଷେମକରଂ ନୃଣାମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ହେଲା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶଂଖର ଶକ୍ତିରେ, ସେଠିକୁ 'ଶଂଖତୀର୍ଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଛି।
ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ମରଣାନ୍ ମଙ୍ଗଲପ୍ରଦମ୍ ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯଜନନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୁତ୍ରପ୍ରଵର୍ଧନମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ପବିତ୍ର ଓ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଉଛି, ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବଢ଼ାଏ, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ସ୍ମରଣାତ୍ ପଠନାଦ୍ ଵାପି ସର୍ଵକାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ତୀର୍ଥାନାମ୍ ଅଯୁତଂ ତତ୍ର ସର୍ଵପାପନୁଦଂ ମୁନେ
ଏହାକୁ ମନେ ପକାଇବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ। ମୁନି, ଏଠାରେ ଏହା ଦଶ ହଜାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସମାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତୀର୍ଥାନ୍ଯ୍ ଅଯୁତସଂଖ୍ଯାନି ସର୍ଵପାପହରାଣି ଚ ଯେଷାଂ ପ୍ରଭାଵଂ ଜାନାତି ଵକ୍ତୁଂ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଦଶ ହଜାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦେବତା ମହେଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ କହନ୍ତି।
ପାପକ୍ଷଯପ୍ରତିନିଧିର୍ ନୈତେଭ୍ଯୋ ଽସ୍ତ୍ଯ୍ ଅପରଃ କ୍ଵଚିତ୍
ପାପ ନଶ୍ୱ କରିବାରେ ଏମିତି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରତିନିଧି କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
କିଷ୍କିନ୍ଧାତୀର୍ଥମ୍ ଆଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ଯତ୍ର ସଂନିହିତୋ ଭଵଃ
କିଷ୍କିନ୍ଧା ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଦେଇଥାଏ, ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, କାରଣ ଏଠି ଭବାନ୍ ଉପସ୍ଥିତ।
ତସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ନେନ ଶୃଣୁ ନାରଦ ପୁରା ଦାଶରଥୀ ରାମୋ ରାଵଣଂ ଲୋକରାଵଣମ୍
ମୁଁ ଏହାର ସ୍ୱରୂପ କଥା ସାବଧାନରେ କହିବି, ନାରଦ, ଶୁଣ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ।
କିଷ୍କିନ୍ଧାଵାସିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଜଘାନ ରଣମୂର୍ଧନି ସପୁତ୍ରଂ ସବଲଂ ହତ୍ଵା ସୀତାମ୍ ଆଦାଯ ଶତ୍ରୁହା
କିଷ୍କିନ୍ଧାବାସୀମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରାବଣ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଓ ସେନାକୁ ମାରିଦେଲେ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଲେ।
ଭ୍ରାତ୍ରା ସୌମିତ୍ରିଣା ସାର୍ଧଂ ଵାନରୈଶ୍ ଚ ମହାବଲୈଃ ଵିଭୀଷଣେନ ବଲିନା ଦେଵୈଃ ପ୍ରତ୍ଯାଗତୋ ନୃପଃ
ଭାଇ ସୌମିତ୍ରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ, ବଳବାନ ବିଭୀଷଣ ଓ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ରାଜା ଫେରିଲେ।
କୃତସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପୁଷ୍ପକେଣ ଵିରାଜିତଃ ଯଦ୍ ଆସୀଦ୍ ଧନରାଜସ୍ଯ କାମଗେନାଶୁଗାମିନା
ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ମହିମାମୟ ରାମ ଆକାଶର ପୁଷ୍ପକ ରଥରେ ବସିଲେ, ଯାହା ଧନର ରାଜାଙ୍କର ଥିଲା ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଥିଲା।
ଅଯୋଧ୍ଯାମ୍ ଅଗମନ୍ ସର୍ଵେ ଗଚ୍ଛନ୍ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଅପଶ୍ଯତ ରାମୋ ଵିରାମଃ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଶରଣ୍ଯଃ ଶରଣାର୍ଥିନାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଯାଉଥିଲେ; ଯିବା ସମୟରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ରାମ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଗୌତମୀଂ ତୁ ଜଗତ୍ପୁଣ୍ଯାଂ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାଯିନୀମ୍ ମନୋନଯନସଂତାପନିଵାରଣପରାଯଣାମ୍
ସେ ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ମନ ଓ ଚକ୍ଷୁର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୃପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଗଙ୍ଗାତୀରମ୍ ଅଥାଵିଶତ୍ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାହ ନୃପତିର୍ ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦଯା ଗିରା ହରୀନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଅଥାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ହନୁମତ୍ପ୍ରମୁଖାନ୍ ମୁନେ
ସେ ନଦୀକୁ ଦେଖି ମହିମାମୟ ରାଜା ଗଙ୍ଗା ତୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତାକୁ ଦେଖି ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ, ହନୁମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ ସମସ୍ତ ବାନରମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ମୁନି।
ଅସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵାଦ୍ ଧରଯୋ ଯୋ ଽସୌ ମମ ପିତା ପ୍ରଭୁଃ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତସ୍ ତତୋ ଯାତସ୍ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ଏହି ନଦୀର ଶକ୍ତିରେ, ବାନରମାନେ, ମୋର ପିତା, ଯିଏ ପ୍ରଭୁ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଇଯଂ ଜନିତ୍ରୀ ସକଲସ୍ଯ ଜନ୍ତୋର୍ ଭୁକ୍ତିପ୍ରଦା ମୁକ୍ତିମ୍ ଅଥାପି ଦଦ୍ଯାତ୍ ପାପାନି ହନ୍ଯାଦ୍ ଅପି ଦାରୁଣାନି କାନ୍ଯାନଯାସ୍ତ୍ଯ୍ ଅତ୍ର ନଦୀ ସମାନା
ଏହି ନଦୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜନନୀ, ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ, ମୁକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରେ; ସେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏଠି ଏହା ସମାନ କୌଣସି ନଦୀ ନାହିଁ।
ହତାନି ଶଶ୍ଵଦ୍ ଦୁରିତାନି ଚୈଵ ଅସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵାଦ୍ ଅରଯଃ ସଖାଯଃ ଵିଭୀଷଣୋ ମୈତ୍ରମ୍ ଉପୈତି ନିତ୍ଯଂ ସୀତା ଚ ଲବ୍ଧା ହନୁମାଂଶ୍ ଚ ବନ୍ଧୁଃ
ଏହି ନଦୀର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁ ଓ ଦୁଃଖ ସଦା ନଶ୍ୱ ହୁଏ; ବିଭୀଷଣ ସଦା ମିତ୍ରତା ଲାଭ କରନ୍ତି, ସୀତା ଫେରିଲେ, ହନୁମାନ ବନ୍ଧୁ ହେଲେ।
ଲଙ୍କା ଚ ଭଗ୍ନା ସଗଣଂ ହି ରକ୍ଷୋ ହତଂ ହି ଯସ୍ଯାଃ ପରିସେଵନେନ ଯାଂ ଗୌତମୋ ଦେଵଵରଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ଶିଵଂ ଶରଣ୍ଯଂ ସଜଟାମ୍ ଅଵାପ
ଏହି ନଦୀକୁ ସେବନ କରି ଲଙ୍କା ଭଙ୍ଗ ହେଲା, ରାକ୍ଷସମାନେ ସହ ହତ୍ୟା ହେଲେ। ଗୌତମ ଏହି ନଦୀକୁ ପୂଜି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବଙ୍କୁ, ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଜଟାଧାରୀ, ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ସେଯଂ ଜନିତ୍ରୀ ସକଲେପ୍ସିତାନାମ୍ ଅମଙ୍ଗଲାନାମ୍ ଅପି ସଂନିହନ୍ତ୍ରୀ ଜଗତ୍ପଵିତ୍ରୀକରଣୈକଦକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟାଦ୍ଯ ସାକ୍ଷାତ୍ ସରିତାଂ ସଵିତ୍ରୀ
ସେ ଏହି ଜନନୀ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଅଶୁଭକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିବାରେ ଏକମାତ୍ର ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ନଦୀଙ୍କର ମୂଳ ଏବଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ସବିତ୍ରୀ।
ଏତତ୍ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚୋ ନୃପସ୍ଯ ତତ୍ରାପ୍ଲଵନ୍ ହରଯଃ ସର୍ଵ ଏଵ ପୂଜାଂ ଚକ୍ରୁର୍ ଵିଧିଵତ୍ ତେ ପୃଥକ୍ ଚ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଅନେକୈଃ ସର୍ଵଲୋକୋପହାରୈଃ
ରାଜାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ସେଠାରେ ତୁରନ୍ତ ଅସ୍ନାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ବହୁ ପୁଷ୍ପ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଶର୍ଵଂ ନୃପତିର୍ ଯଥାଵତ୍ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଵାକ୍ଯୈଃ ସର୍ଵଭାଵୋପଯୁକ୍ତୈଃ ତେ ଵାନରା ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ଗୀତଂ ଚ ତଥୈଵ ଚକ୍ରୁଃ
ରାଜା ଯଥାଯଥିଭାବେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସମସ୍ତ ଭାବକୁ ଅନୁକୂଳ କଥାରେ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ କଲେ।
ସୁଖୋଷିତସ୍ ତାଂ ରଜନୀଂ ମହାତ୍ମା ପ୍ରିଯାନୁଯୁକ୍ତଃ ସଂଵୃତଃ ପ୍ରେମଵଦ୍ଭିଃ ଦୁଃଖଂ ଜହୌ ସର୍ଵମ୍ ଅମିତ୍ରସଂଭଵଂ କିଂ ନାପ୍ଯତେ ଗୌତମୀସେଵନେନ
ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ପ୍ରେମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସଙ୍ଗୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ସେ ରାତିଟିକୁ ଖୁସିରେ କାଟିଲେ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା—ଏମିତି ଗୌତମୀଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ଜଣେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କଣସି ଦୁଃଖ ରହିଯାଏ?
ସଵିସ୍ମଯଃ ପଶ୍ଯତି ଭୃତ୍ଯଵର୍ଗଂ ଗୋଦାଵରୀଂ ସ୍ତୌତି ଚ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ସଂମାନଯନ୍ ଭୃତ୍ଯଗଣଂ ସମଗ୍ରମ୍ ଅଵାପ ରାମଃ କମପି ପ୍ରମୋଦମ୍
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ନିଜ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଗୋଦାବରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସମସ୍ତ ଦାସମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ରାମ ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ନାଦ୍ଯାପି ତୃପ୍ତାସ୍ ତୁ ଭଵାମ ତୀର୍ଥେ କଂଚିଚ୍ ଚ କାଲଂ ନିଵସାମ ଚାତ୍ର ଵତ୍ସ୍ଯାମ ଚାତ୍ରୈଵ ପରାଶ୍ ଚତସ୍ରୋ ରାତ୍ରୀର୍ ଅଥୋ ଯାମ ଵୃତାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅଯୋଧ୍ଯାମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଆମେ ଏଯାଁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ, ଏଠାରେ କିଛି ସମୟ ରୁହିବା; ଏଠାରେ ଆଉ ଚାରି ରାତି ରହିବା, ତାପରେ ଆମେ ଆଉଧ୍ୟାକୁ ଫେରିବା।
ତସ୍ଯାଥ ଵାକ୍ଯଂ ହରଯୋ ଽନୁମେନିରେ ତଥୈଵ ରାତ୍ରୀର୍ ଅପରାଶ୍ ଚତସ୍ରଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦେଵଂ ସକଲେଶ୍ଵରଂ ତଂ ଭ୍ରାତୃପ୍ରିଯଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଅଥୋ ଜଗାମ
ତାଙ୍କର କଥାକୁ ବାନରମାନେ ମନୋମନେ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ, ଏବଂ ଏଭଳି ଚାରି ରାତି ଦେବତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ଭାଇଙ୍କ ପ୍ରିୟ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଜଗତ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧଂ ଯସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵାତ୍ ପ୍ରବଲୋ ଦଶାସ୍ଯଃ ଏଵଂ ତୁ ପଞ୍ଚାହମ୍ ଅଥୋଷିରେ ତେ ସ୍ଵଂ ସ୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପିତଲିଙ୍ଗମ୍ ଅର୍ଚ୍ଯ
ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ବଶ ହୋଇଥିଲେ; ସେଠାରେ ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ରହିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜେ ଥାପିଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶୁଶ୍ରୂଷଣଂ ତତ୍ର କରୋତି ଵାଯୋଃ ସୁତୋ ଽନୁଗାମୀ ହନୁମାନ୍ ନୃପସ୍ଯ ଗଚ୍ଛନ୍ ନୃପେନ୍ଦ୍ରୋ ହନୁମନ୍ତମ୍ ଆହ ଲିଙ୍ଗାନି ସର୍ଵାଣି ଵିସର୍ଜଯସ୍ଵ
ସେଠାରେ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ସେବା କରୁଥିଲେ; ଯିବାବେଳେ ରାଜା ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ସମସ୍ତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଅପସାରଣ କର।'