ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ତୁ ପୁରୀ ଵାରାଣସୀ ଅଭୂତ୍ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମ୍ ଉତ୍ତମଧନ୍ଵିନାମ୍
ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ସହର ଥିଲା ବାରାଣସୀ। ଏହି ସହର ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଶତମାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର, ଅଧିକାର କରୁଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ଦିଵୋଦାସୋ ନରାଧିପଃ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ତଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ହୃତଂ ଯେନ ବଲୀଯସା
ସେମାନେ ହତ୍ୟା ହେବା ପରେ, ରାଜା ଦିବୋଦାସ ଏଠାରେ ବସିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ନେଇଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଦିଵୋଦାସେନ ବାଲେତି ଘୃଣଯା ସ ଵିସର୍ଜିତଃ
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ଦୟାରେ ଛୋଟବେଳେ ଘରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ।
ହୈହଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦ୍ଯଂ ହୃତଵାନ୍ ଵୈ ମହୀପତିଃ ଆଜହ୍ରେ ପିତୃଦାଯାଦ୍ଯଂ ଦିଵୋଦାସହୃତଂ ବଲାତ୍
ରାଜା ହୈହୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ; ଦିବୋଦାସ ଯେଉଁ ଭୂମି ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ, ତାହାକୁ ଶକ୍ତିବଳେ ନେଇଥିଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରେଣ ଦୁର୍ଦମେନ ମହାତ୍ମନା ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତୋ ମହାଭାଗାଃ କୃତଶ୍ ଚାତ୍ମୀଯତେଜସା
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ମହାନ୍ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଶତ୍ରୁତାର ସମାପ୍ତି କରିଥିଲେ, ହେ ମହାଭାଗ।
ଦିଵୋଦାସାଦ୍ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଵୀରୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରତର୍ଦନଃ ତେନ ବାଲେନ ପୁତ୍ରେଣ ପ୍ରହୃତଂ ତୁ ପୁନର୍ ବଲମ୍
ଦିବୋଦାସଙ୍କଠାରୁ ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ନାମକ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି ଛୋଟ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଶକ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା ହେଲା।
ପ୍ରତର୍ଦନସ୍ଯ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵତ୍ସଭର୍ଗୌ ସୁଵିଶ୍ରୁତୌ ଵତ୍ସପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅଲର୍କସ୍ ତୁ ସଂନତିସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ବତ୍ସଭାର୍ଗ ଓ ବତ୍ସ, ଦୁହେଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବତ୍ସଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅଳର୍କ, ଏବଂ ସମ୍ନତି ଥିଲେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ।
ଅଲର୍କସ୍ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସତ୍ଯସଂଗରଃ ଅଲର୍କଂ ପ୍ରତି ରାଜର୍ଷିଂ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରାତନୈଃ
ଅଳର୍କ, ତାଙ୍କର ପୁଅ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜର୍ଷି ଅଳର୍କ ବିଷୟରେ ପୁରୁଣା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଯାଯାଇଥିଲା।
ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଯୁଵା ରୂପେଣ ସଂପନ୍ନଃ ପ୍ରାଗ୍ ଆସୀଚ୍ ଚ କୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଯୁବକ ରୂପରେ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ରସାଦେନ ପରମାଯୁର୍ ଅଵାପ୍ତଵାନ୍ ତସ୍ଯାସୀତ୍ ସୁମହଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନଃ
ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ବିଶାଳ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଶାପସ୍ଯାନ୍ତେ ମହାବାହୁର୍ ହତ୍ଵା କ୍ଷେମକରାକ୍ଷସମ୍ ରମ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ପୁନଃ
ଶାପ ଶେଷରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଳର୍କ କ୍ଷେମକର ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମାରି, ପୁନିଥରେ ସୁନ୍ଦର ବାରାଣସୀ ସହର ତିଆରି କଲେ।
ସଂନତେର୍ ଅପି ଦାଯାଦଃ ସୁନୀଥୋ ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ସୁନୀଥସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷେମୋ ନାମ ମହାଯଶାଃ
ସମ୍ନତିଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ସୁନୀଥ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ସୁନୀଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କ୍ଷେମ, ଯିଏ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
କ୍ଷେମସ୍ଯ କେତୁମାନ୍ ପୁତ୍ରଃ ସୁକେତୁସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ସୁକେତୋସ୍ ତନଯଶ୍ ଚାପି ଧର୍ମକେତୁର୍ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
କ୍ଷେମଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କେତୁମାନ୍, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁକେତୁ। ସୁକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମକେତୁ।
ଧର୍ମକେତୋସ୍ ତୁ ଦାଯାଦଃ ସତ୍ଯକେତୁର୍ ମହାରଥଃ ସତ୍ଯକେତୁସୁତଶ୍ ଚାପି ଵିଭୁର୍ ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ଧର୍ମକେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ସତ୍ୟକେତୁ, ଏକ ମହାବୀର ରଥୀ। ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଭୁ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ।
ଆନର୍ତସ୍ ତୁ ଵିଭୋଃ ପୁତ୍ରଃ ସୁକୁମାରଶ୍ ଚ ତତ୍ସୁତଃ ସୁକୁମାରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଃ ସୁଧାର୍ମିକଃ
ବିଭୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଆନର୍ତ୍ତ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁକୁମାର। ସୁକୁମାରଙ୍କର ପୁଅ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟକେତୋସ୍ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵେଣୁହୋତ୍ରଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଵେଣୁହୋତ୍ରସୁତଶ୍ ଚାପି ଭାର୍ଗୋ ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବେଣୁହୋତ୍ର, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ। ବେଣୁହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଭାର୍ଗ, ସେମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ।
ଵତ୍ସସ୍ଯ ଵତ୍ସଭୂମିସ୍ ତୁ ଭାର୍ଗଭୂମିସ୍ ତୁ ଭାର୍ଗଜଃ ଏତେ ତ୍ଵ୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପୁତ୍ରା ଜାତା ଵଂଶେ ଽଥ ଭାର୍ଗଵ
ବତ୍ସଙ୍କ ଭୂମିକୁ ବତ୍ସଭୂମି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଭାର୍ଗଭଙ୍କ ଭୂମିକୁ ଭାର୍ଗଭୂମି ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହେମାନେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଏହି ବଂଶରେ ଭାର୍ଗଭ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରାଃ ସହସ୍ରଶଃ ଇତ୍ଯ୍ ଏତେ କାଶ୍ଯପାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ନହୁଷସ୍ଯ ନିବୋଧତ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ — ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ସନ୍ତାନ ହଜାର-ହଜାର ହୋଇଥିଲେ । ଏମାନେ କାଶ୍ୟପଙ୍କ ବଂଶଜ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏବେ ତୁମେ ନହୁଷଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ ।
ଉତ୍ପନ୍ନାଃ ପିତୃକନ୍ଯାଯାଂ ଵିରଜାଯାଂ ମହୌଜସଃ ନହୁଷସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଃ ଷଡ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋପମତେଜସଃ
ପିତୃମାନେ ଯିଏଁ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟା ବିରଜାଙ୍କୁ ଠାରୁ ନହୁଷଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛଅଜଣ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଥିଲା ।
ଯତିର୍ ଯଯାତିଃ ସଂଯାତିର୍ ଆଯାତିଃ ପାର୍ଶ୍ଵକୋ ଽଭଵତ୍ ଯତିର୍ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତୁ ତେଷାଂ ଵୈ ଯଯାତିସ୍ ତୁ ତତଃ ପରମ୍
ଯତି, ଯୟାତି, ସଂୟାତି, ଆୟାତି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱକ — ଏହିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯତି ଠାରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, ତାପରେ ଯୟାତି ଥିଲେ ।
କକୁତ୍ସ୍ଥକନ୍ଯାଂ ଗାଂ ନାମ ଲେଭେ ପରମଧାର୍ମିକଃ ଯତିସ୍ ତୁ ମୋକ୍ଷମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ବ୍ରହ୍ମଭୂତୋ ଽଭଵନ୍ ମୁନିଃ
ଅତି ଧର୍ମିକ ଯତି କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ କନ୍ୟା ଗାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ମୋକ୍ଷକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନି ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ତେଷାଂ ଯଯାତିଃ ପଞ୍ଚାନାଂ ଵିଜିତ୍ଯ ଵସୁଧାମ୍ ଇମାମ୍ ଦେଵଯାନୀମ୍ ଉଶନସଃ ସୁତାଂ ଭାର୍ଯାମ୍ ଅଵାପ ସଃ
ସେହି ପାଞ୍ଚ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯୟାତି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଜିତି, ଉଶନାସଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୟାନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଶର୍ମିଷ୍ଠାମ୍ ଆସୁରୀଂ ଚୈଵ ତନଯାଂ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ ଯଦୁଂ ଚ ତୁର୍ଵସୁଂ ଚୈଵ ଦେଵଯାନୀ ଵ୍ଯଜାଯତ
ଏବଂ ଭୃଷପର୍ବଙ୍କ ଅସୁର କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ, ଦେବୟାନୀ ମାଧ୍ୟମରେ, ଯୟାତିଙ୍କୁ ଯଦୁ ଓ ତୁର୍ବସୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ।
ଦ୍ରୁହ୍ଯଂ ଚାନୁଂ ଚ ପୁରୁଂ ଚ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଵାର୍ଷପର୍ଵଣୀ ତସ୍ମୈ ଶକ୍ରୋ ଦଦୌ ପ୍ରୀତୋ ରଥଂ ପରମଭାସ୍ଵରମ୍
ଏବଂ ଭୃଷପର୍ବଙ୍କ କନ୍ୟା ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ, ଅନୁ ଓ ପୁରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରଥ ଦେଇଥିଲେ ।
ଅଙ୍ଗଦଂ କାଞ୍ଚନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯୈଃ ପରମଵାଜିଭିଃ ଯୁକ୍ତଂ ମନୋଜଵୈଃ ଶୁଭ୍ରୈର୍ ଯେନ କାର୍ଯଂ ସମୁଦ୍ଵହନ୍
ସେହି ରଥଟି ସୁନାର ଅଳଂକାରରେ ଶୋଭିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ତାଙ୍କ କାମ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିଲେ ।
ସ ତେନ ରଥମୁଖ୍ଯେନ ଷଡ୍ରାତ୍ରେଣାଜଯନ୍ ମହୀମ୍ ଯଯାତିର୍ ଯୁଧି ଦୁର୍ଧର୍ଷସ୍ ତଥା ଦେଵାନ୍ ସଦାନଵାନ୍
ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଦ୍ୱାରା, ଛଅ ରାତିରେ, ଯୟାତି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ, ପୃଥିବୀ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଗିଥିଲେ ।
ସରଥଃ କୌରଵାଣାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଅଭଵତ୍ ତଦା ସଂଵର୍ତଵସୁନାମ୍ନସ୍ ତୁ କୌରଵାଜ୍ ଜନମେଜଯାତ୍
ସେହି ରଥ ପରେ ସମସ୍ତ କୌରବମାନେ, ସମ୍ବର୍ତ୍ତବସୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା ।
କୁରୋଃ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ରରାଜ୍ଞଃ ପାରୀକ୍ଷିତସ୍ଯ ହ ଜଗାମ ସ ରଥୋ ନାଶଂ ଶାପାଦ୍ ଗର୍ଗସ୍ଯ ଧୀମତଃ
କୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ପାରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ରଥଟି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଗର୍ଗଙ୍କ ଶାପରେ, ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।
ଗର୍ଗସ୍ଯ ହି ସୁତଂ ବାଲଂ ସ ରାଜା ଜନମେଜଯଃ କାଲେନ ହିଂସଯାମ୍ ଆସ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମ୍ ଅଵାପ ସଃ
ରାଜା ଜନମେଜୟ ସମୟ ଆସିବା ପରେ, ଗର୍ଗଙ୍କ ଶିଶୁ ପୁତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଏହିପରି ତିନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଗଲା ।
ସ ଲୋହଗନ୍ଧୀ ରାଜର୍ଷିଃ ପରିଧାଵନ୍ନ୍ ଇତସ୍ ତତଃ ପୌରଜାନପଦୈସ୍ ତ୍ଯକ୍ତୋ ନ ଲେଭେ ଶର୍ମ କର୍ହିଚିତ୍
ସେହି ରାଜା ଋଷି ଲୋହର ଗନ୍ଧ ଲାଗିଥିଲେ, ଏଠୁ ସେଠୁ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ, ପ୍ରଜା ଓ ଦେଶବାସୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଇଥିଲେ, ସେ କେବେ ଶାନ୍ତି ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ ।