ତତ୍ଯାଜ ତାଂ ସ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଽପି ତାଂ ତାରାଂ ଜଗୃହେ କଵିଃ ଶୁକ୍ରୋ ଽପି ଦେଵାନ୍ ଆହୂଯ ଋଷୀନ୍ ପିତୃଗଣାଂସ୍ ତଥା
ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଛାଡିଦେଲେ, କବି ତାରାଙ୍କୁ ନେଲେ। ଶୁକ୍ର ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ନଦୀର୍ ନଦାଂଶ୍ ଚ ଵିଵିଧାନ୍ ଓଷଧୀଶ୍ ଚ ପତିଵ୍ରତାଃ ତତଃ ସଂପ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଆରେଭେ ତାରାଵୃତ୍ତଵିନିଷ୍କ୍ରଯମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ନଦୀ, ନଦୀଦେବତା ଓ ପତିବ୍ରତା ଔଷଧୀମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତାରାଙ୍କ ବିବାଦର ସମାଧାନ ଖୋଜିବାକୁ।
ତତଃ ଶ୍ରୁତିଃ ସୁରାନ୍ ଆହ ଗୌତମ୍ଯାଂ ଭକ୍ତିତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଇଯମ୍ ସ୍ନାନଂ କରୋତୁ ଜୀଵେନ ତାରା ପୂତା ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାପରେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟବାଣୀ କହିଲା: 'ତାରା ଯଦି ଗୌତମୀ ନଦୀରେ ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ପବିତ୍ର ହେବେ।'
ରହସ୍ଯମ୍ ଏତତ୍ ପରମଂ ନ କଥ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ କସ୍ଯଚିତ୍ ସର୍ଵାସ୍ଵ୍ ଅପି ଦଶାସ୍ଵ୍ ଏହ ଶରଣଂ ଗୌତମୀ ନୃଣାମ୍
ଏହା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ତଥ୍ୟ, କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଗୌତମୀ ନଦୀ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
ତଥାକରୋଚ୍ ଚୈଵ ତାରା ଭର୍ତ୍ରା ସ୍ନାନଂ ଯଥାଵିଧି ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିର୍ ଅଭୂତ୍ ତତ୍ର ଜଯଶବ୍ଦୋ ଵ୍ଯଵର୍ତତ
ତାରା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କଲେ। ସେଠାରେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା ଓ ଜୟଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
ପୁନର୍ ଵୈ ଦେଵା ଅଦଦୁଃ ପୁନର୍ ମନୁଷ୍ଯା ଉତ ରାଜାନଃ ସତ୍ଯଂ କୃଣ୍ଵାନା ବ୍ରହ୍ମଜାଯାଂ ପୁନର୍ ଦଦୁଃ
ପୁଣିଥରେ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରାଜାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜାୟକୁ ଫେରାଇଦେଲେ। ସେମାନେ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ପୁନର୍ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଜାଯାଂ କୃତାଂ ଦେଵୈର୍ ଅକଲ୍ମଷାମ୍ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେମମ୍ ଅଭୂତ୍ ତତ୍ର ତସ୍ମାତ୍ ତୀର୍ଥଂ ମହାମୁନେ
ଦେବତାମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜାୟକୁ ଫେରାଇଦେଲେ, ସେଠାରେ ସବୁ କିଛି ଶାନ୍ତି ହେଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ମହାମୁନି, ସେଠି ତୀର୍ଥ ହେଲା।
ପୁନର୍ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଜାଯାଂ କୃତାଂ ଦେଵୈର୍ ଅକଲ୍ମଷାମ୍ ସର୍ଵଂ କ୍ଷେମମ୍ ଅଭୂତ୍ ତତ୍ର ତସ୍ମାତ୍ ତୀର୍ଥଂ ମହାମୁନେ ତଦ୍ ଅଭୂତ୍ ସକଲାଘୌଘଧ୍ଵଂସନଂ ସର୍ଵକାମଦମ୍ ଆନନ୍ଦଂ କ୍ଷେମମ୍ ଅଭଵତ୍ ସୁରାଣାମ୍ ଅସୁରାରିଣାମ୍
ଦେବତାମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜାୟକୁ ପୁଣି ଫେରାଇଦେଲେ, ସେଠାରେ ସବୁ କିଛି ଶାନ୍ତି ହେଲା। ଏହି କାରଣରୁ, ମହାମୁନି, ସେ ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ଦେବତା ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଓ କ୍ଷେମ ଦେଇଥାଏ।
ବୃହସ୍ପତେଶ୍ ଚ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ତାରାଯାଶ୍ ଚ ଵିଶେଷତଃ ପରମାନନ୍ଦମ୍ ଆପନ୍ନୋ ଗୁରୁର୍ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଅଭାଷତ
ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର ଓ ବିଶେଷ କରି ତାରା ପାଇଁ, ଗୁରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ଵଂ ଗୌତମି ସଦା ପୂଜ୍ଯା ସର୍ଵେଷାମ୍ ଅପି ମୁକ୍ତିଦା ଵିଶେଷତସ୍ ତୁ ସିଂହସ୍ଥେ ମଯି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯପାଵନୀ
ହେ ଗୌତମୀ, ତୁମେ ସଦା ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା। ବିଶେଷ କରି, ମୁଁ ସିଂହରାଶିରେ ଥିଲେ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କର।
ଭଵିଷ୍ଯସି ସରିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠେ ସର୍ଵତୀର୍ଥୈଃ ସମନ୍ଵିତା ଯାନି କାନି ଚ ତୀର୍ଥାନି ସ୍ଵର୍ଗମୃତ୍ଯୁରସାତଲେ ତ୍ଵାଂ ସ୍ନାତୁଂ ତାନି ଯାସ୍ଯନ୍ତି ମଯି ସିଂହସ୍ଥିତେ ଽମ୍ବିକେ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ସହିତ ସରିତ୍ସ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ। ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳରେ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସିଂହରାଶିରେ ମୋ ଥିବାବେଳେ ସେମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସିବେ, ହେ ମା।
ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯମ୍ ଆଯୁଷ୍ଯମ୍ ଆରୋଗ୍ଯଶ୍ରୀଵିଵର୍ଧନମ୍ ସୌଭାଗ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯଜନନଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଆନନ୍ଦନାମକମ୍
ଆନନ୍ଦ ନାମକ ତୀର୍ଥ ଧନ୍ୟତା, କୀର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତତ୍ର ପଞ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ତୀର୍ଥାନ୍ଯ୍ ଆହ ସ ଗୌତମଃ ସ୍ମରଣାତ୍ ପଠନାଦ୍ ଵାପି ଇଷ୍ଟୈଃ ସଂଯୁଜ୍ଯତେ ସଦା
ସେଠି ଗୌତମ ପଞ୍ଚହଜାର ତୀର୍ଥ ଘୋଷଣା କଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କିମ୍ବା ପାଠ କଲେ, ମନୋରଥ ସଦା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଶିଵସ୍ଯାତ୍ର ନିଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ନନ୍ଦୀ ଗଙ୍ଗାତଟେ ଽନିଶମ୍ ସାକ୍ଷାଚ୍ ଚରତ୍ଯ୍ ଅସୌ ଧର୍ମସ୍ ତସ୍ମାନ୍ ନନ୍ଦୀତଟଂ ସ୍ମୃତମ୍ ଆନନ୍ଦମ୍ ଅପି ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵାନନ୍ଦଵିଵର୍ଧନାତ୍
ଏଠି ଯେଉଁଠାରେ ଶିବ ବସିଛନ୍ତି, ନନ୍ଦୀ ସଦା ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଚରଣ କରନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଏହାକୁ ନନ୍ଦୀତଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ଆନନ୍ଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ଭାଵତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଯତ୍ର ସାକ୍ଷାଦ୍ ଭଵଃ ସ୍ଥିତଃ ଅଶେଷଜଗଦନ୍ତସ୍ଥୋ ଭୂତାତ୍ମା ସଚ୍ଚିଦାକୃତିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ଭବ ଥିବେ, ସେଠିକୁ 'ଭାବତୀର୍ଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ସେ ଭବ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ସତ୍ୟ, ଚେତନା ଓ ଆନନ୍ଦ ।
ତତ୍ରେମାଂ ଶୃଣୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କଥାଂ ପୁଣ୍ଯତମାଂ ଶୁଭାମ୍ ସୂର୍ଯଵଂଶକରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଧୁରଂଧରଃ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା କହିବି; ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ଏକ ମହାନ ବୀର, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜାଙ୍କ ବିଷୟରେ ।
ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିର୍ ଆଖ୍ଯାତଃ ସର୍ଵଧର୍ମେଷୁ ପାରଗଃ ତିସ୍ରଃ କୋଟ୍ଯୋ ଽର୍ଧକୋଟିଶ୍ ଚ ଵର୍ଷାଣାଂ ରାଜ୍ଯ ଆସ୍ଥିତଃ
ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ପ୍ରାଚୀନବର୍ହି, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ତିରିସ ଲକ୍ଷ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯେଦୃଶଂ ଵ୍ରତଂ ଚାସୀଦ୍ ଯଦ୍ ଅହଂ ଯୌଵନଚ୍ଯୁତଃ ଭଵେଯଂ ପ୍ରିଯଯା ଵାପି ପୁତ୍ରୈର୍ ଵା ପ୍ରିଯଵସ୍ତୁଭିଃ
ତାଙ୍କର ଏମିତି ଏକ ବ୍ରତ ଥିଲା: ଯେତେବେଳେ ମୋର ଯୌବନ ଶେଷ ହେବ, ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପୁଅ କିମ୍ବା ପ୍ରିୟ ସମ୍ପତ୍ତି ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବି—
ଵିଯୁଜ୍ଯେଯଂ ତତୋ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯେ ଽହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ଵିଵେକିନାଂ କୁଲୀନାନାମ୍ ଇଦମ୍ ଏଵୋଚିତଂ ନୃଣାମ୍
—ସେତେବେଳେ ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଛାଡିଦେବି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଉତ୍ତମ କୁଳର ଓ ବିବେକୀ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ।
ସ୍ଥୀଯତେ ଵିଜନେ କ୍ଵାପି ଵିରକ୍ତୈର୍ ଵିଭଵକ୍ଷଯେ ତସ୍ମିନ୍ ପ୍ରଶାସତି ମହୀଂ ନ ଵିଯୋଗଃ ପ୍ରିଯୈଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଧନ ହରାଇ ଯାଇଥିବା ବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ନିରାସକ୍ତ ହୋଇ, କୌଣସି ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରନ୍ତି, ପ୍ରିୟ ଲୋକମାନେଠାରୁ କେବେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବେ ନାହିଁ ।
ନାଧିଵ୍ଯାଧୀ ନ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷଂ ନ ବନ୍ଧୁକଲହୋ ନୃଣାମ୍ ତସ୍ମିଞ୍ ଶାସତି ରାଜ୍ଯଂ ତୁ ନ ଚ କଶ୍ଚିଦ୍ ଵିଯୁଜ୍ଯତେ
ସେ ରାଜ୍ୟରେ ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡା କେବେ ହୁଏନାହିଁ; ସେ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିବା ବେଳେ କେହି କେହିଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଉନାହିଁ ।
ତତଃ ପୁତ୍ରାର୍ଥମ୍ ଅକରୋଦ୍ ଯଜ୍ଞଂ ରାଜା ମହାମତିଃ ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଵରଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ତାପରେ, ପୁଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଏକ ବଳି କରିଥିଲେ; ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାମତ ବର ଦେଲେ ।
ଗୌତମୀତୀରସଂସ୍ଥାଯ ରାଜ୍ଞେ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ପୁତ୍ରଂ ଦେହୀତି ରାଜା ଵୈ ଭଵଂ ପ୍ରାହ ସ ଭାର୍ଯଯା
ଗୌତମୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ରାଜାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ରାଜା ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଭବଙ୍କୁ ପୁଅ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ଭଵଃ ପ୍ରାହ ନୃପଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପଶ୍ଯ ନେତ୍ରଂ ତୃତୀଯକମ୍ ତତଃ ପଶ୍ଯତି ରାଜେନ୍ଦ୍ରେ ଭଵସ୍ଯାକ୍ଷି ତୁ ମାନଦ
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଭବ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୋ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖ'; ତାପରେ, ରାଜା ଭବଙ୍କ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିଲେ ।
ଚକ୍ଷୁର୍ଦୀପ୍ତ୍ଯାଭଵତ୍ ପୁତ୍ରୋ ମହିମା ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଯେନାକାରି ସ୍ତୁତିଃ ପୁଣ୍ଯା ମହିମ୍ନ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତା
ସେ ଚକ୍ଷୁର ତେଜରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହାର ନାମ ମହିମା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 'ମହିମ୍ନ' ନାମକ ପୁଣ୍ୟମୟ ସ୍ତୁତି ରଚିତ ହେଲା ।
କିମ୍ ଅଲଭ୍ଯଂ ଭଗଵତି ପ୍ରସନ୍ନେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକେ ଯଂ ନିତ୍ଯମ୍ ଅନୁଵର୍ତନ୍ତେ ହରିବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ
ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ୍ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋନ୍ତି, ତେବେ କଣସି ଜିନିଷ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି କି? ଯାହାଙ୍କୁ ହରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଦେବତାମାନେ ସଦା ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରାପ୍ତପୁତ୍ରଶ୍ ଚ ନୃପତିସ୍ ତୀର୍ଥଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯମ୍ ଅଯାଚତ ମହାପାପମହାରୋଗମହାଵ୍ଯସନିନାଂ ନୃଣାମ୍
ପୁଅ ପାଇଁ ରାଜା ମିଳିଲାପରେ, ସେ ତୀର୍ଥର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଚାହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାପାପ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଓ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇପାରିବେ ।
ନାନାଵିପଦ୍ଗଣାର୍ତାନାଂ ସର୍ଵାଭିମତଲବ୍ଧଯେ ପ୍ରାଦାଜ୍ ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯଂ ଭଵଶ୍ ଚାପି ଭାଵତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ ଉଚ୍ଯତେ
ବିଭିନ୍ନ ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଭବ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଲେ; ଏହିଠାରୁ ଏହାକୁ 'ଭାବତୀର୍ଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ତତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ଭଵପ୍ରସାଦାଦ୍ ଅଭଵତ୍ ସୁତଃ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ; ଭବଙ୍କ କୃପାରେ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଙ୍କୁ ପୁଅ ମିଳିଥିଲା ।
ମହିମା ଗୌତମୀତୀରେ ଭାଵତୀର୍ଥଂ ତଦ୍ ଉଚ୍ଯତେ ତତ୍ର ସପ୍ତତି ତୀର୍ଥାନି ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯ୍ ଅଖିଲଦାନି ଚ
ମହିମା ଗୌତମୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ସେଠିକୁ 'ଭାବତୀର୍ଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ସେଠାରେ ସତରିଟି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ ।