ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ ଚୈଵ ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଶଲାତ୍ମଜ ଆର୍ଷ୍ଟିସେଣସ୍ ତନଯସ୍ ତସ୍ଯ କାଶ୍ଯପଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏଭଳି; ଶଳଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଋଷି ଆର୍ଷ୍ଟିସେନ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କାଶ୍ୟପ।
କାଶସ୍ଯ କାଶିପୋ ରାଜା ପୁତ୍ରୋ ଦୀର୍ଘତପାସ୍ ତଥା ଧନୁସ୍ ତୁ ଦୀର୍ଘତପସୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଧନ୍ଵନ୍ତରିସ୍ ତତଃ
କାଶଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରାଜା କାଶିପ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଦୀର୍ଘତପସ୍; ଦୀର୍ଘତପସଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ଥିଲେ ଧନ୍ୱନ୍ତରି।
ତପସୋ ଽନ୍ତେ ସୁମହତୋ ଜାତୋ ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଧୀମତଃ ପୁନର୍ ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ ଦେଵୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵ୍ ଇହ ଜନ୍ମନି
ବଡ଼ ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ, ଧନ୍ୱନ୍ତରି ପୁନି ଧୀର ଓ ବୃଦ୍ଧ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦେବତା ହୋଇ, ଏଠାରେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଅବତରିଲେ।
ତସ୍ଯ ଗେହେ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଦେଵୋ ଧନ୍ଵନ୍ତରିସ୍ ତଦା କାଶିରାଜୋ ମହାରାଜଃ ସର୍ଵରୋଗପ୍ରଣାଶନଃ
ତାଙ୍କର ଘରେ ଦେବତା ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେତିବେଳେ କାଶୀର ମହାନ ରାଜା, ସମସ୍ତ ରୋଗର ନାଶକ ହେଲେ।
ଆଯୁର୍ଵେଦଂ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯେହ ସ ଭିଷକ୍କ୍ରିଯଃ ତମ୍ ଅଷ୍ଟଧା ପୁନର୍ ଵ୍ଯସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ଭୃଗୁବଂଶୀ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁର୍ବେଦ ଶିଖି, ସେ ଏଠାରେ ଚିକିତ୍ସକ ହେଲେ; ସେ ଏହାକୁ ଅଷ୍ଟ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶିଖାଇଲେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରେସ୍ ତୁ ତନଯଃ କେତୁମାନ୍ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ଅଥ କେତୁମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଵୀରୋ ଭୀମରଥଃ ସ୍ମୃତଃ
ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କେତୁମାନ୍; କେତୁମାନ୍ଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରବଳ ଭୀମରଥ।
ପୁତ୍ରୋ ଭୀମରଥସ୍ଯାପି ଦିଵୋଦାସଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଦିଵୋଦାସସ୍ ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ଵାରାଣସ୍ଯଧିପୋ ଽଭଵତ୍
ଭୀମରଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରଜାପତି ଦିବୋଦାସ; ଦିବୋଦାସ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୋଇ, ବାରାଣସୀର ରାଜା ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏଵ କାଲେ ତୁ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶୂନ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ କ୍ଷେମକୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂନ୍ୟ ଥିବା ବେଳେ, କ୍ଷେମକ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ବାରାଣସୀ ନଗରକୁ ବସାଇଲେ।
ଶପ୍ତା ହି ସା ମତିମତା ନିକୁମ୍ଭେନ ମହାତ୍ମନା ଶୂନ୍ଯା ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ଭଵିତ୍ରୀ ତୁ ନ ସଂଶଯଃ
ବିଦ୍ୱାନ୍ ଏବଂ ମହାନ୍ ନିକୁମ୍ଭ ତାକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ଏହି ଶାପରେ ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ରହିବାକୁ ପଡିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯାଂ ହି ଶପ୍ତମାତ୍ରାଯାଂ ଦିଵୋଦାସଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଵିଷଯାନ୍ତେ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଗୋମତ୍ଯାଂ ସଂନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ଏହି ଶାପ ଲାଗିବା ସହିତ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଦିବୋଦାସ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସୀମାନ୍ତରେ ଗୋମତୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସହର ତିଆରି କଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ତୁ ପୁରୀ ଵାରାଣସୀ ଅଭୂତ୍ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମ୍ ଉତ୍ତମଧନ୍ଵିନାମ୍
ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ସହର ଥିଲା ବାରାଣସୀ। ଏହି ସହର ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଶତମାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର, ଅଧିକାର କରୁଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ଦିଵୋଦାସୋ ନରାଧିପଃ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ତଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ହୃତଂ ଯେନ ବଲୀଯସା
ସେମାନେ ହତ୍ୟା ହେବା ପରେ, ରାଜା ଦିବୋଦାସ ଏଠାରେ ବସିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ନେଇଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଦିଵୋଦାସେନ ବାଲେତି ଘୃଣଯା ସ ଵିସର୍ଜିତଃ
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ଦୟାରେ ଛୋଟବେଳେ ଘରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ।
ହୈହଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦ୍ଯଂ ହୃତଵାନ୍ ଵୈ ମହୀପତିଃ ଆଜହ୍ରେ ପିତୃଦାଯାଦ୍ଯଂ ଦିଵୋଦାସହୃତଂ ବଲାତ୍
ରାଜା ହୈହୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ; ଦିବୋଦାସ ଯେଉଁ ଭୂମି ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ, ତାହାକୁ ଶକ୍ତିବଳେ ନେଇଥିଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରେଣ ଦୁର୍ଦମେନ ମହାତ୍ମନା ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତୋ ମହାଭାଗାଃ କୃତଶ୍ ଚାତ୍ମୀଯତେଜସା
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ମହାନ୍ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଶତ୍ରୁତାର ସମାପ୍ତି କରିଥିଲେ, ହେ ମହାଭାଗ।
ଦିଵୋଦାସାଦ୍ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଵୀରୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରତର୍ଦନଃ ତେନ ବାଲେନ ପୁତ୍ରେଣ ପ୍ରହୃତଂ ତୁ ପୁନର୍ ବଲମ୍
ଦିବୋଦାସଙ୍କଠାରୁ ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ନାମକ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି ଛୋଟ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଶକ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା ହେଲା।
ପ୍ରତର୍ଦନସ୍ଯ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵତ୍ସଭର୍ଗୌ ସୁଵିଶ୍ରୁତୌ ଵତ୍ସପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅଲର୍କସ୍ ତୁ ସଂନତିସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ବତ୍ସଭାର୍ଗ ଓ ବତ୍ସ, ଦୁହେଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବତ୍ସଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅଳର୍କ, ଏବଂ ସମ୍ନତି ଥିଲେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ।
ଅଲର୍କସ୍ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସତ୍ଯସଂଗରଃ ଅଲର୍କଂ ପ୍ରତି ରାଜର୍ଷିଂ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରାତନୈଃ
ଅଳର୍କ, ତାଙ୍କର ପୁଅ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜର୍ଷି ଅଳର୍କ ବିଷୟରେ ପୁରୁଣା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଯାଯାଇଥିଲା।
ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଯୁଵା ରୂପେଣ ସଂପନ୍ନଃ ପ୍ରାଗ୍ ଆସୀଚ୍ ଚ କୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଯୁବକ ରୂପରେ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ରସାଦେନ ପରମାଯୁର୍ ଅଵାପ୍ତଵାନ୍ ତସ୍ଯାସୀତ୍ ସୁମହଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନଃ
ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ବିଶାଳ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଶାପସ୍ଯାନ୍ତେ ମହାବାହୁର୍ ହତ୍ଵା କ୍ଷେମକରାକ୍ଷସମ୍ ରମ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ପୁନଃ
ଶାପ ଶେଷରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଳର୍କ କ୍ଷେମକର ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମାରି, ପୁନିଥରେ ସୁନ୍ଦର ବାରାଣସୀ ସହର ତିଆରି କଲେ।
ସଂନତେର୍ ଅପି ଦାଯାଦଃ ସୁନୀଥୋ ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ସୁନୀଥସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦଃ କ୍ଷେମୋ ନାମ ମହାଯଶାଃ
ସମ୍ନତିଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ସୁନୀଥ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ସୁନୀଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କ୍ଷେମ, ଯିଏ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
କ୍ଷେମସ୍ଯ କେତୁମାନ୍ ପୁତ୍ରଃ ସୁକେତୁସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ସୁକେତୋସ୍ ତନଯଶ୍ ଚାପି ଧର୍ମକେତୁର୍ ଇତି ସ୍ମୃତଃ
କ୍ଷେମଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କେତୁମାନ୍, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁକେତୁ। ସୁକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମକେତୁ।
ଧର୍ମକେତୋସ୍ ତୁ ଦାଯାଦଃ ସତ୍ଯକେତୁର୍ ମହାରଥଃ ସତ୍ଯକେତୁସୁତଶ୍ ଚାପି ଵିଭୁର୍ ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ଧର୍ମକେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ସତ୍ୟକେତୁ, ଏକ ମହାବୀର ରଥୀ। ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଭୁ, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ।
ଆନର୍ତସ୍ ତୁ ଵିଭୋଃ ପୁତ୍ରଃ ସୁକୁମାରଶ୍ ଚ ତତ୍ସୁତଃ ସୁକୁମାରସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଃ ସୁଧାର୍ମିକଃ
ବିଭୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଆନର୍ତ୍ତ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସୁକୁମାର। ସୁକୁମାରଙ୍କର ପୁଅ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟକେତୋସ୍ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଵେଣୁହୋତ୍ରଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଵେଣୁହୋତ୍ରସୁତଶ୍ ଚାପି ଭାର୍ଗୋ ନାମ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ
ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଥିଲେ ବେଣୁହୋତ୍ର, ଯିଏ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ। ବେଣୁହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଭାର୍ଗ, ସେମଧ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ।
ଵତ୍ସସ୍ଯ ଵତ୍ସଭୂମିସ୍ ତୁ ଭାର୍ଗଭୂମିସ୍ ତୁ ଭାର୍ଗଜଃ ଏତେ ତ୍ଵ୍ ଅଙ୍ଗିରସଃ ପୁତ୍ରା ଜାତା ଵଂଶେ ଽଥ ଭାର୍ଗଵ
ବତ୍ସଙ୍କ ଭୂମିକୁ ବତ୍ସଭୂମି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଭାର୍ଗଭଙ୍କ ଭୂମିକୁ ଭାର୍ଗଭୂମି ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହେମାନେ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଏହି ବଂଶରେ ଭାର୍ଗଭ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରାଃ ସହସ୍ରଶଃ ଇତ୍ଯ୍ ଏତେ କାଶ୍ଯପାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ନହୁଷସ୍ଯ ନିବୋଧତ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ — ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ସନ୍ତାନ ହଜାର-ହଜାର ହୋଇଥିଲେ । ଏମାନେ କାଶ୍ୟପଙ୍କ ବଂଶଜ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏବେ ତୁମେ ନହୁଷଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ ।
ଉତ୍ପନ୍ନାଃ ପିତୃକନ୍ଯାଯାଂ ଵିରଜାଯାଂ ମହୌଜସଃ ନହୁଷସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଃ ଷଡ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋପମତେଜସଃ
ପିତୃମାନେ ଯିଏଁ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟା ବିରଜାଙ୍କୁ ଠାରୁ ନହୁଷଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛଅଜଣ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଥିଲା ।
ଯତିର୍ ଯଯାତିଃ ସଂଯାତିର୍ ଆଯାତିଃ ପାର୍ଶ୍ଵକୋ ଽଭଵତ୍ ଯତିର୍ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ ତୁ ତେଷାଂ ଵୈ ଯଯାତିସ୍ ତୁ ତତଃ ପରମ୍
ଯତି, ଯୟାତି, ସଂୟାତି, ଆୟାତି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱକ — ଏହିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯତି ଠାରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ, ତାପରେ ଯୟାତି ଥିଲେ ।