ସମାକ୍ରାମନ୍ତ ବହୁଧା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ତେ ଯଦା ତୁ ସ୍ଵସଂମୂଢା ରାଗୋନ୍ମତ୍ତା ଵିଧର୍ମିଣଃ
ସେମାନେ ନିଜ ମନରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ରାଗରେ ମତ୍ତ ଓ ଧର୍ମହୀନ ହେବା ସହ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଶ୍ ଚ ସଂଵୃତ୍ତା ହତଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମାଃ ତତୋ ଲେଭେ ସ୍ଵମ୍ ଐଶ୍ଵର୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଥାନଂ ତଥୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ହରାଇଥିବା ବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶାସନ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପୁନି ପାଇଲେ।
ହତ୍ଵା ରଜିସୁତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ କାମକ୍ରୋଧପରାଯଣାନ୍ ଯ ଇଦଂ ଚ୍ଯାଵନଂ ସ୍ଥାନାତ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଂ ଶତକ୍ରତୋଃ ଶୃଣୁଯାଦ୍ ଧାରଯେଦ୍ ଵାପି ନ ସ ଦୌର୍ଗତ୍ଯମ୍ ଆପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଲିନ ରଜସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏହି ଶତକ୍ରତୁଙ୍କର ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର କଥା ଯିଏ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ସେ କେବେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।
ରମ୍ଭୋ ଽନପତ୍ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆସୀଚ୍ ଚ ଵଂଶଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଅନେନସଃ ଅନେନସଃ ସୁତୋ ରାଜା ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ
ରମ୍ଭାଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ଏବେ ମୁଁ ଅନେନସଙ୍କର ବଂଶ ଗଥା କହିବି। ଅନେନସଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର।
ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରସୁତଶ୍ ଚାସୀତ୍ ସଂଜଯୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ସଂଜଯସ୍ଯ ଜଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵିଜଯସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଞ୍ଜୟ; ସଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଜୟ, ଓ ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଜୟ।
ଵିଜଯସ୍ଯ କୃତିଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତସ୍ଯ ହର୍ଯତ୍ଵତଃ ସୁତଃ ହର୍ଯତ୍ଵତସୁତୋ ରାଜା ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବିଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କୃତି, କୃତିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ହର୍ୟତ୍ୱତ; ହର୍ୟତ୍ୱତଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ରାଜା ସହଦେବ।
ସହଦେଵସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ନଦୀନ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ନଦୀନସ୍ଯ ଜଯତ୍ସେନୋ ଜଯତ୍ସେନସ୍ଯ ସଂକୃତିଃ
ସହଦେବଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀନ; ନଦୀନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଜୟତ୍ସେନ, ଓ ଜୟତ୍ସେନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସଂକୃତି।
ସଂକୃତେର୍ ଅପି ଧର୍ମାତ୍ମା କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ମହାଯଶାଃ ଅନେନସଃ ସମାଖ୍ଯାତାଃ କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଚାପରଃ
ସଂକୃତିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧ; ଏହେଁ ଅନେନସଙ୍କର ବଂଶଜମାନେ ଓ କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ।
କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧାତ୍ମଜସ୍ ତତ୍ର ସୁନହୋତ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ ସୁନହୋତ୍ରସ୍ଯ ଦାଯାଦାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁନହୋତ୍ର; ସୁନହୋତ୍ରଙ୍କର ତିନିଜଣ ଅତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ।
କାଶଃ ଶଲଶ୍ ଚ ଦ୍ଵାଵ୍ ଏତୌ ତଥା ଗୃତ୍ସମଦଃ ପ୍ରଭୁଃ ପୁତ୍ରୋ ଗୃତ୍ସମଦସ୍ଯାପି ଶୁନକୋ ଯସ୍ଯ ଶୌନକଃ
କାଶ ଓ ଶଳ ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଏହା ସହିତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୃତ୍ସମଦ; ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୁନକ, ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୌନକ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ ଚୈଵ ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରାସ୍ ତଥୈଵ ଚ ଶଲାତ୍ମଜ ଆର୍ଷ୍ଟିସେଣସ୍ ତନଯସ୍ ତସ୍ଯ କାଶ୍ଯପଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏଭଳି; ଶଳଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଋଷି ଆର୍ଷ୍ଟିସେନ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କାଶ୍ୟପ।
କାଶସ୍ଯ କାଶିପୋ ରାଜା ପୁତ୍ରୋ ଦୀର୍ଘତପାସ୍ ତଥା ଧନୁସ୍ ତୁ ଦୀର୍ଘତପସୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଧନ୍ଵନ୍ତରିସ୍ ତତଃ
କାଶଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ରାଜା କାଶିପ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଦୀର୍ଘତପସ୍; ଦୀର୍ଘତପସଙ୍କର ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ଥିଲେ ଧନ୍ୱନ୍ତରି।
ତପସୋ ଽନ୍ତେ ସୁମହତୋ ଜାତୋ ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଧୀମତଃ ପୁନର୍ ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ ଦେଵୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵ୍ ଇହ ଜନ୍ମନି
ବଡ଼ ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ, ଧନ୍ୱନ୍ତରି ପୁନି ଧୀର ଓ ବୃଦ୍ଧ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଦେବତା ହୋଇ, ଏଠାରେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଅବତରିଲେ।
ତସ୍ଯ ଗେହେ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଦେଵୋ ଧନ୍ଵନ୍ତରିସ୍ ତଦା କାଶିରାଜୋ ମହାରାଜଃ ସର୍ଵରୋଗପ୍ରଣାଶନଃ
ତାଙ୍କର ଘରେ ଦେବତା ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେତିବେଳେ କାଶୀର ମହାନ ରାଜା, ସମସ୍ତ ରୋଗର ନାଶକ ହେଲେ।
ଆଯୁର୍ଵେଦଂ ଭରଦ୍ଵାଜାତ୍ ପ୍ରାପ୍ଯେହ ସ ଭିଷକ୍କ୍ରିଯଃ ତମ୍ ଅଷ୍ଟଧା ପୁନର୍ ଵ୍ଯସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରତ୍ଯପାଦଯତ୍
ଭୃଗୁବଂଶୀ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁର୍ବେଦ ଶିଖି, ସେ ଏଠାରେ ଚିକିତ୍ସକ ହେଲେ; ସେ ଏହାକୁ ଅଷ୍ଟ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶିଖାଇଲେ।
ଧନ୍ଵନ୍ତରେସ୍ ତୁ ତନଯଃ କେତୁମାନ୍ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ଅଥ କେତୁମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଵୀରୋ ଭୀମରଥଃ ସ୍ମୃତଃ
ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କେତୁମାନ୍; କେତୁମାନ୍ଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରବଳ ଭୀମରଥ।
ପୁତ୍ରୋ ଭୀମରଥସ୍ଯାପି ଦିଵୋଦାସଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଦିଵୋଦାସସ୍ ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ଵାରାଣସ୍ଯଧିପୋ ଽଭଵତ୍
ଭୀମରଥଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରଜାପତି ଦିବୋଦାସ; ଦିବୋଦାସ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୋଇ, ବାରାଣସୀର ରାଜା ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଏଵ କାଲେ ତୁ ପୁରୀଂ ଵାରାଣସୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶୂନ୍ଯାଂ ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ କ୍ଷେମକୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂନ୍ୟ ଥିବା ବେଳେ, କ୍ଷେମକ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ବାରାଣସୀ ନଗରକୁ ବସାଇଲେ।
ଶପ୍ତା ହି ସା ମତିମତା ନିକୁମ୍ଭେନ ମହାତ୍ମନା ଶୂନ୍ଯା ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ଭଵିତ୍ରୀ ତୁ ନ ସଂଶଯଃ
ବିଦ୍ୱାନ୍ ଏବଂ ମହାନ୍ ନିକୁମ୍ଭ ତାକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ଏହି ଶାପରେ ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ରହିବାକୁ ପଡିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ଯାଂ ହି ଶପ୍ତମାତ୍ରାଯାଂ ଦିଵୋଦାସଃ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରଃ ଵିଷଯାନ୍ତେ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଗୋମତ୍ଯାଂ ସଂନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ଏହି ଶାପ ଲାଗିବା ସହିତ, ଲୋକମାନଙ୍କର ନାୟକ ଦିବୋଦାସ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସୀମାନ୍ତରେ ଗୋମତୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସହର ତିଆରି କଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୂର୍ଵଂ ତୁ ପୁରୀ ଵାରାଣସୀ ଅଭୂତ୍ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମ୍ ଉତ୍ତମଧନ୍ଵିନାମ୍
ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ସହର ଥିଲା ବାରାଣସୀ। ଏହି ସହର ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଶତମାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧର, ଅଧିକାର କରୁଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ନିଵେଶଯାମ୍ ଆସ ଦିଵୋଦାସୋ ନରାଧିପଃ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ତଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ହୃତଂ ଯେନ ବଲୀଯସା
ସେମାନେ ହତ୍ୟା ହେବା ପରେ, ରାଜା ଦିବୋଦାସ ଏଠାରେ ବସିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଦଳିଆ ନେଇଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ଦିଵୋଦାସେନ ବାଲେତି ଘୃଣଯା ସ ଵିସର୍ଜିତଃ
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ଦୟାରେ ଛୋଟବେଳେ ଘରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲେ।
ହୈହଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦ୍ଯଂ ହୃତଵାନ୍ ଵୈ ମହୀପତିଃ ଆଜହ୍ରେ ପିତୃଦାଯାଦ୍ଯଂ ଦିଵୋଦାସହୃତଂ ବଲାତ୍
ରାଜା ହୈହୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ; ଦିବୋଦାସ ଯେଉଁ ଭୂମି ଦଳିଆ ନେଇଥିଲେ, ତାହାକୁ ଶକ୍ତିବଳେ ନେଇଥିଲେ।
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରେଣ ଦୁର୍ଦମେନ ମହାତ୍ମନା ଵୈରସ୍ଯାନ୍ତୋ ମହାଭାଗାଃ କୃତଶ୍ ଚାତ୍ମୀଯତେଜସା
ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ପୁଅ ମହାନ୍ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ତାଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଶତ୍ରୁତାର ସମାପ୍ତି କରିଥିଲେ, ହେ ମହାଭାଗ।
ଦିଵୋଦାସାଦ୍ ଦୃଷଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଵୀରୋ ଜଜ୍ଞେ ପ୍ରତର୍ଦନଃ ତେନ ବାଲେନ ପୁତ୍ରେଣ ପ୍ରହୃତଂ ତୁ ପୁନର୍ ବଲମ୍
ଦିବୋଦାସଙ୍କଠାରୁ ଦୃଷଦ୍ବତୀରେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନ ନାମକ ଏକ ବୀର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି ଛୋଟ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ପୁନି ଶକ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା ହେଲା।
ପ୍ରତର୍ଦନସ୍ଯ ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ଵତ୍ସଭର୍ଗୌ ସୁଵିଶ୍ରୁତୌ ଵତ୍ସପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯ୍ ଅଲର୍କସ୍ ତୁ ସଂନତିସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ବତ୍ସଭାର୍ଗ ଓ ବତ୍ସ, ଦୁହେଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବତ୍ସଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅଳର୍କ, ଏବଂ ସମ୍ନତି ଥିଲେ ପ୍ରତର୍ଦ୍ଦନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ପୁଅ।
ଅଲର୍କସ୍ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ସତ୍ଯସଂଗରଃ ଅଲର୍କଂ ପ୍ରତି ରାଜର୍ଷିଂ ଶ୍ଲୋକୋ ଗୀତଃ ପୁରାତନୈଃ
ଅଳର୍କ, ତାଙ୍କର ପୁଅ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜର୍ଷି ଅଳର୍କ ବିଷୟରେ ପୁରୁଣା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଯାଯାଇଥିଲା।
ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଷଷ୍ଟିର୍ ଵର୍ଷଶତାନି ଚ ଯୁଵା ରୂପେଣ ସଂପନ୍ନଃ ପ୍ରାଗ୍ ଆସୀଚ୍ ଚ କୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷଠି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଯୁବକ ରୂପରେ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ଲୋପାମୁଦ୍ରାପ୍ରସାଦେନ ପରମାଯୁର୍ ଅଵାପ୍ତଵାନ୍ ତସ୍ଯାସୀତ୍ ସୁମହଦ୍ ରାଜ୍ଯଂ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନଃ
ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ବିଶାଳ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।