ପୁଲସ୍ତ୍ଯଵଂଶସଂଭୂତୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ ଦିଶୋ ଵିଜିତ୍ଯ ସର୍ଵାଶ୍ ଚ ସୋମଲୋକମ୍ ଅଜୀଗମତ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାବଣ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଜିତି ସୋମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସୋମେନ ସହ ଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତଂ ଦଶାସ୍ଯମ୍ ଅହମ୍ ଅବ୍ରଵମ୍ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦାସ୍ଯେ ନିଵର୍ତସ୍ଵ ସୋମଯୁଦ୍ଧାଦ୍ ଦଶାନନ
ସୋମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦଶମୁଖୀ ତୟାରି ହେଉଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ କହିଲି— 'ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଦେବି; ଦଶମୁଖୀ, ସୋମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼।'
ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵାଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଶତନାମଭିର୍ ଅନ୍ଵିତମ୍ ଶିଵସ୍ଯ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରାଯ ପ୍ରାଦାଂ ନାରଦ ଶାନ୍ତଯେ
ଏଭଳି କହି, ମୁଁ ଶିବଙ୍କ ୧୦୮ ନାମର ମନ୍ତ୍ର ରାକ୍ଷସମହାରାଜଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଦେଲି, ହେ ନାରଦ।
ନିଃଶ୍ରୀକାଣାଂ ଵିପନ୍ନାନାଂ ନାନାକ୍ଲେଶଜୁଷାଂ ନୃଣାମ୍ ଶରଣଂ ଶିଵ ଏଵାତ୍ର ସଂସାରେ ଽନ୍ଯୋ ନ କଶ୍ଚନ
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖୀ, ଅପମାନିତ, ବିଭିନ୍ନ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏହି ସଂସାରରେ ଶିବ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ।
ତତୋ ନିଵୃତ୍ତଃ ସ ହ ମନ୍ତ୍ରିଯୁକ୍ତସ୍ ତତ୍ ସୋମଲୋକାଜ୍ ଜଯମ୍ ଆପ୍ଯ ରକ୍ଷଃ ସ ପୁଷ୍ପକାରୂଢଗତିଃ ସଗର୍ଵୋ ଲୋକାନ୍ ପୁନଃ ପ୍ରାପ ଜଵାଦ୍ ଦଶାସ୍ଯଃ
ତାପରେ ସେ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ସୋମଲୋକରୁ ଫେରିଗଲେ; ବିଜୟ ଲାଗି, ରାକ୍ଷସ ପୁଷ୍ପକ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଦଶମୁଖୀ ଗର୍ବରେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ପୁନି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ପ୍ରେକ୍ଷମାଣୋ ଦେଵମ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଭୁଵଂ ଚ ନାଗାଂଶ୍ ଚ ଗଜାଂଶ୍ ଚ ଵିପ୍ରାନ୍ ଆଲୋକଯାମ୍ ଆସ ନଗଂ ମହାନ୍ତଂ କୈଲାସମ୍ ଆଵାସ ଉମାପତେର୍ ଯଃ
ସେ ଦେବତାମାନେ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ନାଗ, ହାତୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ଉମାପତିଙ୍କ ନିବାସ, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ କୈଳାଶକୁ ଦେଖିଲେ।
କୋ ଵା ଗିରାଵ୍ ଅତ୍ର ଵସେନ୍ ମହାତ୍ମା ଗିରିଂ ନଯାମ୍ଯ୍ ଏନମ୍ ଅଥାଧି ଭୂମେଃ ଲଙ୍କାଗତୋ ଽଯଂ ଗିରିର୍ ଆଶୁ ଶୋଭାଂ ଲଙ୍କାପି ସତ୍ଯଂ ଶ୍ରିଯମ୍ ଆତନୋତି
ଏହି ପାହାଡ଼ରେ କିଏ ମହାତ୍ମା ବସିବେ? ମୁଁ ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ପୃଥିବୀରୁ ନେଇଯିବି। ଏହା ଲଙ୍କାକୁ ଆସିଥିବାରୁ, ଏହି ପାହାଡ଼ ଲଙ୍କାକୁ ତୁରନ୍ତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀ ଦେଉଛି, ଏହା ସତ୍ୟ।
ଇତ୍ଥଂ ଵଚୋ ରାକ୍ଷସମନ୍ତ୍ରିଣୌ ତୌ ନିଶମ୍ଯ ରକ୍ଷୋଧିପତେଶ୍ ଚ ଭାଵମ୍ ନ ଯୁକ୍ତମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଊଚତୁର୍ ଇଷ୍ଟବୁଦ୍ଧ୍ଯା ନିଶାଚରସ୍ ତଦ୍ଵଚନଂ ନ ମେନେ
ରାକ୍ଷସମନ୍ତ୍ରୀ ଦୁଇଜଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଲିକଙ୍କ ଭାବ ଅନୁଭବି, ସେମାନେ ଏହା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ନିଷ୍ଠାରେ କହିଲେ; କିନ୍ତୁ ନିଶାଚର ସେଇ କଥାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ ନାହିଁ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତ୍ ପୁଷ୍ପକମ୍ ଆଶୁ ରକ୍ଷଃ ପୁପ୍ଲାଵ କୈଲାସଗିରେଶ୍ ଚ ମୂଲେ ହିନ୍ଦୋଲଯାମ୍ ଆସ ଗିରିଂ ଦଶାସ୍ଯୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଭଵଃ କୃତ୍ଯମ୍ ଇଦଂ ଚକାର
ପୁଷ୍ପକ ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ରଖି, ରାକ୍ଷସ କୈଳାଶ ପାହାଡ଼ର ତଳକୁ ଲାଫ ମାରିଲେ; ଦଶମୁଖୀ ପାହାଡ଼କୁ ଝୁଲାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଏହା ଜାଣି ଭବ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଜିତ୍ଵା ଦିଗୀଶାଂଶ୍ ଚ ସଗର୍ଵିତସ୍ଯ କୈଲାସମ୍ ଆନ୍ଦୋଲଯତଃ ସୁରାରେଃ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୃତ୍ଯୈଵ ରସାତଲାଦି ଲୋକାଂଶ୍ ଚ ଯାତସ୍ଯ ଦଶାନନସ୍ଯ
ଦିଗ୍ପାଳମାନେଙ୍କୁ ଜିତି, ଗର୍ବିତ ଦେବଶତ୍ରୁ କୈଳାଶକୁ ଝୁଲାଇଥିବା ବେଳେ, ଶିବ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଠିରେ ଦବାଇ, ଦଶମୁଖୀଙ୍କୁ ରସାତଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଆଲୂନକାଯସ୍ଯ ଗିରଂ ନିଶମ୍ଯ ଵିହସ୍ଯ ଦେଵ୍ଯା ସହ ଦତ୍ତମ୍ ଇଷ୍ଟମ୍ ତସ୍ମୈ ପ୍ରସନ୍ନଃ କୁପିତୋ ଽପି ଶଂଭୁର୍ ଅଯୁକ୍ତଦାତେତି ନ ସଂଶଯୋ ଽତ୍ର
ଦବାଯାଇଥିବା ଦେହର ଦଶା ଦେଖି, ଦେବୀ ସହ ହସି, ଶିବ ତାଙ୍କ ଚାହିଦା ଦେଇଦେଲେ; ଯଦିଓ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଥିଲେ, ତଥାପି ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଦେଲେ— ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତୋ ଽଯମ୍ ଆଵାପ୍ଯ ଵରାନ୍ ସୁଵୀରୋ ଭଵପ୍ରସାଦାତ୍ କୁସୁମଂ ଜଗାମ ଗଚ୍ଛନ୍ ସ ଲଙ୍କାଂ ଭଵପୂଜନାଯ ଗଙ୍ଗାମ୍ ଅଗାଚ୍ ଛଂଭୁଜଟାପ୍ରସୂତାମ୍
ତାପରେ, ଭବଙ୍କ ଦୟାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ସେ ସୁରବୀର ଲଙ୍କାକୁ ଭବଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଯିବାବେଳେ, ଶିବଙ୍କ ଜଟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସଂପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଵିଧୈଶ୍ ଚ ମନ୍ତ୍ରୈର୍ ଗଙ୍ଗାଜଲୈଃ ଶଂଭୁମ୍ ଅଦୀନସତ୍ତ୍ଵଃ ଅସିଂ ସ ଲେଭେ ଶଶିଖଣ୍ଡଭୂଷାତ୍ ସିଦ୍ଧିଂ ଚ ସର୍ଵର୍ଦ୍ଧିମ୍ ଅଭୀପ୍ସିତାଂ ଚ
ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଗଙ୍ଗାଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରି, ଅଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ ଥିବା ସେ ମଣିଷ ଚନ୍ଦ୍ରକିରିଟ ଥିବା ତଳୱାର ପାଇଲେ ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ଓ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।
ମଦ୍ଦତ୍ତମନ୍ତ୍ରଂ ଶଶିରକ୍ଷଣାଯ ସ ସାଧଯାମ୍ ଆସ ଭଵଂ ପ୍ରପୂଜ୍ଯ ସିଦ୍ଧେ ତୁ ମନ୍ତ୍ରେ ପୁନର୍ ଏଵ ଲଙ୍କାମ୍ ଅଯାତ୍ ସ ରକ୍ଷୋଧିପତିଃ ସ ତୁଷ୍ଟଃ
ମୋତେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ସେହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଭଲଭାବେ ସାଧନା କଲେ ଏବଂ ଭବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ। ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେବା ପରେ, ସେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା ପୁଣି ଲଙ୍କାକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତ୍ଯ୍ ଏତଦ୍ ଅତିପ୍ରଭାଵଂ ତୀର୍ଥଂ ମହାସିଦ୍ଧିଦମ୍ ଇଷ୍ଟଦଂ ଚ ସମସ୍ତପାପୌଘଵିନାଶନଂ ଚ ସିଦ୍ଧୈର୍ ଅଶେଷୈଃ ପରିସେଵିତଂ ଚ
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲା, ମହାସିଦ୍ଧି ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ ଏଠିକୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ପରୁଷ୍ଣୀସଂଗମଂ ଚେତି ତୀର୍ଥଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଶ୍ରୁତମ୍ ତସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ ପାପଵିନାଶନମ୍
ପରୁଷ୍ଣୀସଙ୍ଗମ ନାମକ ଏହି ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହାର ସ୍ୱରୂପ କହିବି, ଶୁଣ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ।
ଅତ୍ରିର୍ ଆରାଧଯାମ୍ ଆସ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାନ୍ ତେଷୁ ତୁଷ୍ଟେଷୁ ସ ପ୍ରାହ ପୁତ୍ରା ଯୂଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଥ
ଅତ୍ରି ମୁନି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପରେ, ସେ କହିଲେ—'ତୁମେମାନେ ମୋର ପୁଅ ହେବେ।'
ତଥା ଚୈକା ରୂପଵତୀ କନ୍ଯା ମମ ଭଵେତ୍ ସୁରାଃ ତଥା ପୁତ୍ରତ୍ଵମ୍ ଆପୁସ୍ ତେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୋତେ ଏକ ରୂପବତୀ କନ୍ୟା ହେଲା, ହେ ଦେବମାନେ। ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ମୋର ପୁଅ ହେଲେ।
କନ୍ଯାଂ ଚ ଜନଯାମ୍ ଆସ ଶୁଭାତ୍ରେଯୀତି ନାମତଃ ଦତ୍ତଃ ସୋମୋ ଽଥ ଦୁର୍ଵାସାଃ ପୁତ୍ରାସ୍ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ମହାତ୍ମା ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ଶୁଭାତ୍ରେୟୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ସୋମ ଓ ଦୁର୍ବାସା।
ଅଗ୍ନେର୍ ଅଙ୍ଗିରସୋ ଜାତୋ ହ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗାରୈର୍ ଅଙ୍ଗିରା ଯତଃ ତସ୍ମାଦ୍ ଅଙ୍ଗିରସେ ପ୍ରାଦାଦ୍ ଆତ୍ରେଯୀମ୍ ଅତିରୋଚିଷମ୍
ଅଗ୍ନିଠାରୁ ଅଙ୍ଗିରାସ ଅଙ୍ଗାର ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଏହିପରି, ଅଙ୍ଗିରାସ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ୱଳ କନ୍ୟା ଅତିରୋଚିଷାମ ଆତ୍ରେୟୀକୁ ଦେଲେ।
ଅଗ୍ନେଃ ପ୍ରଭାଵାତ୍ ପରୁଷମ୍ ଆତ୍ରେଯୀଂ ସର୍ଵଦାଵଦତ୍ ଆତ୍ରେଯ୍ଯ୍ ଅପି ଚ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ କୁର୍ଵତୀ ସର୍ଵଦାଭଵତ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ପରୁଷ ସଦା ଆତ୍ରେୟୀଙ୍କୁ କଥା କହୁଥିଲେ। ଆତ୍ରେୟୀ ସଦା ସେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ତସ୍ଯାମ୍ ଆଙ୍ଗିରସା ଜାତା ମହାବଲପରାକ୍ରମାଃ ଅଙ୍ଗିରାଃ ପରୁଷଂ ଵାଦୀଦ୍ ଆତ୍ରେଯୀଂ ନିତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଚ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଙ୍ଗିରାସ ସଦା ଆତ୍ରେୟୀଙ୍କୁ କଠୋର କଥା କହୁଥିଲେ।
ପୁତ୍ରାସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆଙ୍ଗିରସା ନିତ୍ଯଂ ପିତରଂ ଶମଯନ୍ତି ତେ ସା କଦାଚିଦ୍ ଭର୍ତୃଵାକ୍ଯାଦ୍ ଉଦ୍ଵିଗ୍ନା ପରୁଷାକ୍ଷରାତ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଦୀନା ପ୍ରାବ୍ରଵୀଚ୍ ଛ୍ଵଶୁରଂ ଗୁରୁମ୍
ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସଦା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିଲେ। ଏକଥର, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଠୋର କଥାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଆତ୍ରେୟୀ ହାତ ଜୋଡି ଦୁଃଖିତ ମନେ ଶ୍ୱଶୁର ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅତ୍ରିଜାହଂ ହଵ୍ଯଵାହ ଭାର୍ଯା ତଵ ସୁତସ୍ଯ ଵୈ ଶୁଶ୍ରୂଷଣପରା ନିତ୍ଯଂ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଭର୍ତୁର୍ ଏଵ ଚ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ଅଗ୍ନିଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଅତ୍ରିଙ୍କ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ସଦା ପୁଅମାନେ ଓ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗି ରହେ।'
ପତିର୍ ମାଂ ପରୁଷଂ ଵକ୍ତି ଵୃଥୈଵୋଦ୍ଵୀକ୍ଷତେ ରୁଷା ପ୍ରଶାଧି ମାଂ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠ ଭର୍ତାରଂ ମମ ଦୈଵତମ୍
'ମୋର ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ କଠୋର କଥା କହନ୍ତି ଏବଂ କାରଣ ବିନା କ୍ରୋଧରେ ଦେଖନ୍ତି। ହେ ଦେବମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋତେ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ—ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋର ଦେବତା।'
ଅଙ୍ଗାରେଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ଭର୍ତା ତେ ହ୍ଯ୍ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିଃ ଯଥା ଶାନ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ ଭଦ୍ରେ ତଥା ନୀତିର୍ ଵିଧୀଯତାମ୍
'ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷି ଅଙ୍ଗାର ଠାରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି। ହେ ମୃଦୁଭାବା, ସେ ଶାନ୍ତ ହେବେ ବୋଲି ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଉ।'
ଆଗ୍ନେଯୋ ଽଗ୍ନିଂ ସମାଯାତୋ ତଵ ଭର୍ତା ଵରାନନେ ତଦା ତ୍ଵଂ ଜଲରୂପେଣ ପ୍ଲାଵଯେଥା ମଦାଜ୍ଞଯା
'ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ଏବେ, ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ଜଳର ଆକାର ଧରି ସେଠିକୁ ବେଢ଼ିଦିଅ।'
ସହେଯଂ ପରୁଷଂ ଵାକ୍ଯଂ ମା ଭର୍ତାଗ୍ନିଂ ସମାଵିଶେତ୍ ଭର୍ତରି ପ୍ରତିକୂଲାନାଂ ଯୋଷିତାଂ ଜୀଵନେନ କିମ୍
'ମୁଁ କଠୋର କଥା ସହିବି, କିନ୍ତୁ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଜଣେ ନାରୀ ପାଇଁ ଜୀବନର କଣ ଅର୍ଥ?'
ଇଚ୍ଛେଯଂ ଶାନ୍ତିଵାକ୍ଯାନି ଭର୍ତାରଂ ଲଭତେ ତଥା
'ମୁଁ ଶାନ୍ତିର କଥା ଆଶା କରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ସ୍ୱାମୀକୁ ପୁଣି ପାଇପାରିବି।'
ଅଗ୍ନିସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅପ୍ସୁ ଶରୀରେଷୁ ସ୍ଥାଵରେ ଜଙ୍ଗମେ ତଥା ତଵ ଭର୍ତୁର୍ ଅହଂ ଧାମ ନିତ୍ଯଂ ଚ ଜନକୋ ମତଃ
ଅଗ୍ନି ଜଳ, ଶରୀର, ଜଡ଼ ଓ ଚଳିତ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ସଦା ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଆଧାର ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ମନାଯାଏ।