ଯତ୍ର ଦୈଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ସମୁତ୍ପନ୍ନେ ସୁଦାରୁଣେ ଦେଵାଶ୍ ଚୈଵାସୁରାଶ୍ ଚୈଵ ପିତାମହମ୍ ଅଥାବ୍ରୁଵନ୍
ଯେତେବେଳେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଦୁହେଁ ପକ୍ଷ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଆଵଯୋର୍ ଭଗଵନ୍ ଯୁଦ୍ଧେ କୋ ଵିଜେତା ଭଵିଷ୍ଯତି ବ୍ରୂହି ନଃ ସର୍ଵଭୂତେଶ ଶ୍ରୋତୁମ୍ ଇଚ୍ଛାମ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ହେ ଭଗବାନ, ଆମର ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ଜିତିବେ? ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ, ଆମେ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।
ଯେଷାମ୍ ଅର୍ଥାଯ ସଂଗ୍ରାମେ ରଜିର୍ ଆତ୍ତାଯୁଧଃ ପ୍ରଭୁଃ ଯୋତ୍ସ୍ଯତେ ତେ ଵିଜେଷ୍ଯନ୍ତି ତ୍ରୀଂଲ୍ ଲୋକାନ୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରଜି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତିନୋଟି ଲୋକକୁ ଜିତିବେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯତୋ ରଜିର୍ ଧୃତିସ୍ ତତ୍ର ଶ୍ରୀଶ୍ ଚ ତତ୍ର ଯତୋ ଧୃତିଃ ଯତୋ ଧୃତିଶ୍ ଚ ଶ୍ରୀଶ୍ ଚୈଵ ଧର୍ମସ୍ ତତ୍ର ଜଯସ୍ ତଥା
ଯେଉଁଠାରେ ରଜି ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦୃଢତା ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢତା ଅଛି, ସେଠାରେ ଶ୍ରୀ ଅଛି; ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢତା ଓ ଶ୍ରୀ ଦୁହେଁ ଅଛି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ଓ ବିଜୟ ଅଛି।
ତେ ଦେଵା ଦାନଵାଃ ପ୍ରୀତା ଦେଵେନୋକ୍ତା ରଜିଂ ତଦା ଅଭ୍ଯଯୁର୍ ଜଯମ୍ ଇଚ୍ଛନ୍ତୋ ଵୃଣ୍ଵାନାସ୍ ତଂ ନରର୍ଷଭମ୍
ତାପରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ, ଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଖୁସି ହୋଇ, ବିଜୟ ଆଶା କରି ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଜିଙ୍କୁ ଚୟନ କରି ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ସ ହି ସ୍ଵର୍ଭାନୁଦୌହିତ୍ରଃ ପ୍ରଭାଯାଂ ସମପଦ୍ଯତ ରାଜା ପରମତେଜସ୍ଵୀ ସୋମଵଂଶଵିଵର୍ଧନଃ
ସେ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର ନାତି, ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ।
ତେ ହୃଷ୍ଟମନସଃ ସର୍ଵେ ରଜିଂ ଵୈ ଦେଵଦାନଵାଃ ଊଚୁର୍ ଅସ୍ମଜ୍ଜଯାଯ ତ୍ଵଂ ଗୃହାଣ ଵରକାର୍ମୁକମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ରଜିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଆମର ବିଜୟ ପାଇଁ ଆପଣ ଉତ୍ତମ ଧନୁଷ ଧରନ୍ତୁ।'
ଅଥୋଵାଚ ରଜିସ୍ ତତ୍ର ତଯୋର୍ ଵୈ ଦେଵଦୈତ୍ଯଯୋଃ ଅର୍ଥଜ୍ଞଃ ସ୍ଵାର୍ଥମ୍ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯଶଃ ସ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରକାଶଯନ୍
ତାପରେ ରଜି, ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ଦେଖାଇ, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସେଠାରେ କହିଲେ।
ଯଦି ଦୈତ୍ଯଗଣାନ୍ ସର୍ଵାଞ୍ ଜିତ୍ଵା ଵୀର୍ଯେଣ ଵାସଵଃ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵାମି ଧର୍ମେଣ ତତୋ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମି ସଂଯୁଗେ
ଯଦି ମୋର ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଂକୁ ଜିତିପାରିବି, ତେବେ ଧର୍ମରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି; ତାପରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ଦେଵାଃ ପ୍ରଥମତୋ ଵିପ୍ରାଃ ପ୍ରତୀଯୁର୍ ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ ଏଵଂ ଯଥେଷ୍ଟଂ ନୃପତେ କାମଃ ସଂପଦ୍ଯତାଂ ତଵ
ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ପ୍ରଥମେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ, ରାଜା; ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଯେପରି ଅଛି, ସେପରି ପୂରଣ ହେଉ।'
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁରଗଣାନାଂ ତୁ ଵାକ୍ଯଂ ରାଜା ରଜିସ୍ ତଦା ପପ୍ରଚ୍ଛାସୁରମୁଖ୍ଯାଂସ୍ ତୁ ଯଥା ଦେଵାନ୍ ଅପୃଚ୍ଛତ
ଦେବମାନେଂକର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ରଜି ସେହିପରି ଭାବରେ ଦାନବମାନେଂକର ମୁଖ୍ୟମାନେଂକୁ ପଚାରିଲେ, ଯେପରି ଦେବମାନେଂକୁ ପଚାରିଥିଲେ।
ଦାନଵା ଦର୍ପସଂପୂର୍ଣାଃ ସ୍ଵାର୍ଥମ୍ ଏଵାଵଗମ୍ଯ ହ ପ୍ରତ୍ଯୂଚୁସ୍ ତଂ ନୃପଵରଂ ସାଭିମାନମ୍ ଇଦଂ ଵଚଃ
ଦାନବମାନେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ମାତ୍ର ବୁଝି, ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିମାନରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅସ୍ମାକମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରହ୍ରାଦୋ ଯସ୍ଯାର୍ଥେ ଵିଜଯାମହେ ଅସ୍ମିଂସ୍ ତୁ ସମରେ ରାଜଂସ୍ ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵଂ ରାଜସତ୍ତମ
ଆମର ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବିଜୟ ଚାହୁଁଛୁ; ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ତ ରାଜା, ଆପଣ ରହନ୍ତୁ, ରାଜାମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସ ତଥେତି ବ୍ରୁଵନ୍ନ୍ ଏଵ ଦେଵୈର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅତିଚୋଦିତଃ ଭଵିଷ୍ଯସୀନ୍ଦ୍ରୋ ଜିତ୍ଵୈନଂ ଦେଵୈର୍ ଉକ୍ତସ୍ ତୁ ପାର୍ଥିଵଃ
'ଏହିପରି ହେଉ', ବୋଲି କହି, ଦେବମାନେଂକ ଅଧିକ ପ୍ରେରଣାରେ, ଦେବମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ।'
ଜଘାନ ଦାନଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଯେ ଽଵଧ୍ଯା ଵଜ୍ରପାଣିନଃ ସ ଵିପ୍ରନଷ୍ଟାଂ ଦେଵାନାଂ ପରମଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରିଯଂ ଵଶୀ
ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଂକୁ ମାରିଦେଲେ, ଯେମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅଜୟ୍ୟ ଥିଲେ; ସେ ଦେବମାନେଂକର ହରାଇଯାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ପୁନି ଫେରାଇଲେ।
ନିହତ୍ଯ ଦାନଵାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ଆଜହାର ରଜିଃ ପ୍ରଭୁଃ ତତୋ ରଜିଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଦେଵୈଃ ସହ ଶତକ୍ରତୁଃ
ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେଂକୁ ମାରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଜି ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ; ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ମିଶି ମହାବୀର ରଜିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ରଜିପୁତ୍ରୋ ଽହମ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ପୁନର୍ ଏଵାବ୍ରଵୀଦ୍ ଵଚଃ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଽସି ତାତ ଦେଵାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
'ମୁଁ ରଜିଙ୍କ ପୁଅ' ବୋଲି କହି, ସେ ପୁନି କହିଲେ, 'ତୁମେ ଦେବମାନେଂକର ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରିୟ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'
ଯସ୍ଯାହମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତେ ଖ୍ଯାତିଂ ଯାସ୍ଯାମି କର୍ମଭିଃ ସ ତୁ ଶକ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଞ୍ଚିତସ୍ ତେନ ମାଯଯା
ଯାହାଙ୍କର ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଇ ତୁମ ପୁଅ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଗିବ; କିନ୍ତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମାୟାରେ ଠକିଗଲେ।
ତଥୈଵେତ୍ଯ୍ ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ରାଜା ପ୍ରୀଯମାଣଃ ଶତକ୍ରତୁମ୍ ତସ୍ମିଂସ୍ ତୁ ଦେଵୈଃ ସଦୃଶୋ ଦିଵଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀପତୌ
ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ। ସେ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାବେଳେ, ଦେବମାନେଂକ ସମାନ ହେଇଗଲେ।
ଦାଯାଦ୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ ଆଜହ୍ରୂ ରାଜ୍ଯଂ ତତ୍ତନଯା ରଜେଃ ପଞ୍ଚ ପୁତ୍ରଶତାନ୍ଯ୍ ଅସ୍ଯ ତଦ୍ ଵୈ ସ୍ଥାନଂ ଶତକ୍ରତୋଃ
ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଭାବେ ନେଇଲେ; ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଶେ ପୁଅ ଥିଲେ, ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଧିନ ହେଲା।
ସମାକ୍ରାମନ୍ତ ବହୁଧା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍ ତେ ଯଦା ତୁ ସ୍ଵସଂମୂଢା ରାଗୋନ୍ମତ୍ତା ଵିଧର୍ମିଣଃ
ସେମାନେ ନିଜ ମନରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ରାଗରେ ମତ୍ତ ଓ ଧର୍ମହୀନ ହେବା ସହ ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଶ୍ ଚ ସଂଵୃତ୍ତା ହତଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମାଃ ତତୋ ଲେଭେ ସ୍ଵମ୍ ଐଶ୍ଵର୍ଯମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଥାନଂ ତଥୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ହରାଇଥିବା ବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶାସନ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ପୁନି ପାଇଲେ।
ହତ୍ଵା ରଜିସୁତାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ କାମକ୍ରୋଧପରାଯଣାନ୍ ଯ ଇଦଂ ଚ୍ଯାଵନଂ ସ୍ଥାନାତ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଂ ଶତକ୍ରତୋଃ ଶୃଣୁଯାଦ୍ ଧାରଯେଦ୍ ଵାପି ନ ସ ଦୌର୍ଗତ୍ଯମ୍ ଆପ୍ନୁଯାତ୍
ଯେଉଁମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଲିନ ରଜସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏହି ଶତକ୍ରତୁଙ୍କର ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର କଥା ଯିଏ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ, ସେ କେବେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।
ରମ୍ଭୋ ଽନପତ୍ଯସ୍ ତ୍ଵ୍ ଆସୀଚ୍ ଚ ଵଂଶଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯ୍ ଅନେନସଃ ଅନେନସଃ ସୁତୋ ରାଜା ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ
ରମ୍ଭାଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲେ; ଏବେ ମୁଁ ଅନେନସଙ୍କର ବଂଶ ଗଥା କହିବି। ଅନେନସଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର।
ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରସୁତଶ୍ ଚାସୀତ୍ ସଂଜଯୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ ସଂଜଯସ୍ଯ ଜଯଃ ପୁତ୍ରୋ ଵିଜଯସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଞ୍ଜୟ; ସଞ୍ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଜୟ, ଓ ଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବିଜୟ।
ଵିଜଯସ୍ଯ କୃତିଃ ପୁତ୍ରସ୍ ତସ୍ଯ ହର୍ଯତ୍ଵତଃ ସୁତଃ ହର୍ଯତ୍ଵତସୁତୋ ରାଜା ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ବିଜୟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ କୃତି, କୃତିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ହର୍ୟତ୍ୱତ; ହର୍ୟତ୍ୱତଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ରାଜା ସହଦେବ।
ସହଦେଵସ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ନଦୀନ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ ନଦୀନସ୍ଯ ଜଯତ୍ସେନୋ ଜଯତ୍ସେନସ୍ଯ ସଂକୃତିଃ
ସହଦେବଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀନ; ନଦୀନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଜୟତ୍ସେନ, ଓ ଜୟତ୍ସେନଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ସଂକୃତି।
ସଂକୃତେର୍ ଅପି ଧର୍ମାତ୍ମା କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧୋ ମହାଯଶାଃ ଅନେନସଃ ସମାଖ୍ଯାତାଃ କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଚାପରଃ
ସଂକୃତିଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧ; ଏହେଁ ଅନେନସଙ୍କର ବଂଶଜମାନେ ଓ କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ।
କ୍ଷତ୍ରଵୃଦ୍ଧାତ୍ମଜସ୍ ତତ୍ର ସୁନହୋତ୍ରୋ ମହାଯଶାଃ ସୁନହୋତ୍ରସ୍ଯ ଦାଯାଦାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ
କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁନହୋତ୍ର; ସୁନହୋତ୍ରଙ୍କର ତିନିଜଣ ଅତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ।
କାଶଃ ଶଲଶ୍ ଚ ଦ୍ଵାଵ୍ ଏତୌ ତଥା ଗୃତ୍ସମଦଃ ପ୍ରଭୁଃ ପୁତ୍ରୋ ଗୃତ୍ସମଦସ୍ଯାପି ଶୁନକୋ ଯସ୍ଯ ଶୌନକଃ
କାଶ ଓ ଶଳ ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଏହା ସହିତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୃତ୍ସମଦ; ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୁନକ, ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଶୌନକ।