ତଦ୍ ଦେଵଯଜନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କିଂଚିଦ୍ ଧୁତ୍ଵା ହୁତାଶନେ ଅଶ୍ଵମେଧାଦିଯଜ୍ଞାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ପୁଷ୍କଲମ୍
ସେ ଦେବମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଅଗ୍ନିକୁ ଥୋଡ଼ା ହୋମ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଅନ୍ୟ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞମାନେ ପରି ଅଧିକ ଫଳ ପାଏ।
ଯଃ ସକୃତ୍ ତତ୍ର ପଠତି ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍ ଅଧୀତାସ୍ ତେନ ଵେଦା ଵୈ ନିଷ୍କାମୋ ମୁକ୍ତିଭାଜନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଗାୟତ୍ରୀ ମାନ୍ତ୍ର, ବେଦମାତା, କେବଳ ଏକଥର ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ପରି ଗଣାଯାନ୍ତି; ଅକାମୀ ହୋଇ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ କୂଲେ ଶକ୍ତିଂ ଦେଵୀଂ ତୁ ଭକ୍ତିତଃ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯଦି କେହି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାଂ ଶକ୍ତିର୍ ମାତା ତ୍ରଯୀମଯୀ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୋତି ପୁତ୍ରଵାନ୍ ଧନଵାନ୍ ଭଵେତ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏବଂ ତିନି ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି ମାତା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ପୁଅ ଓ ଧନ ଧାରୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯଂ ଭକ୍ତିତୋ ଯସ୍ ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ ନିଯତୋ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଯେତ ତେନେଷ୍ଟା ଯଜ୍ଞା ଵିଵିଧଦକ୍ଷିଣାଃ
ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କରି, ଯିଏ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ବିଭିନ୍ନ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ପରି ଫଳ ପାଏ।
କୂଲେ ଯଶ୍ ଚୋତ୍ତରେ ଚୈଵ ଗଙ୍ଗାଯା ଦୈତ୍ଯସୂଦନମ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଶ୍ଯେତ ତଂ ନତ୍ଵା ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରଂ ପଦମ୍
ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯିଏ ଦୈତ୍ୟସୂଦନ (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଓ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ପଦ ପାଏ।
ଯମେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଯସ୍ ତୁ ଯମତୀର୍ଥେ ତୁ ପୂଜିତମ୍ ସ୍ନାତଃ ପଶ୍ଯତି ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ସ କରୋତ୍ଯ୍ ଅଚିରେଣ ହି
ଯମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜିତ ଯମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ନିଜ କାମ୍ୟ ସାଧନ କରେ।
ପିତୄଣାମ୍ ଅକ୍ଷଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଫଲଦଂ କୀର୍ତିଵର୍ଧନମ୍ ତତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଜପେନ ସ୍ତଵନେନ ଚ ଅପି ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣଃ ପିତରୋ ମୋକ୍ଷମ୍ ଆପ୍ନୁଯୁଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ ପିତୃମାନେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ, ଫଳ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାନ୍ତି; ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ପାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯାଦ୍ଯ୍ ଅଷ୍ଟ ସହସ୍ରାଣି ତୀର୍ଥାନି ତ୍ରୀଣି ନାରଦ ତେଷୁ ସ୍ନାନଂ ଚ ଦାନଂ ଚ ସର୍ଵମ୍ ଅକ୍ଷଯପୁଣ୍ଯଦମ୍
ନାରଦ, ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟ ହଜାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ତିନିଟି ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଓ ଦାନ ଦେଇବା ଅମର ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଏତେଷାଂ ସ୍ମରଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନାନାଜନ୍ମାଘନାଶନମ୍ ଶ୍ରଵଣାତ୍ ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପଠନାତ୍ ସ୍ଵକୁଲୈଃ ସହ
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ପବିତ୍ର, ଏହା ଅନେକ ଜନ୍ମର ପାପକୁ ଦୂର କରେ। ପିତୃମାନେ ସହିତ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପରିବାର ସହିତ ପଢିବା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ତେଷାମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅତିପାପାନି ନାଶଂ ଯାନ୍ତି ମମାଜ୍ଞଯା ତତ୍ର ସ୍ନାନାଦି ଯଃ କୃତ୍ଵା କିଂଚିଦ୍ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତାତ୍ମଵାନ୍
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନଙ୍କର ଅତି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି ସ୍ନାନ, କ୍ରିୟା କରି, କିଛି ଦାନ ଦେଇଥାଏ—
ପିତୄଣାଂ ପିଣ୍ଡଦାନାଦି କୃତ୍ଵା ନତ୍ଵା ସୁରାନ୍ ଇମାନ୍ ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ଯଶୋ ଵୀର୍ଯମ୍ ଆଯୁର୍ ଆରୋଗ୍ଯସଂପଦଃ
ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦେଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ଧନ, ଧାନ୍ୟ, କୀର୍ତି, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ପାଉଥାଏ।
ପୁତ୍ରାନ୍ ପୌତ୍ରାନ୍ ପ୍ରିଯାଂ ଭାର୍ଯାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚାନ୍ଯନ୍ ମନୀଷିତମ୍ ଅଵିଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରୀତମନା ବନ୍ଧୁଭିଶ୍ ଚାତିମାନିତଃ
ସେ ପୁଅ, ପୁଅର ପୁଅ, ପ୍ରିୟା ଜନା ଓ ଜହା ଚାହେ ତାହା ପାଉଥାଏ। ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଏକତାରେ ରହି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆଦର ମିଳି, ମନ ଖୁସି ରହିଥାଏ।
ନରକସ୍ଥାନ୍ ଅପି ପିତୄଂସ୍ ତାରଯିତ୍ଵା କୁଲାନି ଚ ପାଵଯିତ୍ଵା ପ୍ରିଯୈର୍ ଯୁକ୍ତୋ ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ସ୍ମରେତ୍ ତତୋ ମୁକ୍ତିପଦଂ ଗଚ୍ଛେଦ୍ ଦେଵାନାଂ ଵଚନଂ ଯଥା
ନରକରେ ଥିବା ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ନିଜ କୁଳକୁ ପବିତ୍ର କରି, ପ୍ରିୟମାନେ ସହିତ ଏକତାରେ ରହି, ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ମୁକ୍ତିର ପଦ ପାଉଥାଏ—ଯେପରି ଦେବତାମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଯକ୍ଷିଣୀସଂଗମଂ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵଫଲପ୍ରଦମ୍ ତତ୍ର ସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯକ୍ଷିଣୀସଂଗମ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ଦାନ ଦେଇ, ମନର ଚାହିଦା ସମସ୍ତ ପାଉଥାଏ।
ଯତ୍ର ଯକ୍ଷେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଦର୍ଶନାଦ୍ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦଃ ତତ୍ର ଚ ସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ସତ୍ତ୍ରଯାଗଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମାନ୍ୟ ଦେବତା ଦର୍ଶନ କରି ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମହାଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଯାଏ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୋଃ ସ୍ଵସା ନାମ୍ନା ପିପ୍ପଲା ଗୁରୁହାସିନୀ ଋଷୀଣାଂ ସତ୍ତ୍ରମ୍ ଅଗମଦ୍ ଗୌତମୀତୀରଵର୍ତିନାମ୍
ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କର ଭଉଣୀ, ନାମ ପିପ୍ପଳା, ଗୁରୁ ସହିତ ରହି, ଗୌତମୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଋଷିମାନଙ୍କର ସଭାକୁ ଗଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ଋଷୀନ୍ କ୍ଷାମାନ୍ ସା ଜହାସାତିଗର୍ଵିତା ଯା ଗତ୍ଵାଶ୍ରାଵଯ ଵୌଷଡ୍ ଅସ୍ତୁ ଶ୍ରୌଷଡ୍ ଇତି ସ୍ଥିରମ୍
ସେଠାରେ ଋଷିମାନେ କ୍ଷୀଣ ଦେଖି, ସେ ଅତି ଅଭିମାନରେ ହସିଲା। ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲା—'ଶୁଣନ୍ତୁ! ଶୁଣନ୍ତୁ! ଏହା ଦୃଢ଼ ହେଉ!'
ଵିସ୍ଵରେଣ ବ୍ରୁଵତୀ ତାଂ ତେ ଶେପୁଃ ସ୍ରାଵିଣୀ ଭଵ ତତୋ ନଦ୍ଯ୍ ଅଭଵତ୍ ତତ୍ର ଯକ୍ଷିଣୀତି ସୁଵିଶ୍ରୁତା
ଅସମ୍ବିତ୍ ସ୍ୱରରେ କହିବାରୁ ଋଷିମାନେ ତାକୁ ଶାପ ଦେଲେ—'ପ୍ରବାହ ଦେଇବା ହେଉ!' ତେଣୁ ସେ ସେଠାରେ ଏକ ନଦୀ ହେଲା, ଯକ୍ଷିଣୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତୋ ଵିଶ୍ଵାଵସୁଃ ପୂଜ୍ଯ ଋଷୀନ୍ ଦେଵଂ ତ୍ରିଲୋଚନମ୍ ସଂଗମ୍ଯ ଚୈଵ ଗୌତମ୍ଯା ତାଂ ଵିଶାପାମ୍ ଅଥାକରୋତ୍
ତାପରେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ଋଷିମାନେ ଓ ତ୍ରିନୟନ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଗୌତମୀ ସହିତ ଏକତାରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ତାକୁ ପବିତ୍ର ନଦୀ କରିଦେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଯକ୍ଷିଣୀସଂଗମଂ ସ୍ମୃତମ୍ ତତ୍ର ସ୍ନାନାଦିଦାନେନ ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଦିନଠୁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଯକ୍ଷିଣୀସଂଗମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କରି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୋଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଽଭୂଦ୍ ଯତ୍ର ଶଂଭୁଃ ଶିଵାନ୍ଵିତଃ ଶୈଵଂ ତତ୍ ପରମଂ ତୀର୍ଥଂ ଦୁର୍ଗାତୀର୍ଥଂ ଚ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ଯେଉଁଠି ଶଂଭୁ, ଶିବା ସହିତ, ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ସେଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦୁର୍ଗାତୀର୍ଥ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ସର୍ଵପାପୌଘହରଣଂ ସର୍ଵଦୁର୍ଗତିନାଶନମ୍ ସର୍ଵେଷାଂ ତୀର୍ଥମୁଖ୍ଯାନାଂ ତଦ୍ ଧି ସାରଂ ମହାମୁନେ ତୀର୍ଥଂ ମୁନିଵରୈଃ ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍
ଏହି ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତ ପାପର ଭାରକୁ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଏହି ସାର ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଏହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ।
ଶୁକ୍ଲତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଂ ନୃଣାମ୍ ଯସ୍ଯ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵକାମାନ୍ ଅଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହା ଶୁକ୍ଳତୀର୍ଥ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଭରଦ୍ଵାଜ ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ମୁନିଃ ପରମଧାର୍ମିକଃ ତସ୍ଯ ପୈଠୀନସୀ ନାମ ଭାର୍ଯା ସୁକଲଭୂଷଣା
ଭରଦ୍ୱାଜ ନାମକ ଏକ ମୁନି ଥିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ପୈଠୀନସୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ।
ଗୌତମୀତୀରମ୍ ଅଧ୍ଯାସ୍ତେ ପତିଵ୍ରତପରାଯଣା ଅଗ୍ନୀଷୋମୀଯମ୍ ଐନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନଂ ପୁରୋଡାଶମ୍ ଅକଲ୍ପଯତ୍
ସେ ଗୌତମୀ ନଦୀ କୂଳରେ ବସି, ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ, ଅଗ୍ନି-ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ପୁରୋଡାଶେ ଶ୍ରପ୍ଯମାଣେ ଧୂମାତ୍ କଶ୍ଚିଦ୍ ଅଜାଯତ ପୁରୋଡାଶଂ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ଲୋକତ୍ରିତଯଭୀଷଣଃ
ଯେତେବେଳେ ପୂରୋଡାଶ ପାକ ହେଉଥିଲା, ଧୂଆଁରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ସେ ପୂରୋଡାଶ ଖାଇ ତିନି ଲୋକକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲା।
ଯଜ୍ଞଂ ମେ ହ୍ଯ୍ ଅତ୍ର କୋ ହଂସି କୋପାତ୍ ତ୍ଵମ୍ ଇତି ତଂ ମୁନିଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସତ୍ଵରଂ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭରଦ୍ଵାଜୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ତଦ୍ ଋଷେର୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତମ୍
‘କିଏ ତୁମେ, ଯିଏ କ୍ରୋଧରେ ଏଠାରେ ମୋ ଯଜ୍ଞକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଛ?’—ଏଭଳି ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାମୁନି ଭରଦ୍ୱାଜ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ। ଋଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା।
ହଵ୍ଯଘ୍ନ ଇତି ଵିଖ୍ଯାତଂ ଭରଦ୍ଵାଜ ନିବୋଧ ମାମ୍ ସଂଧ୍ଯାସୁତୋ ଽହଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଶ୍ ଚ ସୁତଃ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଃ
ଭରଦ୍ୱାଜ, ମୁଁ ‘ହବ୍ୟଘ୍ନ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହି ଜଣିବା। ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁଅ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ମେ ଵରୋ ଦତ୍ତୋ ଯଜ୍ଞାନ୍ ଖାଦ ଯଥାସୁଖମ୍ ମମାନୁଜଃ କଲିଶ୍ ଚାପି ବଲଵାନ୍ ଅତିଭୀଷଣଃ
ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛନ୍ତି—‘ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯଜ୍ଞ ଭକ୍ଷଣ କର।’ ମୋ ଭାଇ କଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର।