ଅନ୍ଯୋନ୍ଯରେତୋଵ୍ଯତିଷଙ୍ଗଦୋଷାଦ୍ ଅଗ୍ନେର୍ ଅପତ୍ଯମ୍ ଉଭଯଂ ତଥୈଵ ପୁତ୍ରଃ ସୁଵର୍ଣୋ ବହୁରୂପରୂପୀ ରୂପାଣି କୃତ୍ଵା ସୁରସତ୍ତମାନାମ୍
ଏହିପରି, ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ମିଶ୍ରଣ ହେବାରୁ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହେଲେ; ଏଭଳି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁଅ ବହୁ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ ନେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵାଯୋର୍ ଧନଦସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଂ ଜଲେଶ୍ଵରସ୍ଯାପି ମୁନୀଶ୍ଵରାଣାମ୍ ଭାର୍ଯାସ୍ ତୁ ଗଚ୍ଛତ୍ଯ୍ ଅନିଶଂ ସୁଵର୍ଣୋ ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରିଯଂ ଯଚ୍ ଚ ଵପୁଃ ସ କୃତ୍ଵା
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଯେଉଁଠି ଚାହାଁଥିଲେ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, କୁବେର, ବରୁଣ ଓ ମହାମୁନିମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ଯାଉଥିଲେ।
ଯାତି କ୍ଵଚିଚ୍ ଚାପି କଵେସ୍ ତନୂଜସ୍ ତଦ୍ଭର୍ତୃରୂପଂ ଚ ପତିଵ୍ରତାସୁ କୃତ୍ଵାନିଶଂ ତାଭିର୍ ଉଦାରଭାଵଃ କୁର୍ଵନ୍ କୃତାର୍ଥଂ ମଦନଂ ସ ରେମେ
କେବେ କେବେ, ମୁନିଙ୍କ ପୁଅ ଭକ୍ତିଶୀଳା ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କର ପତି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସଦା ଉଦାର ଚରିତ୍ରରେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ରହୁଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଗତା କ୍ଵାପି ଚୈଵଂ ସୁଵର୍ଣା ଧର୍ମସ୍ଯ ଭାର୍ଯାପି ସୁଵର୍ଣନାମ୍ନୀ ସ୍ଵାହାସୁତା ସ୍ଵୈରିଣୀ ସା ବଭୂଵ ଯସ୍ଯାପି ଯସ୍ଯାପି ମନୋଗତା ଯା
ଏଭଳି କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣା, ଧର୍ମଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ସ୍ୱାହାଙ୍କର ଝିଅ, ନିଜ ମନ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁଲା, ସେଠି ଯାଇ, ଅନିୟମିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଭାର୍ଯାସ୍ଵରୂପା ସୈଵ ଭୂତ୍ଵା ସୁଵର୍ଣା ରେମେ ପତୀନ୍ ମାନୁଷାନ୍ ଆସୁରାଂଶ୍ ଚ ଦେଵାନ୍ ଋଷୀନ୍ ପିତୃରୂପାଂସ୍ ତଥାନ୍ଯାନ୍ ରୂପୌଦାର୍ଯସ୍ଥୈର୍ଯଗାମ୍ଭୀର୍ଯଯୁକ୍ତାନ୍
ଭାର୍ଯ୍ୟାର ରୂପ ନେଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମାନବ, ଦାନବ, ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ରୂପ, ଉଦାରତା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଭୀରତାରେ ଯୁକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଯାଭିପ୍ରେତା ଯସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ତଦ୍ରୂପା ସା ରମତେ ତେନ ସାର୍ଧମ୍ ନାନାଭେଦୈଃ କରଣୈଶ୍ ଚାପ୍ଯ୍ ଅନେକୈର୍ ଆକର୍ଷନ୍ତୀ ତନ୍ମନଃ କାମସିଦ୍ଧିମ୍
ଯେଉଁ ଦେବତା ଯେଉଁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଚାହାଁଥିଲେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ସେଇ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଓ ଚତୁରତାରେ ତାଙ୍କର ମନ ଆକର୍ଷିତ କରି, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲେ।
ଏଵଂ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚେଷ୍ଟାମ୍ ଅଗ୍ନେଃ ସୂନୋଃ ପୁତ୍ରିକାଯାସ୍ ତଥାଗ୍ନେଃ ସର୍ଵେ ଚ ଶେପୁଃ କୁପିତାସ୍ ତଦାଗ୍ନେଃ ପୁତ୍ରଂ ଚ ପୁତ୍ରୀଂ ଚ ସୁରାସୁରାସ୍ ତେ
ଏଭଳି, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅର ଝିଅ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଝିଅକୁ ଶାପ ଦେଲେ।
କୃତଂ ଯଦ୍ ଏତଦ୍ ଵ୍ଯଭିଚାରରୂପଂ ଯଚ୍ ଛଦ୍ମନା ଵର୍ତନଂ ପାପରୂପମ୍ ତସ୍ମାତ୍ ସୁତସ୍ ତେ ଵ୍ଯଭିଚାରଵାଂଶ୍ ଚ ସର୍ଵତ୍ର ଗାମୀ ଜାଯତାଂ ହଵ୍ଯଵାହ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଚତୁରତାର ରୂପ, ଏହା ପାପ; ତେଣୁ, ହବ୍ୟବାହନ, ତୁମର ପୁଅ ସଦା ଭ୍ରମଣଶୀଳ ଓ ଅନ୍ୟାୟରେ ଲିପ୍ତ ହେଉ।
ତଥା ସୁଵର୍ଣାପି ନ ଚୈକନିଷ୍ଠା ଭୂଯାଦ୍ ଅଗ୍ନେ ନୈକତୃପ୍ତା ବହୂଂଶ୍ ଚ ନାନାଜାତୀନ୍ ନିନ୍ଦିତାନ୍ ଦେହଭାଜୋ ଭଜିତ୍ରୀ ସ୍ଯାଦ୍ ଏଷ ଦୋଷଶ୍ ଚ ପୁତ୍ର୍ଯାଃ
ଏଭଳି, ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମଧ୍ୟ ଏକାକି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହେବେନାହିଁ, ଅଗ୍ନି, ଏକା ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେନାହିଁ; ସେ ବହୁ ଜନ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଓ ନିନ୍ଦିତ ଦେହ ଧାରଣକାରୀଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବେ—ଏହି ତୁମ ଝିଅର ଦୋଷ ହେବ।
ଇତ୍ଯ୍ ଏତଚ୍ ଛାପଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଗ୍ନିର୍ ଅତିଭୀତଵତ୍ ମାମ୍ ଅଭ୍ଯେତ୍ଯ ତଦୋଵାଚ ନିଷ୍କୃତିଂ ଵଦ ପୁତ୍ରଯୋଃ
ଏହି ଶାପର କଥା ଶୁଣି, ଅଗ୍ନି ଅତି ଭୟଭିତ ହୋଇ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ, 'ମୋର ପୁଅ ଓ ଝିଅ ପାଇଁ କିପରି ପାପମୋଚନ ହେବ, କୃପାକରି କହ।'
ତଦାହମ୍ ଅବ୍ରଵଂ ଵହ୍ନେ ଗୌତମୀଂ ଗଚ୍ଛ ଶଂକରମ୍ ସ୍ତୁତ୍ଵା ତତ୍ର ମହାବାହୋ ନିଵେଦଯ ଜଗତ୍ପତେଃ
ତେବେ ମୁଁ କହିଲି, 'ବହ୍ନି, ଗୌତମୀକୁ ଯାଅ, ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ମହାବାହୁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏହି କଥା ଜଣା।'
ମାହେଶ୍ଵରେଣ ଵୀର୍ଯେଣ ତଵ ଦେହସ୍ଥିତେନ ଚ ଏଵଂଵିଧଂ ତ୍ଵ୍ ଅପତ୍ଯଂ ତେ ଜାତଂ ଵହ୍ନେ ତତୋ ଭଵାନ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଯାହା ତୁମ ଦେହରେ ବସିଛି, ସେଇ ଦ୍ୱାରା ଏପରି ସନ୍ତାନ ତୁମ ପାଖରେ ଜନ୍ମିଛି, ବହ୍ନି; ତେଣୁ, ତୁମେ—
ନିଵେଦଯସ୍ଵ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ଶାପମ୍ ଈଦୃଶମ୍ ସ୍ଵାପତ୍ଯରକ୍ଷଣାଯାସୌ ଶଂଭୁଃ ଶ୍ରେଯଃ କରିଷ୍ଯତି
—ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହି ଶାପ ବିଷୟରେ ଜଣାଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଶମ୍ଭୁ ତୁମ ସନ୍ତାନଙ୍କର ଭଲ ଓ ସୁରକ୍ଷା କରିବେ।
ସ୍ତୁହି ଦେଵଂ ଚ ଦେଵୀଂ ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରୀତୋ ଭଵେଚ୍ ଛିଵଃ ତତସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅପତ୍ଯଵିଷଯେ ପ୍ରିଯାନ୍ କାମାନ୍ ଅଵାପ୍ସ୍ଯସି
ଭକ୍ତିରେ ଦେବତା ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଶିବ ଖୁସି ହେବେ, ତେବେ ତୁମେ ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇବ।
ତତୋ ମଦ୍ଵଚନାଦ୍ ଅଗ୍ନିର୍ ଗଙ୍ଗାଂ ଗତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍ ତୁଷ୍ଟାଵ ନିଯତୋ ଵାକ୍ଯୈଃ ସ୍ତୁତିଭିର୍ ଵେଦସଂମିତୈଃ
ତେବେ, ମୋର କଥା ଅନୁସରି, ଅଗ୍ନି ଗଙ୍ଗାକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଶବ୍ଦ ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ସ୍ତୁତି କରି ପୂଜିଲେ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଜଗତୋ ଧାତା ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତିର୍ ନିରଞ୍ଜନଃ ଆଦିକର୍ତା ସ୍ଵଯଂଭୂଶ୍ ଚ ତଂ ନମାମି ଜଗତ୍ପତିମ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଧାରଣକାରୀ, ନିର୍ମଳ, ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସ୍ୱୟଂଜନ୍ମା, ସେଇ ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ କରେ।
ଯୋ ଽଗ୍ନିର୍ ଭୂତ୍ଵା ସଂହରତି ସ୍ରଷ୍ଟା ଵୈ ଜଲରୂପତଃ ସୂର୍ଯରୂପେଣ ଯଃ ପାତି ତଂ ନମାମି ଚ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକମ୍
ଯିଏ ଅଗ୍ନି ହୋଇ ସଂହାର କରନ୍ତି, ଜଳର ଆକୃତିରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଉଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ରୂପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେଇ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତତଃ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ ଅନନ୍ତଃ ଶଂଭୁର୍ ଅଵ୍ଯଯଃ ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମ୍ ଆସ ପାଵକଂ ସୁରପୂଜିତମ୍
ତାପରେ ଅନନ୍ତ, ଶୁଭ, ଅବିନାଶୀ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ସ ଵିନୀତଃ ଶିଵଂ ପ୍ରାହ ତଵ ଵୀର୍ଯଂ ମଯି ସ୍ଥିତମ୍ ତେନ ଜାତଃ ସୁତୋ ରମ୍ଯଃ ସୁଵର୍ଣୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ
ଅଗ୍ନି ନମ୍ରତା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋ ଭିତରେ ଅଛି; ଏହି ଶକ୍ତିରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୁଅ ଜନ୍ମିଛି, ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।'
ତଥା ସୁଵର୍ଣା ପୁତ୍ରୀ ଚ ତସ୍ମାଦ୍ ଏଵ ଜଗତ୍ପ୍ରଭୋ ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଵୀର୍ଯସଙ୍ଗାଚ୍ ଚ ତଦ୍ଦୋଷାଦ୍ ଉଭଯଂ ତ୍ଵ୍ ଇଦମ୍
ଏହିପରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆପଣଙ୍କରୁ ଏକ କନ୍ୟା ହେଲେ, ହେ ଜଗତ୍ପତି; ଦୁଇଝଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ମିଶିବା ଓ ତାହାର ଦୋଷରୁ, ଏହି ଦୁଇଟି ଫଳ ହୋଇଛି।
ଵ୍ଯଭିଚାରାତ୍ ସଦୋଷଂ ଚ ଅପତ୍ଯମ୍ ଅଭଵଚ୍ ଛିଵ ଶାପଂ ଦଦୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ତଯୋଃ ଶାନ୍ତିଂ କୁରୁ ପ୍ରଭୋ
ଅନ୍ୟାୟ କାରଣରେ ସେଇ ସନ୍ତାନ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଶିବ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁଇଝଣଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ।
ତଦଗ୍ନିଵଚନାଚ୍ ଛଂଭୁଃ ପ୍ରୋଵାଚେଦଂ ଶୁଭୋଦଯମ୍
ତାପରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଶମ୍ଭୁ ଶୁଭ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ମଦ୍ଵୀର୍ଯାଦ୍ ଅଭଵତ୍ ତ୍ଵତ୍ତଃ ସୁଵର୍ଣୋ ଭୂରିଵିକ୍ରମଃ ସମଗ୍ରା ଋଦ୍ଧଯଃ ସର୍ଵାଃ ସୁଵର୍ଣେ ଽସ୍ମିନ୍ ସମାହିତାଃ
ମୋର ଶକ୍ତି ଓ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଅତିଶୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ସମସ୍ତ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଏକତ୍ରିତ।
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଦେହୋ ଵହ୍ନେ ଶୃଣୁ ଵଚୋ ମମ ତ୍ରଯାଣାମ୍ ଅପି ଲୋକାନାଂ ପାଵନଃ ସ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋ କଥା ଶୁଣ; ସେ ତିନି ଲୋକର ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା ହେବେ।
ସ ଏଵ ଚାମୃତଂ ଲୋକେ ସ ଏଵ ସୁରଵଲ୍ଲଭଃ ସ ଏଵ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତୀ ଚ ସ ଏଵ ମଖଦକ୍ଷିଣା
ସେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ଅମୃତ, ସେଇ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ସେଉଁଠି ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ, ସେଉଁଠି ଯଜ୍ଞର ଦକ୍ଷିଣା।
ସ ଏଵ ରୂପଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ଗୁରୂଣାମ୍ ଅପ୍ଯ୍ ଅସୌ ଗୁରୁଃ ଵୀର୍ଯଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମଂ ଵିଦ୍ଯାଦ୍ ଵୀର୍ଯଂ ମତ୍ତୋ ଯଦ୍ ଉତ୍ତମମ୍
ସେଉଁଠି ସମସ୍ତର ଆକୃତି, ଗୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଭାବନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବେ ଜାଣ, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ମୋଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଵିଶେଷତସ୍ ତ୍ଵଯି କ୍ଷିପ୍ତଂ ତସ୍ଯ କା ସ୍ଯାଦ୍ ଵିଚାରଣା ହୀନଂ ତେନ ଵିନା ସର୍ଵଂ ସଂପୂର୍ଣାସ୍ ତେନ ସଂପଦଃ
ବିଶେଷ କରି, ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମଠାରେ ରଖାଯାଇଛି, ତେଣୁ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କଣ? ଏହା ଛାଡ଼ିଲେ ସବୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ସହିତ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଜୀଵନ୍ତୋ ଽପି ମୃତାଃ ସର୍ଵେ ସୁଵର୍ଣେନ ଵିନା ନରାଃ ନିର୍ଗୁଣୋ ଽପି ଧନୀ ମାନ୍ଯଃ ସଗୁଣୋ ଽପ୍ଯ୍ ଅଧନୋ ନହି
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିନା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ; ଗୁଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧନୀ ଲୋକ ସମ୍ମାନିତ, ଗୁଣ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଧନ ନଥିଲେ ସମ୍ମାନ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାନ୍ ନାତଃ ପରଂ କିଂଚିତ୍ ସୁଵର୍ଣାଦ୍ ଧି ଭଵିଷ୍ଯତି ତଥା ଚୈଷା ସୁଵର୍ଣାପି ସ୍ଯାଦ୍ ଉତ୍କୃଷ୍ଟାପି ଚଞ୍ଚଲା
ତେଣୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଉପରେ କିଛି ନାହିଁ; ଏହିପରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚଞ୍ଚଳ।
ଅନଯା ଵୀକ୍ଷିତଂ ସର୍ଵଂ ନ୍ଯୂନଂ ପୂର୍ଣଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ତପସା ଜପହୋମୈଶ୍ ଚ ଯେଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯା ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ କିଛି ଦେଖାଯାଏ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ସବୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯିବ; ତପସ୍ୟା, ଜପ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା, ତିନି ଲୋକରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।