ସାପି ତଂ ଗର୍ଭସଂସ୍ଥଂ ଚ ଶଶାପେନ୍ଦ୍ରଂ ରୁଷା ଦିତିଃ
ଦିତି, କ୍ରୋଧରେ, ଗର୍ଭସ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ନ ପୌରୁଷଂ କୃତଂ ତସ୍ମାଚ୍ ଛାପୋ ଽଯଂ ଭଵିତା ତଵ ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ପରିଭଵଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯାତ୍ ପ୍ରଭ୍ରଶ୍ଯସେ ହରେ
ପୁରୁଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇନଥିଲା, ତେଣୁ ଏହି ଶାପ ତୁମ ଉପରେ ପଡିବ; ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ହାତରେ ଅପମାନ ସହି, ହେ ହରି, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଦେବ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ତତ୍ର କଶ୍ଯପୋ ଵୈ ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରାଯାଚ୍ ଚ ଵ୍ଯଥିତୋ ଽଗସ୍ତ୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶକ୍ରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ଗର୍ଭାନ୍ତରଗତଃ ଶକ୍ରଃ ପିତରଂ ପ୍ରାହ ଭୀତଵତ୍
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ; ଏବଂ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯାଚ୍ ଚ ଦିତେଶ୍ ଚୈଵ ବିଭେମି କ୍ରମିତୁଂ ବହିଃ
ମୁଁ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଦିତିଙ୍କ ଭୟରେ ବାହାରିବାକୁ ଡରୁଛି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ଯ କଶ୍ଯପୋ ଽପି ପ୍ରଜାପତିଃ ପୁତ୍ରକର୍ମ ଚ ତଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ଭାନ୍ତଃସ୍ଥିତିମ୍ ଏଵ ଚ ଦିତିଶାପମ୍ ଅଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵାସୌ ଦୁଃଖିତୋ ଽଭଵତ୍
ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ଆସିଲେ, ଶିଶୁର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଦେଖିଲେ, ଦିତିଙ୍କ ଶାପ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ନିର୍ଗଚ୍ଛ ଶକ୍ର ପୁତ୍ରୈତତ୍ ପାପଂ କିଂ କୃତଵାନ୍ ଅସି ନ ନିର୍ମଲକୁଲୋତ୍ପନ୍ନା ମନଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ପାତକେ
ବାହାରିଆ, ଇନ୍ଦ୍ର; ପୁଅ, କଣ ତୁମେ କିଛି ପାପ କରିଛ? ଶୁଦ୍ଧ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନେ କେବେ ମନରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ସ ନିର୍ଗତୋ ଵଜ୍ରପାଣିଃ ସଵ୍ରୀଡୋ ଽଧୋମୁଖୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍ ତନ୍ମୂର୍ତିର୍ ଏଵ ଵଦତି ସଦସଚ୍ଚେଷ୍ଟିତଂ ନୃଣାମ୍
ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବାହାରିଲେ ଏବଂ କହିଲେ; ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ନିଜର ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି।
ଯଦ୍ ଉକ୍ତମ୍ ଅତ୍ର ଶ୍ରେଯଃ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍କର୍ତାହମ୍ ଅସଂଶଯମ୍
ଏଠାରେ ଯାହା କହାଯାଇଛି ଭଲ ପାଇଁ, ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି।
ତତୋ ମମାନ୍ତିକଂ ପ୍ରାଯାଲ୍ ଲୋକପାଲୈଃ ସ କଶ୍ଯପଃ ସର୍ଵଂ ଵୃତ୍ତମ୍ ଅଥୋଵାଚ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ମାଂ ସୁରୈଃ
ତାପରେ କଶ୍ୟପ ଲୋକପାଳମାନେ ସହ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୁନି ମୋତେ ପଚାରିଲେ।
ଦିତିଗର୍ଭସ୍ଯ ଵୈ ଶାନ୍ତିଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଵିଶାପତାମ୍ ଗର୍ଭସ୍ଥାନାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହ ମିତ୍ରତାମ୍
ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭର ଶାନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରୁ ଶାପ ଦୂର ହେଉ, ଏବଂ ଗର୍ଭସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ରତା ହେଉ।
ତେଷାମ୍ ଆରୋଗ୍ଯତାଂ ଚାପି ଶଚୀଭର୍ତୁର୍ ଅଦୋଷତାମ୍ ଅଗସ୍ତ୍ଯଦତ୍ତଶାପସ୍ଯ ଵିଶାପତ୍ଵମ୍ ଅପି କ୍ରମାତ୍
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶଚୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦୋଷ ନ ଲାଗୁ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶାପ କ୍ରମେ କ୍ଷୟ ପାଉ।
ତତୋ ଽହମ୍ ଅବ୍ରଵଂ ଵାକ୍ଯଂ କଶ୍ଯପଂ ଵିନଯାନ୍ଵିତମ୍ ପ୍ରଜାପତେ କଶ୍ଯପ ତ୍ଵଂ ଵସୁଭିର୍ ଲୋକପାଲକୈଃ
ତାପରେ ମୁଁ ନମ୍ରତା ସହ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲି: 'ହେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ, ଆପଣ ବସୁମାନେ ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ—'
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହିତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ଗୌତମୀଂ ଯାହି ମାନଦ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶାନଂ ସ୍ତୁହି ସର୍ଵୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସତ୍ବରେ ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ମାନଦାତା; ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ଶିଵପ୍ରସାଦେନ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵେଦ୍ ଇତି ତଥେତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଜଗାମାସୌ କଶ୍ଯପୋ ଗୌତମୀଂ ତଦା
ତାପରେ, ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ କଲ୍ୟାଣ ହେବ; 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ସମୟରେ କଶ୍ୟପ ଗୌତମୀକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଦେଵେଶମ୍ ଏଭିର୍ ଏଵ ପଦକ୍ରମୈଃ ସର୍ଵଦୁଃଖାପନୋଦାଯ ଦ୍ଵଯମ୍ ଏଵ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ଗୌତମୀ ଵା ପୁଣ୍ଯନଦୀ ଶିଵୋ ଵା କରୁଣାକରଃ
ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଏହି ଶ୍ଲୋକମାନେ ସହିତ ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଦୁଇଟି ମାତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି—ଗୌତମୀ ପବିତ୍ର ନଦୀ କିମ୍ବା କରୁଣାର ସାଗର ଶିବ।
ପାହି ଶଂକର ଦେଵେଶ ପାହି ଲୋକନମସ୍କୃତ ପାହି ପାଵନ ଵାଗୀଶ ପାହି ପନ୍ନଗଭୂଷଣ
ହେ ଶଙ୍କର, ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେଠି ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପବିତ୍ର ବାଣୀର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସାପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମହାଦେବ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ଧର୍ମ ଵୃଷାରୂଢ ପାହି ଵେଦତ୍ରଯେକ୍ଷଣ ପାହି ଗୋଧର ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ ପାହି ଶର୍ଵ ଗଜାମ୍ବର
ଧର୍ମର ରୂପେ, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତିନି ବେଦକୁ ଦେଖୁଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଶର୍ବ, ହାତୀର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ତ୍ରିପୁରହନ୍ ନାଥ ପାହି ସୋମାର୍ଧଭୂଷଣ ପାହି ଯଜ୍ଞେଶ ସୋମେଶ ପାହ୍ଯ୍ ଅଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯକ
ତିନି ପୁର ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ନାଥ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ଭୂଷିତ ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର, ସୋମର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି କାରୁଣ୍ଯନିଲଯ ପାହି ମଙ୍ଗଲଦାଯକ ପାହି ପ୍ରଭଵ ସର୍ଵସ୍ଯ ପାହି ପାଲକ ଵାସଵ
କରୁଣାର ନିବାସ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତର ଉତ୍ସ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପାଳନ କରୁଥିବା ଠାକୁର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ଭାସ୍କର ଵିତ୍ତେଶ ପାହି ବ୍ରହ୍ମନମସ୍କୃତ ପାହି ଵିଶ୍ଵେଶ ସିଦ୍ଧେଶ ପାହି ପୂର୍ଣ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ପ୍ରକାଶ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଧନର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରଣାମ ପାଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠାକୁର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଘୋରସଂସାରକାନ୍ତାରସଂଚାରୋଦ୍ଵିଗ୍ନଚେତସାମ୍ ଶରୀରିଣାଂ କୃପାସିନ୍ଧୋ ତ୍ଵମ୍ ଏଵ ଶରଣଂ ଶିଵ
ଭୟଙ୍କର ସଂସାରର ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିବା ଯେଉଁ ଜୀବମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ଅଶାନ୍ତ, ହେ ଶିବ, କୃପାର ସାଗର, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ।
ଏଵଂ ସଂସ୍ତୁଵତସ୍ ତସ୍ଯ ପୁରତୋ ଽଭୂଦ୍ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମ୍ ଆସ କଶ୍ଯପଂ ତଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଠାକୁର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ କହିଲେ।
କଶ୍ଯପୋ ଽପି ଶିଵଂ ପ୍ରାହ ଵିନୀତଵଦ୍ ଇଦଂ ଵଚଃ ସ ପ୍ରାହ ଵିସ୍ତରେଣାଥ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତୁ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ ନମ୍ରତା ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ। ତାପରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଶାପଂ ନାଶଂ ଚ ପୁତ୍ରାଣାଂ ପରସ୍ପରମ୍ ଅମିତ୍ରତାମ୍ ପାପପ୍ରାପ୍ତିଂ ତୁ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଶାପପ୍ରାପ୍ତିଂ ତଥୈଵ ଚ ତତୋ ଵୃଷାକପିଃ ପ୍ରାହ ଦିତିଂ ଚାଗସ୍ତ୍ଯମ୍ ଏଵ ଚ
ଶାପ, ପୁଅମାନେର ନାଶ, ପରସ୍ପର ଶତ୍ରୁତା, ଶକ୍ରଙ୍କ ପାପ ଲାଗିବା ଏବଂ ଶାପ ଲାଗିବା—ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବୃଷାକପି ଦିତି ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମରୁତୋ ଯେ ଭଵତ୍ପୁତ୍ରାଃ ପଞ୍ଚାଶଚ୍ ଚୈକଵର୍ଜିତାଃ ସର୍ଵେ ଭଵେଯୁଃ ସୁଭଗା ଭଵେଯୁର୍ ଯଜ୍ଞଭାଗିନଃ
ମାରୁତମାନେ, ତୁମର ପୁଅମାନେ—ପଞ୍ଚାଶିଟି, ଗୋଟିଏ ଛାଡି—ସମସ୍ତେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ପାଉନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହିତା ନିତ୍ଯଂ ଵର୍ତଯେଯୁର୍ ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କରୁନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତୁ ହଵିର୍ଭାଗୋ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ମଖେ ଭଵେତ୍ ଆଦୌ ତୁ ମରୁତସ୍ ତତ୍ର ଭଵେଯୁର୍ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ରହିଥାଏ, ସେଠି ପ୍ରଥମେ ମାରୁତମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ମରୁଦ୍ଭିଃ ସହିତଂ ଶକ୍ରଂ ନ ଜଯେଯୁଃ କଦାଚନ ଜେତା ଭଵେତ୍ ସର୍ଵଦୈଵ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ପ୍ରଜାପତେ
ମାରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ ବି ହାରିବେ ନାହିଁ; ସେ ସଦା ବିଜୟୀ ହେବେ। ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣ ସୁଖରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯେ କୁର୍ଯୁର୍ ଅନଯାଦ୍ ଭ୍ରାତୃଘାତନମ୍ ଵଂଶଚ୍ଛେଦୋ ଵିପତ୍ତିଶ୍ ଚ ନିତ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଜିଠାରୁ ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଭାଇ ହତ୍ୟା କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମବଂଶ ସଦା ବିନାଶ ହେବ ଏବଂ ଦୁଃଖ ଆସିବ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯମ୍ ଋଷିଶାର୍ଦୂଲଂ ଶଂଭୁର୍ ଅପ୍ଯ୍ ଆହ ଯତ୍ନତଃ
ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଶମ୍ଭୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର ସହିତ କହିଲେ।