ନ ମମାର ତତୋ ଦୁଃଖାଦ୍ ଆହୁସ୍ ତେ ଭ୍ରାତରୋ ଵଯମ୍ ପୁନଶ୍ ଚିଚ୍ଛେଦ ତାନ୍ ଖଣ୍ଡାନ୍ ମା ଵଧୀର୍ ଇତି ଚାବ୍ରୁଵନ୍
ସେ ଦୁଃଖରେ ମରିଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ଆଉ ବଞ୍ଚିଛୁ।' ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ କାଟିଦେଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଆମକୁ ମାରନିଅ।'
ଵିଶ୍ଵସ୍ତାନ୍ ମାତୃଗର୍ଭସ୍ଥାନ୍ ନିଜଭ୍ରାତୄଞ୍ ଶତକ୍ରତୋ ଦ୍ଵେଷଵିଧ୍ଵସ୍ତବୁଦ୍ଧୀନାଂ ନ ଚିତ୍ତେ କରୁଣାକଣଃ
ଘୃଣାରେ ମନ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଭାଇମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମାଆର ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ ଓ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଦୟା ଅନୁଭବ କଲେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ତୁ ଖଣ୍ଡିତଂ ଖଣ୍ଡଂ ହସ୍ତପାଦାଦିଜୀଵଵତ୍ ନିର୍ଵିକାରଂ ତତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସପ୍ତସପ୍ତ ସୁଵିସ୍ମିତଃ
ଏଭଳି ଗର୍ଭକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରାଗଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡରେ ହାତ, ପାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ଜୀବନ ଥିଲା; ଏହାକୁ ସପ୍ତ ସପ୍ତ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ।
ଏକଵଦ୍ ବହୁରୂପାଣି ଗର୍ଭସ୍ଥାନି ଶୁଭାନି ଚ ରୁଦନ୍ତି ବହୁରୂପାଣି ମା ରୁତେତ୍ଯ୍ ଅବ୍ରଵୀଦ୍ ଧରିଃ
ଏକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁମାନେ ବହୁ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ବହୁ ରୂପରେ କାନ୍ଦୁଥିଲେ; ହରି କହିଲେ, 'କାନ୍ଦନିଅ।'
ତତସ୍ ତେ ମରୁତୋ ଜାତା ବଲଵନ୍ତୋ ମହୌଜସଃ ଗର୍ଭସ୍ଥା ଏଵ ତେ ଽନ୍ଯୋନ୍ଯମ୍ ଊଚୁଃ ଶକ୍ରଂ ଗତଭ୍ରମାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ମରୁତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବଳଶାଳୀ ଓ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ; ଗର୍ଭସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟକୁ କଥା କହି, ଭ୍ରମ ଦୂର କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲଂ ମାତା ଯସ୍ଯାଶ୍ରମେ ସ୍ଥିତା ଅସ୍ମତ୍ପିତା ତଵ ଭ୍ରାତା ସଖ୍ଯଂ ତେ ବହୁ ମନ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ମାଆ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରହୁଛନ୍ତି, ଯିଏ ଆମର ପିତା ଓ ତୁମର ଭାଇ, ସେ ତୁମ ସାଙ୍ଗତ୍ୟକୁ ବହୁତ ମୂଲ୍ୟ ଦେଉଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମାନ୍ ଉପରି ସସ୍ନେହଂ ମନସ୍ ତେ ଵିଦ୍ମହେ ମୁନେ ନ ଯତ୍ କରୋତି ଶ୍ଵପଚଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ ତତ୍ର ଵଜ୍ରଧୃକ୍
ହେ ମୁନି, ଆମେ ଜାଣୁଛୁ ଆପଣଙ୍କର ମନ ଆମପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ଅଛି; ଯେପରି ଏକ ଅଛୁତ କରେ, ଏପରି କାମ ଇନ୍ଦ୍ର କେବେ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ଇତ୍ଯ୍ ଏତଦ୍ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଅଗସ୍ତ୍ଯୋ ଽଗାତ୍ ସସଂଭ୍ରମଃ ଦିତିଂ ସଂବୋଧଯାମ୍ ଆସ ଵ୍ଯଥିତାଂ ଗର୍ଭଵେଦନାତ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଭୟ ଓ ଉତ୍କଣ୍ଠାରେ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଗର୍ଭବେଦନାରେ ପୀଡିତ ଦିତିଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ।
ତତ୍ରାଗସ୍ତ୍ଯଃ ଶଚୀକାନ୍ତମ୍ ଅଶପତ୍ କୁପିତୋ ଭୃଶମ୍
ସେଠାରେ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ରାଗରେ ଶଚୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ସଂଗ୍ରାମେ ରିପଵଃ ପୃଷ୍ଠଂ ପଶ୍ଯେଯୁସ୍ ତେ ସଦା ହରେ ଜୀଵତାମ୍ ଏଵ ମରଣମ୍ ଏତଦ୍ ଏଵ ହି ମାନିନାମ୍ ପୃଷ୍ଠଂ ପଲାଯମାନାନାଂ ଯତ୍ ପଶ୍ଯନ୍ତ୍ଯ୍ ଅହିତା ରଣେ
ହେ ହରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ସବୁବେଳେ ତୁମ ପିଠି ଦେଖନ୍ତୁ; ଗର୍ବିତମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଜୀବନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ, କାରଣ ଯେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଳାଉଥିବାଙ୍କର ପିଠି ଦେଖନ୍ତି, ସେଠି ଲୋକମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
ସାପି ତଂ ଗର୍ଭସଂସ୍ଥଂ ଚ ଶଶାପେନ୍ଦ୍ରଂ ରୁଷା ଦିତିଃ
ଦିତି, କ୍ରୋଧରେ, ଗର୍ଭସ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ନ ପୌରୁଷଂ କୃତଂ ତସ୍ମାଚ୍ ଛାପୋ ଽଯଂ ଭଵିତା ତଵ ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ପରିଭଵଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯାତ୍ ପ୍ରଭ୍ରଶ୍ଯସେ ହରେ
ପୁରୁଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇନଥିଲା, ତେଣୁ ଏହି ଶାପ ତୁମ ଉପରେ ପଡିବ; ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ହାତରେ ଅପମାନ ସହି, ହେ ହରି, ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଦେବ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ତତ୍ର କଶ୍ଯପୋ ଵୈ ପ୍ରଜାପତିଃ ପ୍ରାଯାଚ୍ ଚ ଵ୍ଯଥିତୋ ଽଗସ୍ତ୍ଯାଚ୍ ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶକ୍ରଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍ ଗର୍ଭାନ୍ତରଗତଃ ଶକ୍ରଃ ପିତରଂ ପ୍ରାହ ଭୀତଵତ୍
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ; ଏବଂ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯାଚ୍ ଚ ଦିତେଶ୍ ଚୈଵ ବିଭେମି କ୍ରମିତୁଂ ବହିଃ
ମୁଁ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଦିତିଙ୍କ ଭୟରେ ବାହାରିବାକୁ ଡରୁଛି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ଯ କଶ୍ଯପୋ ଽପି ପ୍ରଜାପତିଃ ପୁତ୍ରକର୍ମ ଚ ତଦ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ଭାନ୍ତଃସ୍ଥିତିମ୍ ଏଵ ଚ ଦିତିଶାପମ୍ ଅଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଶ୍ରୁତ୍ଵାସୌ ଦୁଃଖିତୋ ଽଭଵତ୍
ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ ଆସିଲେ, ଶିଶୁର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଅବସ୍ଥା ଦେଖିଲେ, ଦିତିଙ୍କ ଶାପ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ନିର୍ଗଚ୍ଛ ଶକ୍ର ପୁତ୍ରୈତତ୍ ପାପଂ କିଂ କୃତଵାନ୍ ଅସି ନ ନିର୍ମଲକୁଲୋତ୍ପନ୍ନା ମନଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ପାତକେ
ବାହାରିଆ, ଇନ୍ଦ୍ର; ପୁଅ, କଣ ତୁମେ କିଛି ପାପ କରିଛ? ଶୁଦ୍ଧ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନେ କେବେ ମନରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତିନାହିଁ।
ସ ନିର୍ଗତୋ ଵଜ୍ରପାଣିଃ ସଵ୍ରୀଡୋ ଽଧୋମୁଖୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍ ତନ୍ମୂର୍ତିର୍ ଏଵ ଵଦତି ସଦସଚ୍ଚେଷ୍ଟିତଂ ନୃଣାମ୍
ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବାହାରିଲେ ଏବଂ କହିଲେ; ତାଙ୍କ ଦେହ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ନିଜର ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିପାରନ୍ତି।
ଯଦ୍ ଉକ୍ତମ୍ ଅତ୍ର ଶ୍ରେଯଃ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍କର୍ତାହମ୍ ଅସଂଶଯମ୍
ଏଠାରେ ଯାହା କହାଯାଇଛି ଭଲ ପାଇଁ, ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି।
ତତୋ ମମାନ୍ତିକଂ ପ୍ରାଯାଲ୍ ଲୋକପାଲୈଃ ସ କଶ୍ଯପଃ ସର୍ଵଂ ଵୃତ୍ତମ୍ ଅଥୋଵାଚ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ମାଂ ସୁରୈଃ
ତାପରେ କଶ୍ୟପ ଲୋକପାଳମାନେ ସହ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୁନି ମୋତେ ପଚାରିଲେ।
ଦିତିଗର୍ଭସ୍ଯ ଵୈ ଶାନ୍ତିଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଵିଶାପତାମ୍ ଗର୍ଭସ୍ଥାନାଂ ଚ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହ ମିତ୍ରତାମ୍
ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭର ଶାନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରୁ ଶାପ ଦୂର ହେଉ, ଏବଂ ଗର୍ଭସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ରତା ହେଉ।
ତେଷାମ୍ ଆରୋଗ୍ଯତାଂ ଚାପି ଶଚୀଭର୍ତୁର୍ ଅଦୋଷତାମ୍ ଅଗସ୍ତ୍ଯଦତ୍ତଶାପସ୍ଯ ଵିଶାପତ୍ଵମ୍ ଅପି କ୍ରମାତ୍
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଶଚୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦୋଷ ନ ଲାଗୁ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶାପ କ୍ରମେ କ୍ଷୟ ପାଉ।
ତତୋ ଽହମ୍ ଅବ୍ରଵଂ ଵାକ୍ଯଂ କଶ୍ଯପଂ ଵିନଯାନ୍ଵିତମ୍ ପ୍ରଜାପତେ କଶ୍ଯପ ତ୍ଵଂ ଵସୁଭିର୍ ଲୋକପାଲକୈଃ
ତାପରେ ମୁଁ ନମ୍ରତା ସହ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲି: 'ହେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପ, ଆପଣ ବସୁମାନେ ଓ ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ—'
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସହିତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ଗୌତମୀଂ ଯାହି ମାନଦ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ମହେଶାନଂ ସ୍ତୁହି ସର୍ଵୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ସତ୍ବରେ ଗୌତମୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ମାନଦାତା; ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ଶିଵପ୍ରସାଦେନ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵେଦ୍ ଇତି ତଥେତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତ୍ଵା ଜଗାମାସୌ କଶ୍ଯପୋ ଗୌତମୀଂ ତଦା
ତାପରେ, ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ କଲ୍ୟାଣ ହେବ; 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେ ସମୟରେ କଶ୍ୟପ ଗୌତମୀକୁ ଗଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ଦେଵେଶମ୍ ଏଭିର୍ ଏଵ ପଦକ୍ରମୈଃ ସର୍ଵଦୁଃଖାପନୋଦାଯ ଦ୍ଵଯମ୍ ଏଵ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍ ଗୌତମୀ ଵା ପୁଣ୍ଯନଦୀ ଶିଵୋ ଵା କରୁଣାକରଃ
ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଏହି ଶ୍ଲୋକମାନେ ସହିତ ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଦୁଇଟି ମାତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି—ଗୌତମୀ ପବିତ୍ର ନଦୀ କିମ୍ବା କରୁଣାର ସାଗର ଶିବ।
ପାହି ଶଂକର ଦେଵେଶ ପାହି ଲୋକନମସ୍କୃତ ପାହି ପାଵନ ଵାଗୀଶ ପାହି ପନ୍ନଗଭୂଷଣ
ହେ ଶଙ୍କର, ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେଠି ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପବିତ୍ର ବାଣୀର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସାପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମହାଦେବ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ଧର୍ମ ଵୃଷାରୂଢ ପାହି ଵେଦତ୍ରଯେକ୍ଷଣ ପାହି ଗୋଧର ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ ପାହି ଶର୍ଵ ଗଜାମ୍ବର
ଧର୍ମର ରୂପେ, ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତିନି ବେଦକୁ ଦେଖୁଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପୃଥିବୀ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଶର୍ବ, ହାତୀର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ତ୍ରିପୁରହନ୍ ନାଥ ପାହି ସୋମାର୍ଧଭୂଷଣ ପାହି ଯଜ୍ଞେଶ ସୋମେଶ ପାହ୍ଯ୍ ଅଭୀଷ୍ଟପ୍ରଦାଯକ
ତିନି ପୁର ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ନାଥ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ଭୂଷିତ ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର, ସୋମର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି କାରୁଣ୍ଯନିଲଯ ପାହି ମଙ୍ଗଲଦାଯକ ପାହି ପ୍ରଭଵ ସର୍ଵସ୍ଯ ପାହି ପାଲକ ଵାସଵ
କରୁଣାର ନିବାସ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତର ଉତ୍ସ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପାଳନ କରୁଥିବା ଠାକୁର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ପାହି ଭାସ୍କର ଵିତ୍ତେଶ ପାହି ବ୍ରହ୍ମନମସ୍କୃତ ପାହି ଵିଶ୍ଵେଶ ସିଦ୍ଧେଶ ପାହି ପୂର୍ଣ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ପ୍ରକାଶ ଦେଇଥିବା ଠାକୁର, ଧନର ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରଣାମ ପାଇଥିବା ଠାକୁର, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଠାକୁର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।