ଅଭିଷେକଂ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମଙ୍ଗଲାଯ ବୃହସ୍ପତିଃ କରୋତୁ ସଂସ୍ମରନ୍ନ୍ ଆଵାଂ ସଂପଦାଂ ସ୍ଥୈର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଶୁଭ ହେବା ପାଇଁ ବୃହସ୍ପତି ଆମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ମନେ ରଖି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମ୍ପଦରେ ସ୍ଥିରତା ଆସିବ।
ଇହ ଜନ୍ମନି ପୂର୍ଵସ୍ମିନ୍ ଯତ୍ କିଂଚିତ୍ ସୁକୃତଂ କୃତମ୍ ତତ୍ ସର୍ଵଂ ପୂର୍ଣତାମ୍ ଏତୁ ଗୋଦାଵରି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ
ଏହି ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ସଭଳ କର୍ମ କରାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ କର୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ହେ ଗୋଦାବରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଏଵଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ତୁ ଯଃ କଶ୍ଚିଦ୍ ଗୌତମ୍ଯାଂ ସ୍ନାନମ୍ ଆଚରେତ୍ ଆଵାଭ୍ଯାଂ ତୁ ପ୍ରସାଦେନ ଧର୍ମଃ ସଂପୂର୍ଣତାମ୍ ଇଯାତ୍ ପୂର୍ଵଜନ୍ମକୃତାଦ୍ ଦୋଷାତ୍ ସ ମୁକ୍ତଃ ପୁଣ୍ଯଵାନ୍ ଭଵେତ୍
ଏଭଳି ମନେ କରି ଯେଉଁଠି ଗୌତମୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରେ, ଆମ ଦୟାରେ ସେ ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଏ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟବାନ ହୁଏ।
ତଥେତି ଚକ୍ରତୁଃ ପ୍ରୀତୌ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଧିଷଣୌ ତତଃ ମହାଭିଷେକମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚକାର ଦ୍ଯୁସଦାଂ ଗୁରୁଃ
ଏଭଳି ସମ୍ମତି ଦେଇ, ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି ମିଶି ମହାଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଗୁରୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତେନାଭୂଦ୍ ଯା ନଦୀ ପୁଣ୍ଯା ମଙ୍ଗଲେତ୍ଯ୍ ଉଦିତା ତୁ ସା ତଯା ଚ ସଂଗମଃ ପୁଣ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ଶୁଭଦସ୍ ତ୍ଵ୍ ଅସୌ
ଏହି କାରଣରୁ ଯେ ନଦୀ ପୁଣ୍ୟ ହୋଇଥିଲା, ସେଠାକୁ 'ମଙ୍ଗଳା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗମ ଗଙ୍ଗା ସମାନ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂସ୍ତୁତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷୋ ଽଭୂଜ୍ ଜଗନ୍ମଯଃ ତ୍ରିଲୋକସଂମିତାଂ ଶକ୍ରୋ ଭୂମିଂ ଲେଭେ ଜଗତ୍ପତେଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଶକ୍ର, ବିଶ୍ୱପତିଙ୍କୁ ଠାରୁ ତିନି ଲୋକ ସମାନ ଭୂମି ପାଇଲେ।
ତନ୍ନାମ୍ନା ଚାପି ଵିଖ୍ଯାତୋ ଗୋଵିନ୍ଦ ଇତି ତତ୍ର ଚ ତ୍ରିଲୋକସଂମିତା ଲବ୍ଧା ତେନ ଗୌର୍ ଵଜ୍ରଧାରିଣା
ସେଠାରେ ସେ 'ଗୋବିନ୍ଦ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ସମାନ ଭୂମି ଲାଭ ହେଲା।
ଦତ୍ତା ଚ ହରିଣା ତତ୍ର ଗୋଵିନ୍ଦସ୍ ତଦ୍ ଅଭୂଦ୍ ଧରିଃ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରାଜ୍ଯଂ ଯତ୍ ପ୍ରାପ୍ତଂ ହରିଣା ଚ ହରେର୍ ମୁନେ
ସେଠାରେ ହରି ଦେଇଥିଲେ, ଗୋବିନ୍ଦ ହରି ହେଲେ। ତିନି ଲୋକର ରାଜ୍ୟ ହରିଙ୍କୁ ହରି ଦ୍ୱାରା ମିଳିଲା, ହେ ମୁନି।
ନିଶ୍ଚଲଂ ଯେନ ସଂଜାତଂ ଦେଵଦେଵାନ୍ ମହେଶ୍ଵରାତ୍ ବୃହସ୍ପତିର୍ ଦେଵଗୁରୁର୍ ଯତ୍ରାସ୍ତୌଷୀନ୍ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରତା ଆସିଥିଲା, ସେ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଦେବଗୁରୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ରାଜ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ଥିରଭାଵାଯ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରସ୍ ତତ୍ର ଦେଵୋ ଲିଙ୍ଗଂ ତୁ ତ୍ରିଦଶାର୍ଚିତମ୍
ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ, ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ଦେବ, ଯିଏ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଲିଙ୍ଗ ଆକାରରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତତ୍ ତୀର୍ଥଂ ଗୋଵିନ୍ଦମ୍ ଇତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ମଙ୍ଗଲାସଂଗମଂ ଚୈଵ ପୂର୍ଣତୀର୍ଥଂ ତତଃ ପରମ୍
ସେଠାରୁ ଏହି ତୀର୍ଥ 'ଗୋବିନ୍ଦ', 'ମଙ୍ଗଳାସଙ୍ଗମ' ଓ 'ପୂର୍ଣ୍ଣତୀର୍ଥ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ବାର୍ହସ୍ପତ୍ଯଂ ଚ ଵିଶ୍ରୁତମ୍ ଯତ୍ର ସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଗୋଵିନ୍ଦ ଏଵ ଚ
ଏହା 'ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥ' ଓ 'ବାର୍ହସ୍ପତ୍ୟ' ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଯେଉଁଠି ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଗୋବିନ୍ଦ ବିଦ୍ୟମାନ।
ତେଷୁ ସ୍ନାନଂ ଚ ଦାନଂ ଚ ଯତ୍ କିଂଚିତ୍ ସୁକୃତାର୍ଜନମ୍ ସର୍ଵଂ ତଦ୍ ଅକ୍ଷଯଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ ପିତୄଣାମ୍ ଅତିଵଲ୍ଲଭମ୍
ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ, ଦାନ କିମ୍ବା ଯେଉଁସଭଳ କର୍ମ କରାଯାଏ, ସେ ସମସ୍ତ କର୍ମ ଅକ୍ଷୟ ଓ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଶୃଣୋତି ଯଶ୍ ଚାପି ପଠେଦ୍ ଯଶ୍ ଚ ସ୍ମରତି ନିତ୍ଯଶଃ ତସ୍ଯ ତୀର୍ଥସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯପ୍ରଦାଯକମ୍
ଯିଏ ଏହି ତୀର୍ଥର ମହିମା ଶୁଣେ, ପଢ଼େ କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ହାରାଇଥିବା ରାଜ୍ୟ ପୁନି ପାଏ।
ସପ୍ତତ୍ରିଂଶତ୍ ସହସ୍ରାଣି ତୀର୍ଥାନାଂ ତୀରଯୋର୍ ଦ୍ଵଯୋଃ ଉଭଯୋର୍ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନାମ୍
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସପ୍ତତ୍ରିଶ ହଜାର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନ ପୂର୍ଣତୀର୍ଥସଦୃଶଂ ତୀର୍ଥମ୍ ଅସ୍ତି ମହାଫଲମ୍ ନିଷ୍ଫଲଂ ତସ୍ଯ ଜନ୍ମାଦି ଯୋ ନ ସେଵେତ ତନ୍ ନରଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣତୀର୍ଥ ସମାନ ମହାଫଳଦାୟକ ତୀର୍ଥ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନାହିଁ। ଯିଏ ଜନ୍ମରୁ ଏହାର ସେବା କରେନାହିଁ, ସେ ନରର ଜୀବନ ନିଷ୍ଫଳ।
ରାମତୀର୍ଥମ୍ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାଵିନାଶନମ୍ ତସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
'ରାମତୀର୍ଥ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହା ଭ୍ରୂଣହତ୍ୟାର ପାପ ନାଶ କରେ। ଏହାର କେବଳ ଶ୍ରବଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଇକ୍ଷ୍ଵାକୁଵଂଶପ୍ରଭଵଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତଃ ବଲଵାନ୍ ମତିମାଞ୍ ଶୂରୋ ଯଥା ଶକ୍ରଃ ପୁରଂଦରଃ
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ସୂରବୀର, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ନଗରପତି।
ପିତୃପୈତାମହଂ ରାଜ୍ଯଂ କୁର୍ଵନ୍ନ୍ ଆସ୍ତେ ଯଥା ବଲିଃ ତସ୍ଯ ତିସ୍ରୋ ମହିଷ୍ଯଃ ସ୍ଯୂ ରାଜ୍ଞୋ ଦଶରଥସ୍ଯ ହି
ବଳି ଯେପରି ପୂର୍ବଜ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଦଶରଥ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତୃପୈତାମହିକ ରାଜ୍ୟରେ ରାଜ କରୁଥିଲେ । ସେ ରାଜାଙ୍କର ତିନି ଜଣ ରାଣୀ ଥିଲେ ।
କୌଶଲ୍ଯା ଚ ସୁମିତ୍ରା ଚ କୈକେଯୀ ଚ ମହାମତେ ଏତାଃ କୁଲୀନାଃ ସୁଭଗା ରୂପଲକ୍ଷଣସଂଯୁତାଃ
କୌଶଲ୍ୟା, ସୁମିତ୍ରା ଏବଂ କୈକେୟୀ—ଏହି ତିନି ଜଣ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ଭାଗ୍ୟବତୀ ଏବଂ ରୂପ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ ରାଜନି ରାଜ୍ଯେ ତୁ ସ୍ଥିତେ ଽଯୋଧ୍ଯାପତୌ ମୁନେ ଵସିଷ୍ଠେ ବ୍ରହ୍ମଵିଚ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠେ ପୁରୋଧସି ଵିଶେଷତଃ
ଏପରି ଦଶରଥ ରାଜା ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିବାବେଳେ, ମୁନି, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଥମ ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଥିଲେ ।
ନ ଚ ଵ୍ଯାଧିର୍ ନ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷଂ ନ ଚାଵୃଷ୍ଟିର୍ ନ ଚାଧଯଃ ବ୍ରହ୍ମକ୍ଷତ୍ରଵିଶାଂ ନିତ୍ଯଂ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ରୋଗ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଅନାବୃଷ୍ଟି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୁଃଖ ଥିଲାନି ।
ଆଶ୍ରମାଣାଂ ତୁ ସର୍ଵେଷାମ୍ ଆନନ୍ଦୋ ଽଭୂତ୍ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ତସ୍ମିଞ୍ ଶାସତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଇକ୍ଷ୍ଵାକୂଣାଂ କୁଲୋଦ୍ଵହେ
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉତ୍ତମ ରାଜା ଦଶରଥ ଶାସନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମରେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ବ୍ୟାପିଥିଲା ।
ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ତୁ ରାଜ୍ଯାର୍ଥେ ଵିଗ୍ରହୋ ଽଭଵତ୍ କ୍ଵାପି ତତ୍ର ଜଯଂ ପ୍ରାପୁର୍ ଦେଵାଃ କ୍ଵାପି ତଥେତରେ
ସେଠାରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ କେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ; କେବେ ଦେବତାମାନେ ଜିତିଥିଲେ, କେବେ ଅନ୍ୟମାନେ ।
ଏଵଂ ପ୍ରଵର୍ତମାନେ ତୁ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମ୍ ଅତିପୀଡିତମ୍ ଅଭୂନ୍ ନାରଦ ତତ୍ରାହମ୍ ଅଵଦଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵାନ୍
ଏପରି ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ହେ ନାରଦ, ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ପୀଡିତ ହେଉଥିଲେ; ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କୁ କହିଲି ।
ଦେଵାଂଶ୍ ଚାପି ଵିଶେଷେଣ ନ କୃତଂ ତୈର୍ ମଦୀରିତମ୍ ପୁନଶ୍ ଚ ସଂଗରସ୍ ତେଷାଂ ବଭୂଵ ସୁମହାନ୍ ମିଥଃ
କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ବିଶେଷକରି ମୋ କଥା ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ; ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଗତ୍ଵା ସୁରାଃ ପ୍ରୋଚୁସ୍ ତଥେଶାନଂ ଜଗନ୍ମଯମ୍ ତାଵ୍ ଊଚତୁର୍ ଉଭୌ ଦେଵାନ୍ ଅସୁରାନ୍ ଦୈତ୍ଯଦାନଵାନ୍
ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଈଶାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ସେମାନେ ଦେବତା, ଅସୁର, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ତପସା ବଲିନୋ ଯାନ୍ତୁ ପୁନଃ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ସଂଗରମ୍ ତଥେତ୍ଯ୍ ଆହୁର୍ ଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ତପସେ ନିଯତଵ୍ରତାଃ
ଯେମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ପୁଣି ତପସ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ; ଏଭଳି କହି ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଯଯୁସ୍ ତୁ ରାକ୍ଷସାନ୍ ଦେଵାଃ ପୁନସ୍ ତେ ମତ୍ସରାନ୍ଵିତାଃ ଦେଵାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ସଂଗରୋ ଽଭୂତ୍ ସୁଦାରୁଣଃ
କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଯାଇ, ପୁଣି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ।
ନ ତତ୍ର ଦେଵା ଜେତାରୋ ନୈଵ ଦୈତ୍ଯାଶ୍ ଚ ଦାନଵାଃ ସଂଯୁଗେ ଵର୍ତମାନେ ତୁ ଵାଗ୍ ଉଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ସେଠାରେ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ କେହି ଜିତିପାରିଲେ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିବାବେଳେ ଦେହହୀନ ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା ।